ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΟΙ NEOΝΑΖΙ

Μία εβδομάδα μετά τις συλλήψεις των μελών της Χρυσής Αυγής και την προφυλάκιση τριών ηγετικών στελεχών, είναι προφανές ότι η συμμορία των νεοναζιστών έχει δεχθεί ισχυρό χτύπημα από τη Δικαιοσύνη. Το αποδεικνύουν οι απολογίες τους, στις οποίες εμφανίζονται πανικόβλητοι να αρνούνται τον εαυτό τους και τις πράξεις τους! 
Ωστόσο όλα τα μέτωπα, τόσο τα ποινικά όσο και τα πολιτικά, παραμένουν ανοικτά: στο ποινικό σκέλος, η έρευνα των διωκτικών Αρχών είναι σε εξέλιξη και ήδη έχουν γίνει σοβαρές αποκαλύψεις για την εγκληματική φύση της οργάνωσης. Αυτή η έρευνα πρέπει να συνεχισθεί και να ενταθεί. Να ανοίξουν στόματα. Να ελεγχθούν τα πάντα. Να μην έχει αυτή η υπόθεση τη μοίρα τόσων και τόσων άλλων που ξεχάστηκαν μόλις βγήκαν από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. 
Επιβάλλεται ακόμη η ολοκλήρωση της επιχείρησης κάθαρσης της Ελληνικής Αστυνομίας από «σταγονίδια»: η υπόθεση του Αγίου Παντελεήμονα – με τη σύλληψη του πρώην διοικητή Ασφαλείας της περιοχής, όπως και της «αγανακτισμένης» υποψηφίας του Μιχαλολιάκου – είναι η κορυφή του παγόβουνου. 
Στο κομματικό επίπεδο, είναι σαφές ότι η εμφανιζόμενη δημοσκοπική πτώση της Χρυσής Αυγής είναι μεν υπαρκτή, αλλά όχι αρκετή, και χωρίς την παραμικρή ένδειξη ότι θα γίνει μόνιμη. Στο πλαίσιο αυτό είναι κατώτερη των περιστάσεων η στάση των δύο μεγάλων κομμάτων – με τους μεν να περιφέρουν τη θεωρία των δύο άκρων και τους δε να επιμένουν στον μύθο των συγκοινωνούντων δοχείων μεταξύ ΝΔ και νεοναζιστών. 
Είναι προφανές ότι το νεοναζιστικό μόρφωμα τρέφεται από τις άγονες κομματικές αντιπαραθέσεις. Απαιτείται επομένως μια «συμφωνία κοινής λογικής» των κομμάτων του συνταγματικού τόξου για την αντιμετώπισή της. Οσο τα κόμματα δεν συγκρούονται με τη Χρυσή Αυγή αλλά μεταξύ τους, οι χρυσαυγίτες φύρερ και φυρερίσκοι θα έχουν κάθε λόγο να χαίρονται πίσω από τα σίδερα της φυλακής.