Ολα άρχισαν από ένα SMS

Ο Μάριος είχε αγοράσει το μονόπετρο, χωρίς η Κρίστυ να έχει υποπτευθεί το παραμικρό, λίγες ημέρες πριν από την πρόταση γάμου, που έγινε την Κυριακή 24 Ιουνίου του 2012. Τα είχε όλα σχεδιάσει από πριν ώς την παραμικρή τους λεπτομέρεια. Το πρωί εκείνης της ημέρας, λοιπόν, θα ξυπνούσαν νωρίς για να πάνε για μπάνιο στη θάλασσα. Επίτηδες όμως ο Μάριος άφησε την Κρίστυ να κοιμηθεί λίγο παραπάνω και με το πρόσχημα ότι θα έχει κίνηση στον δρόμο τής είπε να το αναβάλουν. Της αντιπρότεινε να πάνε σε ένα εστιατόριο με ωραία θέα που του είχε συστήσει ένας φίλος του. Πήρε λοιπόν τηλέφωνο και έκανε κράτηση στο εστιατόριο Το Μπαλκόνι που βρίσκεται στο Κόκκινο Λιμανάκι της Ραφήνας. Αφού κάθησαν στο τραπέζι, ξεκίνησαν να τρώνε και κάποια στιγμή άρχισαν να λένε ο ένας στον άλλο τα γλυκόλογα που πάντα λένε μεταξύ τους: «Θα ήθελα να είμαστε για πάντα μαζί», της είπε ο Μάριος. «Κι εγώ το θέλω πολύ», απάντησε η Κρίστυ. «Θέλεις να με παντρευτείς;» τη ρώτησε και έβγαλε το μονόπετρο από την τσέπη του. Η Κρίστυ ξαφνιάστηκε γιατί δεν το περίμενε.

Η πρώτη φορά που συναντήθηκαν ήταν στον χώρο εργασίας- είναι και οι δύο δημόσιοι υπάλληλοι – τον Σεπτέμβριο του 2008, όπου και συνεργάστηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009. Καθώς τα γραφεία τους βρίσκονταν δίπλα, μιλούσαν καθημερινά, αλλά ποτέ δεν είχαν προχωρήσει σε κάτι παραπάνω. Υπήρχε έλξη μεταξύ τους, ωστόσο ποτέ δεν ειπώθηκε κάτι άλλο πέρα από το αντικείμενο της δουλειάς τους, γιατί εκείνη την εποχή ήταν και οι δύο σε άλλες σχέσεις.

Τον Ιανουάριο του 2011 και ενώ ο Μάριος ήταν σε άδεια, έστειλε ένα μήνυμα στην Κρίστυ για να της ευχηθεί «καλή χρονιά». Η Κρίστυ τού απάντησε και έτσι κανόνισαν ύστερα από τρεις ημέρες να βρεθούν για ποτό. Η συνάντηση ξεκίνησε εντελώς φιλικά, καθώς εκείνη δεν είχε πολλή ώρα στη διάθεσή της γιατί την επόμενη ημέρα έπρεπε να πάει επαγγελματικό ταξίδι. Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι τα περίμεναν. Ξεκίνησαν χαλαρά την κουβέντα αλλά συνέχισαν να μιλάνε μέχρι τις 2.30 τα ξημερώματα, οπότε και αναγκάστηκαν να φύγουν γιατί ήταν από τους τελευταίους που είχαν μείνει στο μαγαζί. Αφού τη συνόδευσε μέχρι το αυτοκίνητό της και ενώ η Κρίστυ ετοιμαζόταν να μπει στη θέση του οδηγού, την άρπαξε και τη φίλησε… και έτσι έμειναν στον δρόμο μέχρι τις 5.30 τα ξημερώματα με θερμοκρασία 5°C. Από εκείνη την ημέρα έγιναν αχώριστοι. Εναν χρόνο μετά αποφάσισαν να συγκατοικήσουν.

Στον Μάριο αρέσει που η Κρίστυ ασχολείται με την κουζίνα. «Το κακό είναι ότι το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό και διαρκώς επισκέπτομαι το ψυγείο», λέει. «Είναι πάντα με το χαμόγελο, δέχεται το καλοπροαίρετο χιούμορ και απαντά δίνοντας ατάκα για συνέχεια. Εχει πάντα ψηλά το ηθικό και δεν το βάζει εύκολα κάτω». Η Κρίστυ λέει για τον αγαπημένο της ότι έχει πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ, είναι προστατευτικός, πάντα καλοπροαίρετος και πολύ ευαίσθητος.

Αγαπούν και οι δύο το καλό φαγητό και όταν λένε καλό δεν εννοούν το ακριβό, αλλά το νόστιμο. Απολαμβάνουν να βλέπουν ταινίες στο σπίτι τους ή στο σινεμά, τους αρέσει να κάνουν βόλτες με το αυτοκίνητο και με τη μηχανή και φυσικά τους αρέσει η Νάξος, αφού είναι και ο τόπος καταγωγή του Μάριου. Η Κρίστυ είναι 33 χρονών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, ενώ ο Μάριος είναι 32 χρονών και γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μοσχάτο.

Αποφάσισαν να αρραβωνιαστούν μόνοι τους, χωρίς πολλά πολλά, και έτσι πέρυσι τον Αύγουστο, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους στη Νάξο, άλλαξαν βέρες μπροστά από την Πορτάρα με θέα το ηλιοβασίλεμα.  

Πέντε μήνες πριν από το γάμο ξεκίνησαν τις ετοιμασίες. «Τα οργανώσαμε όλα, μα όλα μόνοι μας», λένε και οι δύο. Χωρίς πίεση και άγχος, οι επιλογές τους ήταν ταχύτατες γιατί ήξεραν τι  ακριβώς ήθελαν. Η Κρίστυ βρήκε το νυφικό της τυχαία σε μια έκθεση γάμου που είχαν πάει και όταν το είδε ήξερε ότι ήταν αυτό που ήθελε. Για το γαμπριάτικο κοστούμι χρειάστηκε να επισκεφθούν κάποια καταστήματα. Η εκκλησία όπου τελέστηκε το μυστήριο ήταν η Αγία Φιλοθέη, εκεί όπου έχουν παντρευτεί οι γονείς της Κρίστυς και έχει βαπτιστεί και η ίδια. Κουμπάρα τους ήταν η Μαρίνα, συνάδελφος και πολύ καλή φίλη της Κρίστυς, η οποία χωρίς δεύτερη σκέψη πρότεινε από μόνη της να τους παντρέψει. Φωτογράφος τους ήταν ο Βασίλης Τσουμπρής.

Παρ’ όλο που ήταν η πρώτη ημέρα του Ιουνίου, λίγα λεπτά πριν ο Μάριος φύγει από το πατρικό του για να πάει στην εκκλησία, άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες. Μέχρι να φτάσει, η βροχή είχε δυναμώσει. Ευτυχώς, μόλις έφτασε η Κρίστυ, η βροχή σταμάτησε. Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκαν, γιατί ενώ τις προηγούμενες ημέρες ο καιρός ήταν καλοκαιρινός, τη συγκεκριμένη ημέρα είχε βροχή και κρύο. Αλλαξαν λίγο τα σχέδια όσο αφορούσε τη δεξίωση, γιατί είχαν κανονίσει να γίνει σε εξωτερικό χώρο και τελευταία στιγμή έπρεπε να μεταφερθούν στον εσωτερικό χώρο του κτήματος.

«Γενικά είμαστε ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι που δεν τσακώνεται», λένε και οι δύο. «Στα δύο χρόνια και οκτώ μήνες που είμαστε μαζί οι φορές που έγινε κάποια παρεξήγηση είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και λύθηκαν μέσα στην ημέρα. Οποιαδήποτε απόφαση κι αν χρειαστεί να πάρουμε, γίνεται πάντα ύστερα από συζήτηση και ποτέ δεν ενεργεί ο καθένας από μόνος του».