Το ημερολόγιο ενός πατέρα «που μισούσε τη Βρετανία»

^«Ο άνθρωπος που μισούσε τη Μεγάλη Βρετανία». Ο τίτλος της βρετανικής εφημερίδας «Ντέιλι Μέιλ» ήταν σαφής. Στη φωτογραφία που συνόδευε το σχετικό δημοσίευμα, ωστόσο, δεν εικονιζόταν κάποιος τρομοκράτης. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Ραλφ Μίλιμπαντ, ο μαρξιστής ακαδημαϊκός εβραϊκής καταγωγής που διέφυγε στη Βρετανία σε ηλικία 16 ετών για να γλιτώσει από τους Ναζί και πατέρας του ηγέτη των Εργατικών της Βρετανίας. Η αντίδραση του γιου του ήταν άμεση. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι παίρνει τεράστιο προσωπικό ρίσκο, ο Εντ Μίλιμπαντ κατηγόρησε τη δεύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της χώρας ότι «ψεύδεται» και ότι «ξεπέρασε τα όρια του πολιτισμένου διαλόγου» σπιλώνοντας τον πατέρα του, ο οποίος πέθανε το 1994. Ο πόλεμος μόλις έχει αρχίσει.

Οι συνεργάτες του Εντ Μίλιμπαντ μιλούν για τη δικαιολογημένη οργή του γιου, που θέλει να υπερασπίσει την τιμή του εκλιπόντος πατέρα του. Καθώς μάλιστα ο Εντ διεκδίκησε το δικαίωμά του να απαντήσει στην εφημερίδα γι’ αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε «δολοφονία μιας προσωπικότητας», οι βρετανοί Εργατικοί πίστεψαν πως η πρώτη μάχη είχε κερδηθεί. Η «Ντέιλι Μέιλ» πράγματι «φιλοξένησε» την απάντηση του Εντ, όπου τονίζει ότι ο πατέρας του «ήταν μαρξιστής αλλά και πατριώτης». Στην ίδια όμως σελίδα επαναδημοσιεύθηκε το αρχικό άρθρο, το οποίο βασιζόταν σε ένα ημερολόγιο που κρατούσε ο Ραλφ Μίλιμπαντ στα 17 του και στο οποίο έγραφε ότι «οι Αγγλοι είναι ίσως οι πιο εθνικιστές παγκοσμίως» και ότι «κάποιες φορές θέλεις να χάσουν (τον πόλεμο) για να δουν πώς έχουν τα πράγματα». Στο ίδιο φύλλο, το κύριο άρθρο έφερε τον τίτλο: «Μια διεφθαρμένη κληρονομιά, να γιατί δεν απολογούμαστε», ενώ μεταξύ πολλών άλλων υποστήριζε ότι ο ηγέτης των Εργατικών είναι αποφασισμένος να συνθλίψει την ελευθερία του Τύπου. «Και αν αυτός συνθλίψει την ελευθερία του Τύπου, είναι βέβαιο ότι ο πατέρας τους θα είναι υπερήφανος από τον τάφο του, δέκα μέτρα από τα λείψανα του Καρλ Μαρξ», ανέφερε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Εντ Μίλιμπαντ επιτίθεται στα μέσα ενημέρωσης. Καταπατώντας έναν άγραφο κανόνα της βρετανικής πολιτικής, ο Μίλιμπαντ είχε απευθύνει δριμύ «κατηγορώ» κατά του Ρούπερτ Μέρντοκ για το σκάνδαλο των υποκλοπών το καλοκαίρι του 2011. Αρκετοί μάλιστα από τους στενούς συνεργάτες του τον προειδοποίησαν να μην ανοίξει δεύτερο μέτωπο με ένα τόσο ισχυρό έντυπο, την «Ντέιλι Μέιλ».

Είναι σχεδόν βέβαιο, σχολιάζει η «Γκάρντιαν», ότι αυτή η διαμάχη θα φθάσει σε αδιέξοδο. Είναι επίσης βέβαιο ότι η απόφαση του ηγέτη των Εργατικών να υπερασπίσει την τιμή του πατέρα του θα προσδιορίσει το πολιτικό του ταξίδι. Ηδη, ο καβγάς επισκίασε το ετήσιο συνέδριο των Συντηρητικών στο Μάντσεστερ, όπου ο βρετανός Πρωθυπουργός έθεσε την οικονομία στο επίκεντρο της εκστρατείας του για τις εκλογές του 2015. «Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον απαράβατο κανόνα της βρετανικής πολιτικής: οι Εργατικοί καταστρέφουν την οικονομία μας και εμείς οι Συντηρητικοί τη διορθώνουμε», δήλωσε. Φαίνεται ωστόσο ότι οι περισσότεροι Βρετανοί δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη τα οφέλη της οικονομικής βελτίωσης.

«Να χτυπάμε την μπάλα, όχι τον παίχτη»
Ο βρετανός αναπληρωτής πρωθυπουργός Νικ Κλεγκ στήριξε τον Εντ Μίλιμπαντ υποστηρίζοντας ότι στην πολιτική «θα πρέπει να χτυπάμε την μπάλα και όχι τον παίκτη και σίγουρα όχι την οικογένειά του».