[TRASHME] Βαθιά πληγή, παλιά πληγή, µονάκριβη δική µου

Δεν μου φτάνει, κουμπάρε, ο απόπατος που έχει πέσει στο κεφάλι μου, είναι σήμερα – άκουσον, άκουσον! – και της αγίας Χαριτίνης. Ηξερες εσύ ότι υπάρχει αγία Χαριτίνη; Γιατί εγώ μία ηθοποιό ήξερα Χαριτίνη Καθόλου – συγγνώμη, Καρόλου – αλλά μου έκανε ψευδώνυμο. Τέλος πάντων, σήμερα δεν θα ασχοληθούμε με ψευδώνυμα. Μόνο με ψευδεπίγραφα. Ψευδεπίγραφα είπα και θυμήθηκα  τη χαμένη στη στρατόσφαιρα του εγωκεντρισμού της τηλεπαρουσιάστρια Ελεονώρα Μελέτη. Η οποία αν απομακρυνθεί λίγο από το Υπερεγώ της θα νετάρει στο Εγώ της και θα αντιληφθεί πρώτον, ότι τα εξτένσιόνς της φαίνονται σαν κόμποι καραβίσιοι και, δεύτερον, ότι υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα πέραν της τρικυμιώδους δικής της. Που δηλαδή, αν δεν έβλεπες τη σκιαχτική εικόνα της Ουρανίας Μιχαλολιάκου και άκουγες το αφιέρωμα που της έκανε η Μελέτη θα έλεγες ότι αναφερόταν στην… Εύη Βατίδου να πω; Τόσο ανάλαφρα το είδε το θέμα η αμετροεπής  ή  ευλογημένη όπως αποκαλεί η ίδια τον εαυτό της Ευλογημένη-ξευλογημένη, πάντως, διάβαζα το φοβερό ντοκουμέντο πως πήγε ένας μετανάστης να της καθαρίσει το παρμπρίζ, η ευλογημένη του πρόσφερε σοκολατάκι κι εκείνος το αρνήθηκε. Να δεις που θα ήταν Πακιστανός. Εχουν ένα ένστικτο οι Πακιστανοί, άλλο πράγμα…

Ερωτά µου και µαχαίρι είσαι αόρατη πληγή

Και καλά, για την περίπτωση Μελέτη πες πως μπουκώσαν τα σωληνάκια των εξτένσιονς. Ο τραγουδοποιός Μύρωνας Στρατής τι έπαθε; Στερητικό από τότε που έκοψε τη φράντζα; Τη Δευτέρα μετά τη σύλληψη των χρυσαυγιτών τον είχε καλεσμένο η Πόπη Τσαπανίδου – που καλά θα κάνει σε κάποιες περιπτώσεις όπως η συγκεκριμένη να ανακόπτει την πορεία προς το να γίνει Μενεγάκη. Πριν περάσει στα φαιδρά και ανούσια τον ρώτησε – όχι πως είναι αυτό ουσιαστικό – τη γνώμη του για τα τεκταινόμενα. «Δεν ασχολούμαι με την πολιτική», απάντησε ο τραγουδοποιός του ενός σουξέ. Και τότε εγώ κατάλαβα πού ευδοκιμούν οι ανοχές που μας κάνουν να ξεπερνάμε τις δικές μας αντοχές.

Κόσµε µού ‘γινες πληγή κι είν’ το γρήγορο π’ αργεί

Εγώ σήμερα, κουμπάρε, Χαριτίνη θα σε λέω, αφού δεν έχω καμιά να της ευχηθώ… Από μικρός το είχα σε κακό να μην ευχηθώ του οιουδήποτε αγίου ανήμερα! Τον ηθοποιό Λευτέρη Ελευθερίου τον εκτιμώ. Απολαυστικός σε διαφημίσεις και ίριαλ. Εχει κάνει και αθόρυβη μεν αξιόλογη δε δουλειά στο θέατρο. Αθόρυβος και μετριοπαθής και ο ίδιος, αλλά στην προσπάθειά να μην κάνει θόρυβο αμολάει κροτίδες. Είναι πολύ ευτυχής, λέει, που θα παίξει στο «Μερικοί το προτιμούν καυτό» γιατί θα συνεργαστεί με ανθρώπους από τους οποίους έχει να μάθει πολλά, όπως τον Σταμάτη Φασουλή και τον Θοδωρή Αθερίδη… Εεε, εεε! Μην τα σανιδώνει όλα ο φίλος μου ο Λευτεράκης. Δεν είναι το ίδιο ο Φασουλής – που έχει σκηνοθετήσει εκατοντάδες ηθοποιών – με κάποιον που γράφει έργα για να τα σκηνοθετήσει και να τα παίξει ο ίδιος. Μάλλον ο Αθερίδης έχει να μάθει από τον Ελευθερίου. Γιατί καλύτερος ηθοποιός τουλάχιστον είναι by far.

Σαν ανοιχτή πληγή στο κορμί μου το γιατί

Και να ξαναγυρίσουμε στα δικά μας, Χαριτίνη μου, γιατί, μην κοιτάς που ξεχνιόμαστε, δεν ξεχνάμε! Να σου πω εγώ, λοιπόν, γιατί ζούμε όλα αυτά. Γιατί κοντύναμε το παρελθόν. Μας έφαγαν τα κλισέ της νοσταλγίας. Θα εμφανιστεί, λέει, ο Κώστας Μαρτάκης (τώρα αυτός παίζει, τραγουδάει; – έχω χάσει πια τον μπούσουλα) σε μία παράσταση ρετρό που θα έχει ως κεντρικό άξονα τα ποπ τραγούδια της δεκαετίας του 1990… Πριν από 15 χρόνια ρετρό; Τα «Μακαρόνια με κιμά» του Ρουβά ρετρό; Προσέξτε, μάγκες. Το ρετρό γρατζουνάει τη νοσταλγία και η νοσταλγία κουβαλάει στα συμπράγκαλά της τον εξωραϊσμό. Μην εξωραΐσουμε τα αποπατήματα πριν καν προλάβουν να ξεραθούν. Γιατί κάτι τέτοια συσσωρεύονται εντός μου, Χαριτίνη μου, και θα πάω να παραδοθώ στις φυλακές Κορυδαλλού. Τις γυναικείες! Μεσοτοιχία με Μιχαλολιάκο και Παππά (αυτόν με την ακράτεια). …Τι γράφω, ο άνθρωπος, με όλα αυτά που συμβαίνουν…