Πόλεις «φιλόξενες» για πλουσίους

Ποια είναι η καλύτερη πόλη ή χώρα για να ζήσει ένας πλούσιος επενδυτής που θέλει ταυτόχρονα να επενδύσει εκεί; Αυτό είναι το δίλημμα των πλουτοκρατών ανά τον κόσμο οι οποίοι αναζητούν προορισμούς με ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για να κάνουν τις μπίζνες τους, προσπαθώντας ταυτόχρονα να τους συνδυάσουν και με καλό λάιφσταϊλ. Ανάμεσα στις επιλογές τους θα μπορούσαν να είναι οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, όπου πρόσφατα μετακόμισε ο δισεκατομμυριούχος Ρίτσαρντ Μπράνσον της Virgin. Ή τα Νησιά Καϊμάν που έχουν τις πιο χαμηλές βροχοπτώσεις παγκοσμίως ή η Πάλμα δεW Μαγιόρκα, όπου το αεροδρόμιο βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη και μπορεί ένας κροίσος να ταξιδεύει γρήγορα και εύκολα ανά τον πλανήτη. Θα μπορούσε να είναι επίσης η Γενεύη που προσφέρει μεγάλη ασφάλεια, το Ντουμπάι που είναι κοσμοπολίτικο κέντρο ή ακόμη και η Κύπρος, όπου σε σύγκριση με άλλες χώρες και πόλεις που μαζεύουν κροίσους το κόστος της ζωής είναι από τα πιο χαμηλά. Ισως η καλύτερη πόλη να είναι ακόμη το Λονδίνο, όπου υπάρχουν πάρα πολλά μέρη να πάει κανείς και να διασκεδάσει, ή το Χονγκ Κονγκ, όπου οι καλοφαγάδες έχουν τη δυνατότητα να βρουν τα περισσότερα βραβευμένα εστιατόρια.

Η εταιρεία συμβούλων ακινήτων Knight Frank πάντως θεωρεί ότι βρήκε την απάντηση και έδωσε την πρώτη θέση στο Ντουμπάι, με το σκεπτικό ότι έχει πολλά διεθνή σχολεία για τα παιδιά των ξένων που θέλουν να μείνουν εκεί, έχει πολλές ηλιόλουστες ημέρες, η βενζίνη είναι πολύ φθηνή και υπάρχουν αρκετά πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς στον ελεύθερο χρόνο του. Από την άλλη όμως η ζέστη είναι μεγάλη και συνεχής. Στα αποτελέσματα της έκθεσης της Knight Frank, που παρουσίασαν οι «Φαινάνσιαλ Τάιμς», αναφέρεται ακόμη ότι στη δεύτερη θέση βρίσκονται από κοινού τα Νησιά Καϊμάν, η Πάλμα δε Μαγιόρκα και η Γενεύη. Ακολουθεί η Κύπρος, το Λονδίνο και το Χονγκ Κονγκ. Σύμφωνα με την «Κοριέρε ντελα Σέρα», πάντως, ο κοινωνιολόγος Βάνι Κοντελούπι διατυπώνει επιφυλάξεις για τη στενή σχέση ανάμεσα στην οικονομική επένδυση και την ποιότητα ζωής. Οποιος επιλέγει το Ντουμπάι, υποστηρίζει, το κάνει περισσότερο για τις φορολογικές ελαφρύνσεις. Δεν είναι εύκολο να αξιολογήσει κανείς αντικειμενικά πού είναι καλύτερο να ζήσει, ιδιαίτερα εάν αυτός είναι πολύ πλούσιος.