Οι Μέρλιν και το σπαθί Εξκάλιμπερ

Ενδιαφέρων αποδεικνύεται και ο οίκος των Μέρλιν, τους οποίους «ξέρουμε όλοι από τα πορτοκάλια, τα κουμ-κουάτ και την ομώνυμη οδό στην Αθήνα», εξηγεί ο ξεναγός. Το κοινό μαθαίνει πως οι Μέρλιν που είχαν εγκαταλείψει τη Γαλλία μετά την Παλινόρθωση, μετέβησαν στην Αγγλία και στη συνέχεια ήρθαν στην Ελλάδα για να αναπτύξουν επιχειρηματική δραστηριότητα, ή για τον γιο του Λούις, τον Σίντνεϊ, έναν αθλητή ο οποίος κέρδισε το μοναδικό του ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1906, που έπειτα ακυρώθηκε. Αλλοι ελκύονται περισσότερο από τον συγγραφέα Τ. Χ. Γουάιτ, το μνήμα του οποίου κοσμεί εγχάρακτο σπαθί, το Εξκάλιμπερ του βασιλιά Αρθούρου, τον οποίο ο συγγραφέας εξύμνησε στα έργα του.

Μερικοί στέκονται στον Τζορτζ Φίνλεϊ, που ήρθε στην Ελλάδα παρέα με τον Λόρδο Βύρωνα αλλά απογοητεύτηκε από τους οπλαρχηγούς, έφυγε κι επέστρεψε για να επιδοθεί σε καλλιέργειες που μάλλον απέτυχαν ή στη συγγραφή ιστορικών έργων. Αρκετοί παρατηρούν τον αστρονόμο Τζούλιους Σμιτ, διευθυντή του Αστεροσκοπείου Αθηνών, που με τη βοήθεια του καθαρού αττικού ουρανού και του ευεργέτη Σίμωνος Σίνα χαρτογράφησε τη Σελήνη, ονομάζοντας και έναν κρατήρα της για χάρη του τελευταίου.

Κάποιοι όμως αρχίζουν και εμφανίζουν σημάδια κόπωσης και η ξενάγηση οδεύει προς το τέλος. Πριν χαιρετήσει, ο Νίκος Νικολαΐδης τονίζει ότι φωτογραφίες αυτού του περιπάτου αλλά και η ανακοίνωση του επόμενου θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα www.miavolta.gr. Ενας εκ των επισκεπτών, ο Θοδωρής, που εργάζεται ως κειμενογράφος, νιώθει ικανοποιημένος με τέτοιες πρωτοβουλίες όπου «οι ιστορικές γνώσεις προκύπτουν μέσα από την περιήγηση» και οι πληροφορίες τους «χρησιμεύουν σαν παρακαταθήκη στην προσωπική μας περιήγηση στη ζωή και την κοινωνία». Μια συνταξιούχος πολιτική επιστήμων, η Μέρσα, που «δεν τα χάνει κάτι τέτοια», δηλώνει ενθουσιασμένη με την ξενάγηση στο Εβραϊκό Νεκροταφείο και με το γεγονός ότι «έτσι μαθαίνουμε την ιστορία της πόλης μας, όχι μόνο την αρχαία». Χωρίς να το ξέρει, συμφωνεί και ο Θάνος, φοιτητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας, που βρήκε τη βόλτα, «γεμάτη πληροφορίες». Την ίδια στιγμή, ένα ζευγαράκι αποχωρεί και το αγόρι συναντά τον τάφο του Γέρου του Μοριά, όπου κοντοστέκεται. «Δεν ήρθαμε γι’ αυτά, ρε παιδί μου», λέει το κορίτσι και τον τραβάει από το ρούχο, «για τα άλλα δόγματα ήρθαμε».