Νοσταλγία, μελαγχολία, ειρωνεία, καγχασμός

Στις τρεις ενότητες του βιβλίου
(«Το τέλος της μαγείας», «Ιστορία των χρόνων χωρίς όνομα», «Ολοι στο Βερολίνο») εναλλάσσονται νοσταλγία, μελαγχολία, ειρωνεία, καγχασμός για αυτό το παρόν που ζούμε και δεν μπορεί να μας κερδίσει. Ο απολογισμός της εικοσαετίας που ο Ιταλο φιλοδοξεί να αναπτύξει στο πλαίσιο μιας συντεταγμένης διπλωματικής εργασίας δεν τελεσφορεί. Θα ήθελε να δείξει την Ιταλία που επί είκοσι χρόνια υπήρξε ένα αστραφτερό κρουαζιερόπλοιο και τώρα έχει μείνει άδειο κουφάρι, πλωτό τσίρκο με σβησμένα φώτα^. να αποτυπώσει την αίσθηση της απώλειας, της ματαιότητας, μιας νιότης χαραμισμένης. Αντ’ αυτού, ο Di Paolo κατόρθωσε να μεταδώσει σε μυθιστορηματική πλοκή το κλίμα της γλυκόπικρης γεύσης που αφήνει η αδικαίωτη ενηλικίωση.

Ο Ικαρος, γιορτάζοντας τα 70χρονα της εκδοτικής παρουσίας του, κάνει άνοιγμα στην ξένη πεζογραφία γνωρίζοντας στο ελληνικό κοινό έναν νέο συγγραφέα που έχει ήδη κάνει αίσθηση με την ανατομική ματιά του και την αφηγηματική του χάρη.
Δόκιμος μεταφραστής της ιταλικής λογοτεχνίας, ο Ανταίος Χρυσοστομίδης πολιτογραφεί σε σημερινά ελληνικά αυτό το μυθιστόρημα μιας σαστισμένης γενιάς. Μακάρι οι επόμενες επιλογές των εκδοτών της σειράς να εξακολουθήσουν αυτές τις υψηλές πτήσεις..