Σε τροχιά διάκρισης

Για το ποδόσφαιρο που αποδίδει ο ΠΑΟΚ του Στέφενς πολλά μπορεί να ειπωθούν. Στην Τούμπα βλέπουν μια ομάδα που παίζει σχετικά αργά, καλύπτει χώρους με αρκετούς παίκτες, αποφεύγει να ρισκάρει πολύ και βασίζεται κυρίως στο ατομικό ταλέντο των ποδοσφαιριστών της.

Υπάρχει και ένα ακόμη σπουδαίο στοιχείο: ο ΠΑΟΚ παίρνει τους βαθμούς που «πρέπει να πάρει». Ετσι, ανεβαίνει στη βαθμολογία και γίνεται «στενός κορσές» του Ολυμπιακού, δίνοντας ενδιαφέρον σε αυτό που συνήθως λέμε «μάχη του τίτλου». Αυτό το σκηνικό του ΠΑΟΚ δεν είναι λίγο. Κυρίως γιατί οι παίκτες του Στέφενς έδωσαν ματς μεσοβδόμαδα, άρα επέστρεψαν κουρασμένοι από την Ολλανδία και είχαν λιγότερο χρόνο να ετοιμαστούν για το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Το πήραν, με τον τρόπο που γνωρίζουν να κάνουν από την αρχή της σεζόν. Είτε με αλλαγές, είτε ανατρέποντας την εις βάρος τους κατάσταση. Αυτός ο ΠΑΟΚ, που σίγουρα δεν ενθουσιάζει ούτε διεκδικεί δάφνες με το ποδόσφαιρο που παρουσιάζει, είναι μια ομάδα του προπονητή, δυσκολοκατάβλητη και ασφαλώς ένα σύνολο που αποκτά ομοιογένεια και παράλληλα χτυπά υψηλούς στόχους. Εστω κι αν δίνει λίγα στον αγωνιστικό χώρο σε επίπεδο θεάματος.

Κατά τα λοιπά, ήταν η αγωνιστική που παρείχε οξυγόνο σε προπονητές. Ο Λεμονής όντως είχε μια πίεση και το γκολ του Μάντζιου προς το τέλος της αναμέτρησης με την Καλλονή ήταν θετικό μήνυμα για τον ίδιο. Ο Μιλίνκοβιτς ήρθε για να σώσει τον Αρη, αλλά μέχρι το Σάββατο δεν είχε νίκη. Τελικά, στη Νέα Σμύρνη ανέπνευσε και μάλιστα με γκολ στο «παρά πέντε».

Αλλά ο πλέον κερδισμένος είναι ο Γιάννης Πετράκης. Στρατιώτης στο ποδόσφαιρο της Κρήτης, τούτη τη σεζόν κερδίζει συμπάθειες όντας στον πάγκο του Εργοτέλη. Μιας ομάδας που κερδίζει βραβεία fair play, διαθέτει παίκτες που έχουν έφεση στο σωστό ποδόσφαιρο και ήδη βρίσκεται ψηλά στη βαθμολογία. Ο Εργοτέλης μας απασχολεί για την καλή πλευρά του ποδοσφαίρου και μπράβο του.