Οι Μιραλάς και Ματουιντί είναι περιπτώσεις που αποδεικνύουν περίτρανα το πώς πρέπει να κινούνται στο μεταγραφικό παζάρι οι ελληνικές ΠΑΕ. Ή, για να το κάνουμε συγκεκριμένο, κυρίως ο Ολυμπιακός με το γεμάτο πορτοφόλι.
Οι δύο αυτοί παίκτες ανήκαν στην Σεντ Ετιέν όταν πριν από μερικά χρόνια τέθηκε απέναντι στον Ολυμπιακό. Οι έλληνες παράγοντες τους τσέκαραν και καθότι από τότε υπήρχε έφεση και «μάτι» στη γαλλική αγορά, ενήργησαν σωστά και απέκτησαν τον βέλγο επιθετικό. Στην πορεία εκδηλώθηκε ενδιαφέρον και για τον Ματουιντί, αλλά δεν…
Η συνέχεια είναι γνωστή: ο Μιραλάς έκανε ωραίες και γεμάτες σεζόν με τον Ολυμπιακό, εξελίχθηκε επί Βαλβέρδε, απέδειξε το ταλέντο του και πουλήθηκε στην Εβερτον. Αν ο Ολυμπιακός είχε πάρει και τον Ματουιντί, σίγουρα θα έκανε σωστή επένδυση, με δεδομένο ότι ο μέσος από τη Σεντ Ετιέν μετακόμισε στο Παρίσι και ήδη αποτελεί βασικότατο στέλεχος της Παρί Σεν Ζερμέν, ενώ η αξία του παίρνει ανηφορικό δρόμο.
Είναι ξεκάθαρο, άρα, το πού πρέπει να κοιτούν οι ελληνικές ομάδες. Σε παίκτες κατά βάση μικρής ηλικίας, με προοπτικές να βελτιωθούν και να φέρουν χρήματα στο ταμείο όταν πάρουν μεταγραφή.
Οπως φαίνεται, η γαλλική αγορά είναι γεμάτη από ευκαιρίες, κυρίως σε ομάδες της λεγόμενης «δεύτερης ταχύτητας» του Σαμπιονά. Και ο Ολυμπιακός με τους Ισά και Καρεμπέ αποκτά πρόσβαση, μπορεί να δελεάσει ποδοσφαιριστές. Το είδαμε με τον Γιαταμπαρέ ή τους άλλους μικρούς που ενέταξε στο ρόστερ του.
Φυσικά, μετρά και το «σχολείο». Ο Μιραλάς προχώρησε, είδαμε πρόοδο. Ουδείς γνωρίζει αν αντίστοιχη βελτίωση θα είχε στο ελληνικό πρωτάθλημα, που χάνει έδαφος συνέχεια, ο Ματουιντί. Οπως ελάχιστοι ξέρουν μέχρι πού θα φτάσουν τα φιντάνια του Ολυμπιακού ή των άλλων ομάδων.
Ας δοκιμάσουν, λοιπόν. Αρκεί να έχουν τον τρόπο και την τεχνογνωσία οι ελληνικές ομάδες ώστε να κερδίσουν σε βάθος χρόνου από τις όποιες αγορές τους.