Χακί σόου

Ο λαός πλήρωσε τα τανκς και θέλει να τα βλέπει, λέει ο Αβραμόπουλος. Περιττά έξοδα, αντιλέγει ο Βενιζέλος. Ακόμη μία φορά, το χακί σόου γίνεται μείζον ζήτημα. Για την ταμπακιέρα όμως, ότι δηλαδή οι παρελάσεις ανεξαρτήτως στυλ και γεωγραφικού πλάτους και μήκους διεξαγωγής είναι ένα ξεπερασμένο μέσο τόνωσης του ηθικού, ούτε λόγος. Συμβαίνει και αλλού.

ΕΛΛΑΔΑ
Μαθητές με στρατιωτική πειθαρχία
Οι στρατιωτικές παρελάσεις τονώνουν το εθνικό φρόνημα, λένε οι φαν τους. Περίπου ίδια είναι και η λογική των μαθητικών. Φουσκώνουν από καμάρι οι γονείς βλέποντας τα σπλάγχνα τους σε στοίχιση να κλίνουν επί δεξιά. Ως «θεσμός» καθιερώθηκαν το 1936 από τον δικτάτορα Μεταξά, γνωστό λάτρη του φασιστικού μοντέλου στρατιωτικής οργάνωσης της νεολαίας. Μία και μοναδική φορά τέθηκε θέμα κατάργησής τους, το 1984, σύμφωνα με δημοσίευμα της εποχής. Βέβαια, αμέσως ο υπουργός Παιδείας Απόστολος Κακλαμάνης το διέψευσε λέγοντας πως ούτε καν σκέψη δεν υπάρχει. Και οι αγκυλώσεις επί του ζητήματος καλά κρατούν ώς σήμερα.

ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ
Διά πάσαν νόσον
Το καθεστώς κάνει στρατιωτικές παρελάσεις σε κάθε ευκαιρία. Για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Εθνάρχη Κιμ Ιλ Σουνγκ. Για τα 60 χρόνια από την εκεχειρία του Πολέμου της Κορέας, που την ονομάζουν βέβαια Ημέρα της Νίκης στον Απελευθερωτικό Πόλεμο για τη Γη των Πατέρων. Για να επιδείξει τους πυραύλους του στους Νοτιοκορεάτες. Οι παρελάσεις στην Πιονγκγιάνγκ δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από αυτές της σοβιετικής εποχής και, φυσικά, τις αντίστοιχες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Στα εφέ της «χορογραφίας» περιλαμβάνονται και οι κραυγές επευφημίας του πλήθους στο πέρασμα των στρατιωτών. 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ
Μερικοί το προτιμούν πράσινο
Η ημέρα του Αγίου Πατρικίου είναι η γιορτή-ορόσημο για τους Ιρλανδούς σε όλο τον πλανήτη. Στο Δουβλίνο γίνεται η μεγαλύτερη μη στρατιωτική παρέλαση του κόσμου. Περί τους 150.000 ανθρώπους παρελαύνουν κάθε χρόνο. Συμμετέχοντες και θεατές φορούν απαραιτήτως κάτι πράσινο, ενώ πολλοί από τους πρώτους ντύνονται ξωτικά. Οι επικεφαλής της Εκκλησίας στη χώρα εδώ και χρόνια ανησυχούν ότι οι εορτασμοί έχουν χάσει τον θρησκευτικό χαρακτήρα τους επειδή το αλκοόλ ρέει άφθονο και η κατανάλωσή του θεωρείται τόσο επιβεβλημένη όσο τα τριφύλλια και τα πράσινα αξεσουάρ. Η πρώτη παρέλαση προς τιμήν του Αγίου Πατρικίου πάντως έγινε στη Νέα Υόρκη το 1762 από ιρλανδούς στρατιώτες. 

ΗΠΑ
Η παρέλαση του Πάσχα
Δεν έχει οργάνωση, εμφανή αρχή και τέλος. Συμμετέχουν πολίτες και όχι στρατιώτες. Το μεγαλύτερο θέαμα που προσφέρει δεν είναι τέλεια συγχρονισμένες κινήσεις, αλλά γυναικεία καπέλα. Οι φασιονίστας φορούν στην κεφαλή το πιο κομψό τους καπέλο και βαδίζουν στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης κάθε Κυριακή του Πάσχα. Αν και ξεκίνησε αυθόρμητα τη δεκαετία του 1870, με την πάροδο των χρόνων έχασε τον θρησκευτικό της χαρακτήρα. Περί τα μέσα του 20ού αιώνα έγινε ο απόλυτος εορτασμός της οικονομικής υπεροχής, της υπερδύναμης και της ευημερίας των Αμερικανών. Τα καλά ρούχα που φορούσαν για τη γιορτή αποδείκνυαν τον πλούτο τους. Ετσι, ξέμειναν μέχρι σήμερα τα καπέλα.