ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Ο συνωστισμός διεθνών επενδυτικών κεφαλαίων που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στη χώρα, παρότι δεν μεταφράζεται ακόμη σε επενδύσεις, έχει την αυτονόητη εξήγησή του: οι αγορές πάντοτε επιχειρούν να προεξοφλούν τις ευκαιρίες και αυτό επιδιώκουν τώρα στην Ελλάδα.

Ο συνωστισμός διεθνών επενδυτικών κεφαλαίων που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στη χώρα, παρότι δεν μεταφράζεται ακόμη σε επενδύσεις, έχει την αυτονόητη εξήγησή του: οι αγορές πάντοτε επιχειρούν να προεξοφλούν τις ευκαιρίες και αυτό επιδιώκουν τώρα στην Ελλάδα.
Στα τριάμισι χρόνια από την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου, οι Ελληνες έχουν υποφέρει πολύ. Ωστόσο η χώρα φτάνει στον μεγάλο στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος – επιτυχία που είναι συνδεδεμένη με την ελάφρυνση του δημόσιου χρέους, όπως έχουν δεσμευθεί οι δανειστές.
Ακριβώς σε αυτό ποντάρουν οι διεθνείς επενδυτές: μια ελάφρυνση του χρέους θα δώσει στην Ελλάδα τη δυνατότητα και να λειτουργεί αποτελεσματικότερα ως κράτος αλλά και να αποπληρώνει τα δάνειά της, πράγμα που σε συνδυασμό με τη δημοσιονομική προσαρμογή και την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας θα την καταστήσει ιδανική για επενδύσεις.
Γι’ αυτό το σενάριο επιτυχίας έχουμε κάθε λόγο να αγωνιστούμε. Οι επενδύσεις θα δημιουργήσουν υγιείς – και όχι εξαρτώμενες από ένα πελατειακό κράτος – θέσεις εργασίας, η εγχώρια επιχειρηματικότητα θα εκτοξευθεί, η ανεργία θα αρχίσει να μειώνεται και η χώρα θα επανέλθει σε αναπτυξιακούς ρυθμούς.
Υπάρχουν ωστόσο δύο προϋποθέσεις: η πρώτη αφορά την κυβέρνηση, που έχει υποχρέωση να προχωρήσει σε όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές για τις οποίες έχει δεσμευτεί. Για παράδειγμα, είναι αδιανόητο να εφαρμόζεται εδώ και δύο χρόνια ενιαίο μισθολόγιο στο Δημόσιο αλλά να διευρύνονται οι μισθολογικές ανισότητες. Ή να παραμένουν κλειστά ορισμένα επαγγέλματα. Ή να απαιτείται – ακόμη και τώρα! – ιώβειος υπομονή για μία άδεια λειτουργίας επιχείρησης!
Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά τους δανειστές: είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν αντέχει άλλα οριζόντια μέτρα. Και μόνον η συνέχιση της συζήτησης για κάτι τέτοιο ενέχει τον κίνδυνο να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση και να απομακρύνει τους επενδυτές – οι οποίοι θα εκλάβουν μία τέτοια κατάσταση ως αύξηση του επιχειρηματικού τους ρίσκου. Θα πρόκειται για σενάριο καταστροφής, τόσο για τα συμφέροντα της Ελλάδας όσο και των ίδιων των δανειστών!













