Στην εξέλιξη του Ανδρέα Σάμαρη ο Μίτσελ έχει συμβάλει τα μέγιστα. Τον πήρε άγουρο παιδί από τον Πανιώνιο, με κύριο προσόν τα αρκετά τρεξίματα στον χώρο του κέντρου. Ισως και τα δυνατά πόδια, που ο παίκτης δεν διστάζει να τα δοκιμάσει ακόμη και από μακρινές αποστάσεις.
Ποιος είναι σήμερα ο Σάμαρης; Ενας μέσος στο κατώφλι της εθνικής ομάδας, ένας χαφ με πολύπλευρο ταλέντο και ασφαλώς πολύ καλύτερος σε σύγκριση με την εικόνα που έδειξε όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο προπονητήριο του Ρέντη. Εδώ ο Μίτσελ κερδίζει γιατί εμπιστεύεται τα νιάτα. Αλλά ταυτόχρονα αναλαμβάνει και μια μεγάλη ευθύνη: να συνετίσει τον πιτσιρικά, να τον ηρεμήσει, γιατί όσα βλέπουμε στα δύο ματς του Τσάμπιονς Λιγκ καταδεικνύουν μια σύγχυση όταν πατά την περιοχή του Ολυμπιακού. Ενα θόλωμα στο μυαλό. Με την Παρί λάθεψε και έχασε τον προσωπικό του αντίπαλο με αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός να δεχθεί δύο γκολ. Και όχι μόνον αυτό, αλλά έκανε και πέναλτι, σε στιγμή ζάλης. Στις Βρυξέλλες, ξανά πέναλτι από τον Σάμαρη, ενώ μέσα σε ένα πεντάλεπτο η κάμερα τον έπιασε να τραβά πολλάκις επιθετικό της Αντερλεχτ!
Εχει ανάγκη ο παίκτης μαθήματα αμυντικής τακτικής; Είναι αναγκαίο να του δείξουν πώς να στέκεται στις «στημένες μπάλες»; Αδυνατεί να κρατήσει τους αντιπάλους του όταν είναι κοντά στην εστία; Ο Μίτσελ, ο κάθε Μίτσελ για να μιλήσουμε γενικά, πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα, ώστε να μην καεί ένας παίκτης με τέτοιες δυνατότητες. Και πέρα από τις αποθεωτικές κριτικές που συνήθως κρύβουν ένα πρόβλημα κάτω από το χαλί, χρειάζεται και νουθεσία. Μαθήματα σωστής αγωνιστικής συμπεριφοράς, μαθήματα αμυντικής λειτουργίας σε υψηλό επίπεδο. Σοβαρό παιδί είναι ο Σάμαρης, σίγουρα έχει τη διάθεση να ακούσει, να μάθει, να βελτιωθεί. Να επιβεβαιώσει τα καλά σχόλια που ακούγονται και να διατηρηθεί σε φόρμα, όπως δείχνει να είναι αυτή την εποχή.