Η αγωνία της διαφυγής από τα αδιέξοδα

Πριν ακριβώς από έναν χρόνο το όνομα του Δημήτρη Δημητριάδη είχε γραφεί πολλάκις στις εφημερίδες του Παρισιού. Στο θρυλικό Odeon της γαλλικής πρωτεύουσας παιζόταν το έργο του «Πεθαίνω σαν χώρα» κάνοντας πολλές sold out παραστάσεις. Από αύριο στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών παρουσιάζονται σχεδόν άγνωστα έργα του ακόμη και για τους μυημένους, στους οποίους το όνομα του θεσσαλονικιού συγγραφέα είναι γνωστό.

Τέσσερα είναι τα έργα που αποτελούν το υλικό του αφιερώματος και είναι γραμμένα όλα σε διαφορετική χρονική στιγμή, με άλλο ύφος και θεματολογία. «Ολα όμως έχουν έναν κοινό τόπο: την αγωνία διαφυγής από τα αδιέξοδα», τονίζει ο δημιουργός τους.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης δεν έχει χάσει καμία από τις πρόβες και αυτό δεν έγινε γιατί έχει αγωνία για το αποτέλεσμα. Για εκείνον αυτή η διαδικασία είναι μαγική αφού όπως λέει στα «ΝΕΑ», «κάθε μέρα ανακαλύπτω κάτι καινούργιο που όταν έγραφα δεν θα μπορούσα να φανταστώ αυτήν την οπτική που δίνουν οι σκηνοθέτες ή οι ηθοποιοί». Τον «Κυκλισμό του τετραγώνου», έργο όπου αναδύονται τα ερωτικά αδιέξοδα τεσσάρων ζευγαριών, σκηνοθετεί ο Δημήτρης Καρατζάς. «Είναι ένα παιδί 26 ετών αλλά με εξέπληξε ευχάριστα ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει το έργο. Εχει βαθιά γνώση και ολοκληρωμένη σκέψη», λέει ο συγγραφέας. Το συγκεκριμένο έργο θα έχει μια ολοκληρωμένη σκηνική μεταφορά σε δυόμισι ώρες στη σκηνή της Στέγης. Τα άλλα τρία έργα -«Η Εκκένωση», «Το άγγιγμα του βυθού», «Φαέθων» – θα παρουσιαστούν σε μορφή αναλογίου, με συζητήσεις και απαγγελίες. Ολα όμως έχουν έναν κοινό τόπο, όχι μόνο για να επικοινωνήσουν τη θεατρική γραμμή τους, αλλά όπως λέει ο ίδιος ο συγγραφέας, «έρχονται να ακουμπήσουν στη σημερινή πραγματικότητα και γίνονται επίκαιρα».

Η αγωνία για «δραπέτευση», για διέξοδο και διαφυγή από τα όρια-φυλακή, η εξάντληση των δυνατοτήτων και η αναζήτηση μια άλλης ζωής, διαφορετικής για τον καθένα, είναι ζητήματα που αποτελούν τον καμβά της δημιουργίας του. Ομως ταυτόχρονα μέσα από τον αλληγορικό λόγο του Δημήτρη Δημητριάδη αποκτούν έρεισμα στο σήμερα. «Χωρίς να είναι αυτή η αρχική μου πρόθεση», παραδέχεται ο συγγραφέας, «το κείμενο αποκτά ένα ακόμη βάρος. Εστω και μέσα από τη θεατρική σύμβαση η αγωνία για εξεύρεση λύσεων στις δυσκολίες που όλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι είναι περισσότερο απτή από ποτέ. Και είναι το σημείο όπου συναντώνται και τα τέσσερα έργα του αφιερώματος».