Το μπρόκολο μπορεί να μειώνει τις παρενέργειες της ακτινοθεραπείας

Μία χημική ουσία που υπάρχει στο μπρόκολο μπορεί να μειώνει τις παρενέργειες από την έκθεση σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, στην Ουάσινγκτον, εξέθεσαν ποντίκια σε δόσεις ακτινοβολίας που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραίες, διαπιστώνοντας πως η ουσία ήταν σωτήρια.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι αν το εύρημά τους επιβεβαιωθεί από μελέτες σε ανθρώπους, η ουσία θα μπορούσε να χορηγείται πριν ή αμέσως μετά από την έκθεση σε ακτινοβολία λόγω πυρηνικού ατυχήματος για να περιορίζει τις συνέπειές της.

Θα μπορούσε επίσης να καταπραΰνει τις συνέπειες της ακτινοθεραπείας σε πάσχοντες από καρκίνο, καθιστώντας τα υγιή κύτταρα (αλλά όχι τα καρκινικά) λιγότερο ευάλωτα στις βλάβες από αυτήν, κατά τον επικεφαλής ερευνητή δρα Έλιοτ Ρόουζεν, ακτινοθεραπευτή στο πανεπιστήμιο.

Όπως γράφουν ο δρ Ρόουζεν και οι συνεργάτες του στην αμερικανική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» (PNAS), προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι η ουσία 3,3-διινδολυμεθάνη (DIM) του μπρόκολου μπορεί να δράσει αντικαρκινικά, πιθανώς διεγείροντας την επιδιόρθωση του DNA.

Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν εάν η ίδια δράση μπορεί να θωρακίσει τα κύτταρα από τις βλάβες στο DNA που προκαλούνται από την ακτινοβολία ενός πυρηνικού ατυχήματος.

Έτσι, εξέθεσαν 40 ποντίκια σε ακτινοβολία, δίνοντας δέκα λεπτά αργότερα στα μισά από αυτά μία δόση της DIM. Όσα ποντίκια δεν πήραν την ουσία, τελικά πέθαναν, ενώ το 60% των ποντικιών που την πήραν επέζησαν επί περισσότερο από 30 ημέρες.

Εξίσου αποτελεσματική ήταν η ουσία και όταν χορηγήθηκε πριν από την έκθεση στην ακτινοβολία, ενώ όταν χορηγήθηκε αρκετή ώρα μετά από αυτήν δεν παρείχε ιδιαίτερο όφελος.

Η παρούσα μελέτη δεν διερεύνησε εάν τα ποντίκια που πήραν την DIM ήταν προστατευμένα και από καρκίνους που αναπτύσσονται πολύ καιρό μετά την έκθεση στην ακτινοβολία.

Ωστόσο, «σε περίπτωση πυρηνικής καταστροφής δεν σκέφτεται κάποιος τους καρκίνους που πιθανώς θα εκδηλωθούν 10 ή 20 χρόνια αργότερα, αλλά την άμεση επιβίωση όσων εκτέθηκαν στην ραδιενέργεια», είπε ο δρ Ρόουζεν.

Σε ένα δεύτερο πείραμα που έγινε σε κυτταρικές σειρές στο εργαστήριο, η ίδια ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του μαστού που εκτίθενται στην DIM εξακολουθούν να είναι ευάλωτα στην ακτινοθεραπεία.

Το εύρημα αυτό εγείρει ελπίδες ότι αν χορηγείται η ουσία σε πάσχοντες από καρκίνο που κάνουν ακτινοθεραπεία, δεν θα υπάρξει επίπτωση στην θεραπεία της ασθένειάς τους.