Ο πρόεδρος θα είναι για πάντα εδώ

Ο Μάσιμο Μοράτι δεν μπόρεσε ποτέ να βγάλει τον οπαδό από μέσα του. Τακτικά παρακολουθούσε τα ματς με κασκόλ της Ιντερ τυλιγμένο στον λαιμό και άλλοτε ανέμιζε σημαίες με τα χρώματα των Νερατζούρι. Πού και πού φορούσε κοντομάνικη φανέλα της ομάδας πάνω από το καλοσιδερωμένο πουκάμισο, καταπατώντας στοιχειώδεις ενδυματολογικούς κανόνες του Μιλάνου. Οταν οι οπαδοί τον καλούσαν να πάει κοντά τους, ανταποκρινόταν τραγουδώντας τα σεμνά συνθήματά τους.

Αυτή η γεμάτη συναισθήματα πορεία του Μάσιμο Μοράτι, λοιπόν, στο τιμόνι της Ιντερ άρχισε στις 25 Φεβρουαρίου 1995 και έκλεισε στις 15.20 της 15ης Οκτωβρίου 2013, με την ανάρτηση στην ιστοσελίδα του κλαμπ της ανακοίνωσης για αύξηση της τάξης του 70% του μετοχικού κεφαλαίου, που καλύπτει ομάδα ινδονήσιων επιχειρηματιών με επικεφαλής τον 43χρονο Ερικ Τοχίρ. Απολογισμός της πορείας; Η Ιντερ πρόσθεσε στο παλμαρέ της 16 τίτλους με την υπογραφή του Μοράτι. Το οικονομικό κόστος τεράστιο, αφού υπολογίζεται ότι μόνο για μεταγραφές η Ιντερ στην εποχή του διέθεσε 1 δισ. ευρώ.

Στις 26 Σεπτεμβρίου ο Μοράτι ανακοίνωσε στους υπαλλήλους του συλλόγου τις επερχόμενες εξελίξεις, με λόγο που προκάλεσε δάκρυα στα γραφεία του Corso Vittorio Emanuele II 9.

Με στόχο να εμπεδώσει αίσθημα σταθερότητας παρακολούθησε την προπόνηση της ομάδας της 16ης Οκτωβρίου.

«Ο πρόεδρός μας θα υπάρχει πάντα εδώ», είπε ο Ζανέτι, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι Νερατζούρι και ο Μάσιμο Μοράτι υπάκουσαν στους νόμους της παγκόσμιας αγοράς και στις πιέσεις του κανονισμού financial fair play.

Η αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς είναι ιστορικής σημασίας, αφορά το γενετικό υλικό του μεγάλου κλαμπ του Μιλάνου και, όπως γράφει ο Γκουλιέλμο Καναβάλε στο tuttointernazionale, «η Ιντερ χωρίς τον Μάσιμο Μοράτι είναι σαν το Μιλάνο χωρίς τη Μαντονίνα του Ντουόμο».