Με αφορμή τις «Νύφες»

Ηταν ένα βράδυ του Νοεμβρίου του 2004. Ο Ιάκωβος περίμενε τον εξάδελφό του Γιώργο, έξω από έναν κινηματογράφο στην Καλλιθέα. Η ταινία που θα έβλεπαν μαζί με την παρεά του ήταν οι «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη. «Προφητικό;», αναρωτιέται σήμερα η Ελλη, η οποία ήταν τότε φοιτήτρια στο Πάντειο.  Ο Γιώργος είχε κανονίσει να τους συστήσει. Υστερα από οκτώ χρόνια, επτά μήνες, δεκαεπτά ημέρες και έξι ώρες το ζευγάρι ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου.

Η Ελλη, που είναι σήμερα 29 χρονών, γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά της χρόνια στον Πόρο. Ο Ιάκωβος έχει καταγωγή από τη Νίσυρο και είναι 32 χρονών. Μαζί έχουν κάνει πολλά πράγματα πρώτη φορά – όπως την πρώτη φορά που πήγαν διακοπές στον Πόρο, την πρώτη φορά που πήγαν μαζί στη Νίσυρο, την πρώτη φορά που η Ελλη ταξίδεψε με αεροπλάνο, την πρώτη φορά που ταξίδεψαν μαζί στην Ιταλία. Εχουν μοιραστεί και άλλες εμπειρίες που θα διηγούνται στα παιδιά και στα εγγόνια τους, από τις πιο προσωπικές μέχρι τις πιο αστείες, και ελπίζουν να υπάρξουν και ακόμα περισσότερες στο μέλλον.

 «Αυτό που θαυμάζω στον Ιάκωβο είναι η αντικειμενικότητά του και η αίσθηση του δικαίου που τον διακρίνει», λέει η Ελλη. «Δεν θα μπορούσε να επιλέξει καταλληλότερο επάγγελμα, είναι δικηγόρος. Λατρεύω τον τρόπο που αγαπάει και δίνεται στους ανθρώπους και  φυσικά σε μένα. Δεν θυμώνει ποτέ, δεν κρατάει κακία, δεν επιδιώκει να πληγώσει ή να εκδικηθεί». Ο Ιάκωβος νιώθει πραγματικά τυχερός που είναι δίπλα της. «Δεν θα μπορούσα να περιγράψω με λόγια τι σημαίνει η σύζυγός μου για μένα. Εκτός από πανέμορφη είναι και πανέξυπνη, τρυφερή, καλόκαρδη, διαχυτική και συμπονετική… Και αυτά είναι μόνο κάποια από τα χαρίσματά της».

Η Ελλη αφήνει τον Ιάκωβο να περιγράψει την πρόταση γάμου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είχε περάσει καν από το μυαλό της. «Εχει γενέθλια τον Ιούνιο και ήθελα να την πάω στο Παρίσι, με σκοπό να της κάνω εκεί την πρόταση γάμου. Αλλά λόγω δουλειάς δεν μπορούσαμε να φύγουμε εκείνη την εποχή». Ετσι, πήγαν στην Πόλη του Φωτός στα γενέθλια του Ιάκωβου, λίγους μήνες αργότερα. Ο σκοπός ήταν να της κάνει την πρόταση μπροστά σε κάποιο αξιοθέατο ανήμερα των γενεθλίων του. Ωστόσο, εκείνη την ημέρα θα πήγαιναν στην Ντίσνεϊλαντ και με τόσο πολύ κόσμο τριγύρω τους σκέφτηκε ότι θα την έφερνε σε δύσκολη θέση. Το άφησε λοιπόν για την επομένη, που ήταν και η τελευταία του ταξιδιού και θα πήγαιναν στη Μονμάρτρη. «Το πρωί όπως ξυπνήσαμε αγκαλιασμένοι», λέει ο Ιάκωβος, «την κοίταξα και σκέφτηκα ότι θέλω να ξυπνάμε μαζί κάθε ημέρα της ζωής μας. Δεν κρατήθηκα και της ζήτησα να γίνει γυναίκα μου, εκεί, ανάμεσα στα μαξιλάρια και στα παπλώματα». Η Ελλη χρειάστηκε λίγο χρόνο μέχρι να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έγινε, αλλά φυσικά είπε το «ναι».

Στη διοργάνωση του γάμου, παρότι άρχισαν νωρίς την έρευνα, καθυστέρησαν να πραγματοποιήσουν τις ιδέες τους. Παρ’ όλα αυτά, στάθηκαν τυχεροί σε κάποια θέματα, καθώς κάθε φορά που συμπλήρωναν ένα μέρος της προετοιμασίας, κάτι σαν αλυσιδωτή αντίδραση τους οδηγούσε στο επόμενο βήμα.

Η εκκλησία όπου τελέστηκε το μυστήριο, ο Προφήτης Ηλίας στα Νικιά της Νισύρου, ήταν επιλογή τους προτού καν αποφασίσουν να παντρευτούν. Είναι ένα πανέμορφο εκκλησάκι με θέα τη θάλασσα και το ηφαίστειο. Ο Ιάκωβος αγόρασε μπλε κοστούμι, καθώς είναι το αγαπημένο του χρώμα και ταιριάζει πολύ με τα μάτια του. Η Ελλη διάλεξε νυφικό σε στενή γραμμή από λευκή δαντέλα κιπούρ.

Η ημέρα του μπατσελορέτ πάρτι της Ελλης άρχισε επεισοδιακά με επίθεση μυρμηγκιών σε όλη την κουζίνα. Δεν ήταν και πολύ ευχάριστο ξύπνημα για εκείνη την ημέρα, πέρασε όμως τέλεια με τις αγαπημένες της φίλες. Ο Ιάκωβος δεν έκανε μπάτσελορ πάρτι, καθώς λόγω τρεξίματος με τη διοργάνωση του γάμου δεν είχε χρόνο να το προγραμματίσει. Πήγε απλώς για φαγητό με τους στενούς φίλους. Το γαμήλιο γλέντι έγινε σε ένα μοναστήρι του νησιού, στον Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Κουμπάρος τους ήταν ο Γιώργος, ο εξάδελφος του Ιάκωβου ο οποίος τους είχε συστήσει τότε στο σινεμά, μαζί με την κοπέλα του Βικτώρια. Ηταν η καλύτερη επιλογή που έχουν κάνει. Και οι δυο τους βοήθησαν πολύ με τις προετοιμασίες. Φωτογράφος τους ήταν η Μαγδαληνή Κούρτη.

Ο γάμος τους, παρότι έγινε στη Νίσυρο, δεν ήταν ακριβώς νισυριώτικος. Το έθιμο εκεί θέλει τον γαμπρό να γυρίζει όλα τα χωριά και να καλεί όλους τους κατοίκους. Το ζευγάρι προτίμησε να μοιραστεί την ημέρα με τις οικογένειές τους και τους στενούς τους φίλους σε έναν σχετικά κλειστό γάμο με περίπου εκατό καλεσμένους. «Αξίζει να αναφερθεί», λέει ο Ιάκωβος, «ότι την ημέρα του γάμου τελειώσαμε την οργάνωση  των τραπεζιών με την Ελλη στις δύο το μεσημέρι. Ο γάμος μας ήταν στις επτάμισι». Στη συνέχεια πήγαν με τον κουμπάρο να βρουν τον παπά, για να δουν αν ο γάμος θα γινόταν  μέσα ή έξω λόγω του αέρα που είχε σηκώσει. Κατέβηκαν στο λιμάνι για να παραλάβουν την ανθοδέσμη, που ήρθε από την Κω στις πεντέμισι και πήγαν πάλι πίσω στο βουνό όπου είναι η εκκλησία για την τελετή. Ευτυχώς η καταγωγή, οι ικανότητες και οι προσωπικές επαφές του κουμπάρου είχαν ως αποτέλεσμα τον γάμο που είχαν ονειρευτεί. Βοήθησαν βέβαια και οι κάτοικοι του νησιού. 

Το ταξίδι του μέλιτος ήταν ένα οδοιπορικό στην Ιταλία, με αφετηρία τη Βενετία και κατάληξη τη Ρώμη. Ολη η ιδέα ήταν του Ιάκωβου, ο οποίος ανέλαβε και την προετοιμασία. «Η χώρα αυτή είναι ένα τεράστιο μουσείο», λένε και οι δύο.       n