Από τις βόμβες του ’92 στο Μουντιάλ

Το καλοκαίρι του 1994 ο βόσνιος διεθνής ποδοσφαιριστής Εντιν Τζέκο ήταν μόλις 8 χρόνων και από τους δεκάδες αγώνες που πραγματοποιήθηκαν εκείνη την περίοδο στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου στα γήπεδα της Αμερικής δεν κατάφερε να παρακολουθήσει σχεδόν κανέναν. Εκείνο το καλοκαίρι το Σαράγεβο, πρωτεύουσα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, πολιορκούνταν από τις σερβικές δυνάμεις και η πόλη ήταν σχεδόν κατεστραμμένη. Το καλοκαίρι του 2014 ο βόσνιος διεθνής ποδοσφαιριστής Εντιν Τζέκο θα είναι 28 χρόνων και τους περισσότερους από τους αγώνες που Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου που θα διεξαχθεί στα γήπεδα της Βραζιλίας θα τους παρακολουθήσει από κοντά. Μάλιστα θα συμμετάσχει σε κάποιους από αυτούς ως παίκτης της εθνικής ομάδας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.  

Το παιδί που το καλοκαίρι του 1994 σώθηκε από έναν βομβαρδισμό χάρη στην έγκαιρη επέμβαση της μητέρας του Μπέλμα – «εκεί που λίγο πριν έπαιζα ξέσπασε η κόλαση», είχε διηγηθεί ο ίδιος – σήμερα είναι ένας από τους αστέρες της ομάδας της Μάντσεστερ Σίτι και αμείβεται με 9 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Για τους συμπατριώτες του όμως ο Εντιν Τζέκο είναι το Διαμάντι το οποίο σχηματίστηκε μέσα στις κακουχίες του πολέμου.

Σήμερα η Βοσνία, όπου το ποσοστό ανεργίας κυμαίνεται στο 28% και διοικείται από μια τριπλή εναλλασσόμενη προεδρία, την οποία συστήνουν ένας Κροάτης, ένας Σέρβος και ένας Μουσουλμάνος, εξακολουθεί να είναι μια χώρα που υποφέρει. Το βράδυ της περασμένης Τρίτης όμως ο ουρανός του Σαράγεβο έλαμψε ξανά, αυτή τη φορά όχι από τις βόμβες αλλά από τα εκατοντάδες πυροτεχνήματα που έριξαν χιλιάδες Βόσνιοι οι οποίοι κατέλαβαν τους δρόμους της πρωτεύουσας και άλλων (μουσουλμανικών) πόλεων για να γιορτάσουν την επιτυχία της ομάδας τους και παράλληλα να ξεχάσουν τα αδιέξοδα της πολιτικής.

Το βράδυ της Τρίτης υπήρξε μια στιγμή εθνικής υπερηφάνειας καθώς η Βοσνία έδειξε σε ολόκληρη την υφήλιο ότι μπορεί να αγωνιστεί και να διακριθεί και να ονειρεύεται να φτάσει ακόμα πιο ψηλά. «Εγώ προσπαθώ να αλλάξω τα πράγματα», είπε ο Τζέκο στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα». «Πηγαίνω στα σχολεία, τα οποία όμως εξακολουθούν να είναι χωρισμένα: Κροάτες από τη μία μεριά, Μουσουλμάνοι από την άλλη. Προσπαθώ να τους πείσω να αναμειχθούν μεταξύ τους, καθώς αυτό που μετράει δεν είναι το έθνος αλλά το να είμαστε αξιόλογα άτομα».

Η πρόκριση στην τελική φάση του Μουντιάλ της Βραζιλίας, όμως, ενδέχεται να αλλάξει αυτό το δυσάρεστο κλίμα διχασμού που εξακολουθεί να στοιχειώνει τη χώρα. «Τα προβλήματά μας θα παραμείνουν τα ίδια», εξήγησε στην ιταλική εφημερίδα ο βόσνιος πολιτικός αναλυτής Ρεμτζίζα Σέτιτς, «αλλά αυτή η επιτυχία μπορεί να γεννήσει ξανά την ελπίδα για την αλλαγή και να μας κάνει να πιστέψουμε ότι μπορούμε να είμαστε περήφανοι που είμαστε Βόσνιοι. Ολο αυτό ενδέχεται να διαδραματίσει έναν ρόλο ενοποιητικό».

Περισσότερο ενθουσιώδης ο Τζέκο, θεωρεί ότι «οι δύσκολοι καιροί αποτελούν παρελθόν, ότι πλέον δεν υπάρχει τίποτα που να μας φοβίζει».