Μια «περιστερά» που θα τα βάλει με «γεράκια»

Αναλαμβάνοντας τα ηνία της Fed την 1η Φεβρουαρίου του 2014, η Τζάνετ Γέλεν θα γίνει αυτομάτως η Αμερικανίδα με τις πιο σημαντικές ευθύνες για τη χώρα της και τον κόσμο μετά τον Μπαράκ Ομπάμα.

Οσοι ενδεχομένως αμφιβάλλουν για τη σπουδαιότητα του ρόλου που διαδραματίζει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ δεν έχουν παρά να αναλογιστούν τις συνέπειες που είχε η δημοσιοποίηση των πρακτικών μιας συνεδρίασης της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της στις 22 Μαΐου. Και μόνον η επίκληση της πιθανότητας μείωσης των έκτακτων ενέσεων ρευστού στο νομισματικό σύστημα αποδείχθηκε αρκετή για να εγκαταλείψουν τα κεφάλαια εσπευσμένως τις αναδυόμενες χώρες και να επιστρέψουν στις ΗΠΑ, προκαλώντας πτώση των συναλλαγματικών ισοτιμιών στις χώρες αυτές, νέα υποχώρηση των χρηματιστηριακών αγορών τους, αύξηση των επιτοκίων τους, κοκ.

Από την ημέρα εκείνη, η αμερικανική νομισματική πολιτική δεν έχει αλλάξει και είναι πολύ πιθανό να παραμείνει απαράλλακτη μέχρι τις αρχές του 2014· όμως και μόνον αυτή η ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα στα διευθυντικά στελέχη της Fed επηρέασε την καθημερινή ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη. Οσο για τα υπόλοιπα ανεπτυγμένα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των κρατών της ευρωζώνης, είναι και αυτά ευάλωτα σε τέτοιες κινήσεις κεφαλαίων – ίσως λιγότερο βίαιων στην περίπτωσή τους, αλλά εξίσου καθοριστικών. Το γεγονός ότι το ευρώ εξακολουθεί να κυμαίνεται γύρω στο 1,35 δολάριο, την ώρα που η σχετική οικονομική υγεία των δύο οικονομικών ζωνών δεν δικαιολογεί ανάλογη ευρωστία, εξηγείται κατ’ ουσίαν από τη μεγάλη ελαστικότητα της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής.

Η επιλογή του Μπαράκ Ομπάμα για την κεφαλή της Fed πρέπει λογικά να ικανοποιήσει τις αγορές: η Τζάνετ Γέλεν έχει τη φήμη  «περιστεράς», με άλλα λόγια, ενός ατόμου που πιστεύει σε μια μάλλον ελαστική νομισματική πολιτική. Οι αγορές όμως δεν πρέπει να αυταπατώνται, επισημαίνει ο Ζεράρ Ορνί στη γαλλική έκδοση του περιοδικού «Σλέιτ»· «”η περιστερά” δεν θα τις αφήσει να κάνουν ό,τι να ‘ναι, διότι έχει καλή άποψη της κατάστασης: είναι ένα από τα ελάχιστα διευθυντικά στελέχη της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ που είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους της πολιτικής περί στεγαστικών δανείων η οποία οδήγησε στην κρίση. Μια λεπτομέρεια που δεν μπορεί παρά να συνηγορεί υπέρ της. Ο κόσμος έχει ανάγκη από κεντρικούς τραπεζίτες που να ξέρουν να λένε όχι στις αξιώσεις των πολιτικών».