e-mail

Ξυπνάς μέσα μου το ζώον

Αγαπητή μου Φοίβη,

Πώς να μην τα έχεις τα νεύρα σου από οκτώ ετών σε τέτοια χώρα; Μόνον εδώ βγαίνει στα φεϊσμπούκια και τα κοινωνικοδικτυώματα ο πάσα εις και προσποιείται ότι γράφει ο περιώνυμος Γαϊτάνος. Οτι σταματά για λίγο να πλέκει το γαϊτανάκι της Χρυσής Αυγούλας και πιάνει υποτίθεται στο σεπτό του στόμα τους φιλόζωους και ζωόφιλους. Λάβρος (για την άνανδρη χρυσαυγίτικη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ούτε κουβέντα, βεβαίως βεβαίως ο καλλιτέχνης της… εκκλησίας, ούτε στην επίσημη σελίδα του στο φέισμπουκ).

Κάποιοι, λοιπόν, στους οποίους ο ίδιος έχει δώσει το δικαίωμα με τις υπερβολές του και τις ακραίες τοποθετήσεις του, κάνουν ότι γράφει – υποτίθεται – ο ίδιος ο καλλιτέχνης, αν και στη σελίδα δηλώνεται πως ό,τι γράφεται δεν απηχεί τις απόψεις του ίδιου: «Γρηγορείτε! Βαθιά αντιχριστιανική και βδελυρή πράξη είναι η συμμετοχή σε κάθε είδους φιλοζωικού σωματείου καθώς με περισσό θράσος διατυμπανίζουν ότι υπάρχουν, άκουσον άκουσον, ο Θεός να με συγχωρέσει, ΑΔΕΣΠΟΤΑ ζώα! Πώς γίνεται τάχα αντίθεοι να υπάρχουν αδέσποτα τη στιγμή που υπάρχει ο Παντοδύναμος Δεσπότης υπέρ πάντων κύριος ημών Ιησούς Χριστός; Οι φιλόζωοι είναι τουλάχιστον σχιζοφρενείς και, ως βαθιά μισάνθρωποι, έχουν από καιρό κηρύξει έναν ασύμμετρο πόλεμο σε βάρος της ελληνικής υπαίθρου και κατ’ επέκταση του έλληνα αγρότη. Είναι ο εχθρός εντός των πυλών! Αμολάνε επικίνδυνα φίδια για να καταφάνε τους κατοίκους των αγροτικών περιοχών, λύκους, λυκόσκυλα και αρκούδες για να κατασπαράξουν το βιος τους, συμμορίες από άγρια σκυλιά στις μεγαλουπόλεις για να καταφάνε τα παιδιά μας καθώς επιστρέφουν από το σχολείο! Σχηματίζουν τάχα καταφύγια σκυλιών για να τα γεμίζουν με κοκαΐνη και να τα στέλνουν στη Γερμανία όπου τα σακουλάκια αφαιρούνται σφάζοντας το ατυχές τετράποδο»…

Μήπως, λέω μήπως, αγαπητή Φοίβη, πήραμε τα βουνά και φύγαμε; Μερικές φορές το αναρωτιέμαι σ’ αυτή τη χώρα: κάποιοι είναι τόσο δυστυχείς που δεν έχουν οικογένεια να τους μαζέψει;

Θου Κύριε φυλακή τω στόματί μου… Με χαιρετισμούς και ευχές για αντοχή σε τέτοια χώρα του μπάχαλου,

Νίκη Ανδρουλιδάκη

Αγαπητή Νίκη,

Θα έρθω κι εγώ με τη σειρά μου να συμπληρώσω: Γαϊτανοείτε! Ετσι θα λέω από τούδε και στο εξής το «μετανοείτε». Διότι αν δεν γαϊτανοήσετε, θα αρχίσει επίσης (για να μην ξεφύγουμε από τον θαυμαστό κόσμο των ζώων) να βρέχει γάτες, πιράνχας θα βγαίνουν μαζί με το νερό από τις βρύσες, αρουραίοι θα ξεπετιούνται από τους υπονόμους και θα μας κουτσουλάνε κατά συρροή γυπαετοί. …Για να σοβαρευτούμε όμως και λίγο, εντάξει, θύμα διαδικτυακής πλαστοπροσωπίας ο τραγουδιστής με το μαλλί α λα Φάρα Φόσετ, όμως ας πρόσεχε κι αυτός. Ετσι που γίναμε, ό,τι θέλει μπορεί να κρεμάσει ο καθένας στο μπουγαδόσχοινο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και την παθογένειά του. Το θέμα είναι να έχεις περιφρουρήσει το δικό σου μπουγαδόσχοινο και τα δικά σου κρεμασμένα (και τα πλυμένα και τα άπλυτα). Εκείνη την ηρωική τσιρίδα «Ποιος πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα;» θα έπρεπε να τη θυμόμαστε πιο συχνά.

Και το μπικίνι τέλειο κορίτσια

Κυρία Φοίβη καλημέρα σας,

Βγαίνοντας σήμερα από το σπίτι μου έφαγα δεύτερο χαστούκι, συμβολικό αυτή τη φορά. Μας είχαν προειδοποιήσει να μην παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας γιατί το βράδυ θα κουρεύανε τα δέντρα αλλά αυτό το κακό που αντίκρισα πού να το φανταστώ. Κούτσουρα έχουν απομείνει τα άμοιρα, ναι, σκέτοι κορμοί να κοιτάνε τον ουρανό αφήνοντας γυμνά τα άθλια μπαλκόνια της γειτονιάς. Και να μην ακούσω τίποτα για καταστροφές και ξερά κλαδιά που πέφτουν σε καπό αυτοκινήτων και τα κάνουν λαμπόγυαλο με την πρώτη καταιγίδα. Ας τα κλαδεύανε όπως τους πρέπει κάθε φθινόπωρο. Γιατί αυτό το κακό; Μου το εξήγησε ένας υπάλληλος του Δήμου που κρέμαγε λίγο παρακάτω κορδέλες και μπιλιέτα «μην παρκάρετε, απόψε το βράδυ κ.λπ.». «Αυτή η δουλειά θα ξαναγίνει ύστερα από 6-7 χρόνια και αν… Τι δηλαδή; Αυτό θα κάνουμε κάθε χρόνο;». Δάκρυσα… Αλλά θα δουν οι δημοτικοί κουρείς τι έχουν να πάθουν. Διπλοπαρκαρισμένα και τριπλοπαρκαρισμένα και το ένα πάνω στο άλλο θα βρουν τα αυτοκίνητά μας. Ασπίδα θα φτιάξουμε γύρω από τα δεντράκια μας. Αναρωτιέμαι αν θα καταφέρει η φουρνάρισσα να σώσει αυτά που υπάρχουν μπροστά από το μαγαζί της. Την ειδοποίησα και μου φάνηκε πολύ μαχητική.

Λόλα Ευθυμίου, απελπισμένη Αθηναία από την Κυψέλη

Κυρία Λόλα μου,

Δεν θυμάσαι που παλιά, όταν ήμασταν πιτσιρίκια, μας κουρεύανε στον πόντο στις αρχές του καλοκαιριού και μετά άντε με το καλό στις επόμενες γυμναστικές επιδείξεις; Ε, κάπως έτσι κάνουν και με τα δέντρα. …Αυτά τα δέντρα που πληγώσανε, τα «Οπωροφόρα της Αθήνας» κατά τον συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου, είναι μία επίφαση ομορφιάς στο αδυσώπητο αστικό τοπίο που φαίνεται, για κάποιον συμπαντικό λόγο, δεν την δικαιούμαστε. Κάντε λοιπόν τη δική σας πολύτιμη μικροαστική επανάσταση και τρέξτε στη φουρνάρισσα…