e-mail

Θεοί και Δαίμονες

Αγαπητή Φοίβη,

Στον απόηχο του καταιγισμού των αποκαλύψεων και της ενημέρωσης για τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης ΧΑ, αξίζει να επαναλάβουμε αποσπάσματα από τον λόγο του Μητροπολίτη Σιατίστης και Σισανίου Παύλου. Ο άξιος δεσπότης, μεταξύ άλλων, έλεγε πέρυσι για τον χρυσαυγίτικο ναζιστικό υπόκοσμο: «Η χρυσή Αυγή διώκει, προσβάλλει και εξευτελίζει καθημερινά τον Χριστό στα πρόσωπα των προσφύγων, των μεταναστών. ακόμη και των παιδιών. (…) Δεν έχει καμιά σχέση με την Εκκλησία και την πίστη. Θα έλεγα αδίστακτα ότι όλη της η συμπεριφορά, ζωή και πολιτεία είναι αντίχριστη. Δεν είναι απλώς κακή, είναι δολοφονική»…

Και με την πρόσφατη δολοφονία του άτυχου νέου, ο σεβασμιότατος  Παύλος επισημαίνει: «Τώρα δεν μπορείτε να επικαλείσθε ούτε την άγνοια ούτε τη διαμαρτυρία ούτε την απόγνωση. Μεγαλύτερη απόγνωση από τον ναζισμό δεν υπάρχει. Αλλιώς ετοιμασθείτε να κλάψετε και το δικό σας το παιδί!..».

 Αυτός ο κρυστάλλινος λόγος του και βαθιά ανθρώπινος θα περίμενε κανείς να γίνει επίσημη θέση της Ιεράς Συνόδου, αλλά…

Αξίζει να αναφερθούμε και σ’ έναν άλλον «άγιο», τον Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο, ο οποίος πέρυσι διακήρυττε πως η ΧΑ είναι «η γλυκιά ελπίδα του έθνους»!! …Και αυτά εκστομίζονται, χωρίς αιδώ, από τον δεσπότη της μαρτυρικής πόλης των Καλαβρύτων, όπου θα τρίζουν τα κόκαλα εκατοντάδων εκτελεσμένων νέων από τους γερμανούς Ναζί, από  τους οποίους εμπνέονται οι σημερινοί ανθέλληνες της Χρυσής Αυγής και του Αμβρόσιου! «Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου».

Φαλαγκάρας Σταύρος, εκπαιδευτικός

Τι σας κάνει εντύπωση, αγαπητέ κύριε Φαλαγκάρα; Το καλό προσδιορίζεται από το κακό. Το άσπρο από το μαύρο. Το ίσιο από το στραβό. Το υγιές από το νοσηρό. Ακόμη και ο Θεός από τον Δαίμονα… Ενώ η εξαίρεση προσδιορίζει τον κανόνα… Οσον αφορά στο σύνολο του κλήρου δεν ξέρω πού τελειώνει ο κανόνας και πού αρχίζει η εξαίρεση. Αυτό που πιστεύω είναι ότι η Ιερά Σύνοδος θα έπρεπε, επιτέλους, να πάρει μία θέση για τη Χρυσή Αυγή. Καλές και άγιες οι δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου αλλά δεν αποτελούν επίσημη θέση της Εκκλησίας. Εγώ αυτή θέλω να ακούσω, γιατί ακόμη έχω στο μυαλό την πρόκα του «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» των χουντικών.

Λεωφορείον ο φόβος

Αγαπητή Φοίβη,

Προχθές μπήκαν σε λεωφορείο της γραμμής 201 (Αργυρούπολη – Σταθμός Δάφνη) δύο ελεγκτές εισιτηρίων. Διακριτικοί, ζητούσαν ευγενικά τα εισιτήρια των επιβατών. Οταν εντόπισαν μια κυρία μάλιστα η οποία δεν είχε εισιτήριο, σε αντίθεση με περιστατικά στα οποία υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας στο παρελθόν, επιχείρησαν να της επιβάλλουν πρόστιμο. Εκείνη τους εξήγησε ότι δεν μπορεί να το πληρώσει επιτόπου διότι είναι άνεργη και πως πήγαινε να φροντίσει τον πατέρα της στο νοσοκομείο. Προς έκπληξη όλων, ο ελεγκτής την ρώτησε αν έχει χρήματα να αγοράσει ένα εισιτήριο και όταν εκείνη απάντησε θετικά, ο ελεγκτής ρώτησε ποιος επιβάτης διέθετε ένα εισιτήριο για να την εξυπηρετήσει. Πολλοί προσφέρθηκαν να της δώσουν εισιτήριο δωρεάν και η υπόθεση έληξε χωρίς την παραμικρή ένταση. Και σε ρωτώ: έπρεπε να σκοτωθεί ένας άνθρωπος για να βρουν την ανθρωπιά τους οι ελεγκτές και από κυνηγοί κεφαλών να γίνουν αυτό που έπρεπε να είναι πάντα, ελεγκτές των παραβατών του νόμου;

Με εκτίμηση, Χριστίνα Δ.

Δυστυχώς, Χριστίνα μου, έτσι είναι! Οι πολιτικές δολοφονίες και τα θύματα πάσης μορφής βίας είναι πολύ συχνά το χέρι που γυρίζει τις σελίδες της Ιστορίας. Ο ελεγκτής της γραμμής 201 έκανε το αυτονόητο. Δεν χρησιμοποίησε την τοσοδούλα εξουσία που του δίνει η θέση του, σαν… μαρμελάδα. Που όσο πιο λίγη έχεις τόσο πιο πολύ την απλώνεις. (Το ίδιο, να έχεις υπόψη σου, γίνεται άλλωστε και με την κουλτούρα) Απλώς, στην εποχή μας φθάσαμε να επαινούμε το αυτονόητο, οπότε τα μπράβο τα δικαιούται.

Παραμύθια με κακό τέλος

Φοίβη μου αγαπημένη,

Πολλές οι απορίες μου σχετικά με τη Χρυσή Αυγή κι εσύ που τριγυρίζεις σε κοτζάμ εφημερίδα όλο και κάποιες θα μπορείς να μου λύσεις. Από την Κυριακή, όμως, μία τίθεται υπεράνω όλων. Στις 7.15 το πρωί που μπούκαρε η Αντιτρομοκρατική στο σπίτι της Ουρανίας Μιχαλολιάκου και τη βρήκε με τρεις άντρες, εγώ πώς να το εκλάβω… Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο…

Ο έντρομος Διονύσης Σκαλτσάς, Πεύκη

Ελα βρε, έντρομε Διονύση, μη γίνεσαι παιδί… Και προ πάντων μην έχεις διεστραμμένο και αχαλίνωτο μυαλό. Δεν την είδες την Ουρανία ντυμένη Χιονάτη να ποζάρει καμαρωτή καμαρωτή; Ε, ήταν με τους τρεις νάνους και περίμενε τους άλλους τέσσερις για να γίνουν εφτά…

ΥΓ: Δεν θέλω υπονοούμενα! Δεν τριγυρίζω στην εφημερίδα κι ας με μέμφεται γι’ αυτό ο διευθυντής μου. Δουλεύω!