Με τρένο στην καρδιά των Χάιλαντς

Το Ρόγιαλ Σκότσμαν είναι μικρό αλλά ιδιαίτερα πολυτελές. Και οι 30 μόλις επιβάτες του που μπορούν να κάνουν τον γύρο της Σκωτίας απολαμβάνουν όχι μόνο τα ωραιότερα τοπία της αλλά και ένα ταξίδι στις παραδόσεις και τις τέχνες της

Είναι λίγο μετά τη μία το μεσημέρι στον σταθμό Γουέβερλι, στο Εδιμβούργο. Το τρένο Ρόγιαλ Σκότσμαν (Royal Scotsman) βρίσκεται εδώ. Ρετρό και πολυτελές ταυτοχρόνως, μοιάζει με κινούμενο παλάτι που περιμένει πάνω στην πλατφόρμα. Ενας φωτεινός πίνακας ανακοινώνει ότι πρόκειται να φύγει στις 13 και 42 λεπτά ακριβώς, με προορισμό το Κιθ, πρώτο σταθμό μιας κυκλικής διαδρομής που διαρκεί πέντε ημέρες και τέσσερις νύχτες, στα Χάιλαντς της Σκωτίας.

Οι τριάντα ταξιδιώτες έχουν φθάσει μία ώρα νωρίτερα και περιμένουν στο πριβέ σαλόνι του ξενοδοχείου Μπαλμόραλ, που βρίσκεται δίπλα στον σταθμό. Η υποδοχή γίνεται σε κόκκινο χαλί, υπό τους ήχους μιας γκάιντας. Το σύνθημα είναι άνεση και παράδοση.

Το προσωπικό, περίπου δώδεκα άτομα, βρίσκεται στην είσοδο του τρένου για το καλωσόρισμα. Οι ταξιδιώτες έχουν κάνει κράτηση εδώ και αρκετές εβδομάδες για τα είκοσι κουπέ, μονά ή διπλά, που προσφέρει το Ρόγιαλ Σκότσμαν. Αν και το μέγεθός τους δεν συγκρίνεται με αυτά του Οριεντ Εξπρές, η άνεση δεν λείπει από κανένα. Κάθε καμπίνα έχει το δικό της μπάνιο με ντους, οι πετσέτες αλλάζονται καθημερινά, υπάρχουν ανεμιστήρες οροφής και υποαλλεργικά καρό παπλώματα. Τα δωμάτια έχουν σχεδιαστεί σε εδουαρδιανό στυλ ενώ τα κρεβάτια, η ντουλάπα και το γραφείο είναι από μαόνι.

Ολα έχουν μελετηθεί στη λεπτομέρεια. Οι αποσκευές φθάνουν δύο ώρες νωρίτερα στο ξενοδοχείο Μπαλμόραλ και στη συνέχεια πηγαίνουν κατευθείαν στην καμπίνα του ταξιδιώτη. Βάζα με φρέσκα λουλούδια στολίζουν το κάθε κουπέ, κυρίως γαϊδουράγκαθα, το χαρακτηριστικό λουλούδι της Σκωτίας. Στο σαλόνι του τρένου, που ονομάζεται Ομπζερβέσιον Καρ, υπάρχουν αφισοκολλημένα όχι μόνο τα ονόματα και οι ιδιότητες του προσωπικού αλλά – με διακριτικό τρόπο – και εκείνα των ταξιδιωτών. Αυτός ο χώρος συγκεντρώνει τον περισσότερο κόσμο. Ο ταξιδιώτης απολαμβάνει το θεαματικό τοπίο των Χάιλαντς από τους άνετους καναπέδες και τις πολυθρόνες με τα καρό μαξιλαράκια. Αν θέλει να καπνίσει ή να απολαύσει τις μυρωδιές της εξοχής, μπορεί να βγει στους εξώστες. Το βράδυ το σαλόνι μετατρέπεται σε χώρο διαλέξεων και άλλων εκδηλώσεων, όπως σκωτσέζικες βραδιές με τοπικούς μουσικούς.

Την προγραμματισμένη ώρα, το τρένο ξεκινά το ταξίδι του προς τον Βορρά. Δεκατέσσερα χιλιόμετρα από το Εδιμβούργο, βρίσκεται η σιδηροδρομική γέφυρα Φορθ, η δεύτερη μεγαλύτερη του κόσμου μετά του Κεμπέκ, που ενώνει τη σκωτσέζικη πρωτεύουσα με το Φάιφ. Εκεί, βρίσκεται και η πόλη Σεντ Aντριους, πολύ αγαπητή στους φανατικούς του γκολφ και γενέτειρα του αθλήματος. Στο τοπίο δεσπόζουν τα κίτρινα λουλουδάκια, οι λεγόμενες λαψάνες, που χρησιμοποιούνται για βιοκαύσιμα, και τα αμέτρητα άσπρα και μαύρα πρόβατα. Αφού περάσει από το Αρμπροαθ και το Μόντροζ, το Ρόγιαλ Σκότσμαν διανυκτερεύει στο Κιθ. Και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του: το τρένο μένει εκεί έως το πρωί, ώστε να απολαύσουν τον ύπνο οι ταξιδιώτες του. Ο σταθμός είναι μοντέρνος, ωστόσο τα κλασικά βαγόνια δένουν απόλυτα με το περιβάλλον. Η ώρα του δείπνου είναι η ευκαιρία για να γνωριστούν μεταξύ τους οι συνταξιδιώτες. Το σέρβις και το φαγητό ακολουθούν την σκωτσέζικη παράδοση. Σολομός, από τη Σκωτία φυσικά, φραγκόκοτα και τσιζκέικ σοκολάτα-πορτοκάλι. Τα χωνευτικά σερβίρονται στο κυρίως σαλόνι, υπό τους ήχους κιθάρας και βιολιού από σκωτσέζους καλλιτέχνες.

Τη δεύτερη ημέρα, το τρένο αφήνει τον σταθμό στο Κιθ και κατευθύνεται στην Ινβερνές, την πρωτεύουσα των Χάιλαντς. Υστερα από δύο ώρες, κάνει μια στάση στο Μούιρ οφ Ορντ. Ενα αυτοκίνητο οδηγεί τους επιβάτες στο Γκλεν Ορντ Ντιστίλερι, ένα από τα παλαιότερα αποστακτήρια της Σκωτίας. Επιστροφή στο τρένο και επόμενη στάση το Κάιλ οφ Λόκας. Το δρομολόγιο περνά από τη λίμνη Λοχ Λούκαρτ και τα βουνά Τόριντον, τα οποία λέγεται ότι είναι τόσο παλιά καθώς τα απολιθώματα που έχουν ανακαλύψει οι γεωλόγοι χρονολογούνται από την εποχή που δεν υπήρχε ακόμα ζωή πάνω στη Γη.

Η ώρα για τσάι βρίσκει τους ταξιδιώτες στο μικρό λιμάνι του Πλόκτον, όπου έχουν πάει με αυτοκίνητο με σκοπό να κάνουν μια βόλτα με καραβάκι και να δουν από κοντά τις φώκιες. Επιστρέφοντας, έχουν όσο χρόνο χρειάζονται για να ετοιμαστούν για το πρώτο από τα δύο επίσημα δείπνα. Η ενδυμασία είναι απλή και αναγράφεται στην ταξιδιωτική εφημερίδα του τρένου. Κοκτέιλ φόρεμα για τις κυρίες και σκούρο κοστούμι, με λευκό πουκάμισο και μαύρη γραβάτα για τους κυρίους. Οι πιο παραδοσιακοί μπορούν να φορέσουν και κιλτ.

Το επόμενο πρωί, όσοι δεν θέλουν να φωτογραφίσουν το κάστρο του Εϊλιν Ντόναν στο οποίο έχουν γυριστεί ταινίες όπως ο «Χαιλάντερ», και μία του Τζέιμς Μποντ («Ο κόσμος δεν είναι αρκετός»), μπορούν να επισκεφθούν ένα από τα πιο ρομαντικά κάστρα της Σκωτίας, το Μπάλινταλοκ, που ανήκει από το 1546 στην οικογένεια Μακφέρσον-Γκραντ.

Μετά το επίσημο δείπνο μέσα στο τρένο, ένας ντόπιος αφηγείται με ευφράδεια τις ιστορίες των τοπικών ηρώων και δείχνει την τέχνη και τον τρόπο δεσίματος του κιλτ, άλλο ένα σύμβολο της Σκωτίας.

Το πρωί της επόμενης ημέρας, οι επιβάτες έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Ροθιεμούρτσους, που βρίσκεται στην καρδιά του Εθνικού Πάρκου Κεαργκόρμς. Εκεί, μπορούν κατ’ επιλογή να κάνουν πεζοπορία, σαφάρι, ψάρεμα, να τουφεκίσουν ψεύτικα περιστέρια ή να οδηγήσουν 4×4.

Μετά το γεύμα, το τρένο ξεκινά για το Ντάνκελντ, με προορισμό το μεσαιωνικό κάστρο Γκλάμις, ένα από τα πιο δημοφιλή της Σκωτίας, όπου γεννήθηκε η πριγκίπισσα Μαργαρίτα και εκτελέστηκε ο ήρωας της Σκωτίας Γουίλιαμ Γουάλας, γνωστός από την ταινία «Braveheart» με τον Μελ Γκίμπσον. Το κάστρο θεωρείται στοιχειωμένο.

Οταν το τρένο φθάσει στον σταθμό του Περθ, ενώνεται με εκείνο που έρχεται από το Ντάντι και διανυκτερεύει για το τελευταίο βράδυ.

Η ατμόσφαιρα είναι σουρεαλιστική, καθώς κατά τη διάρκεια του σόου που ακολουθεί μετά το δείπνο, οι τριάντα επιβάτες χορεύουν στην αποβάθρα του άδειου σταθμού, υπό σκωτσέζικες μελωδίες, στους ήχους του βιολιού και του ακορντεόν.

Το τελευταίο πρωί, το τρένο αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής για το Εδιμβούργο. Οσοι επιβάτες δεν είχαν χρόνο να τραβήξουν φωτογραφίες της γέφυρας Φορθ, μπορούν να το κάνουν προτού το τρένο φθάσει στον σταθμό Γουέβερλι. Ολο το προσωπικό αποχαιρετά τους ταξιδιώτες.

Μέσα σε τρεις ώρες το κόκκινο χαλί θα στρωθεί και πάλι, οι καμπίνες θα καθαριστούν και το Ρόγιαλ Σκότσμαν θα είναι έτοιμο για το επόμενο ταξίδι του.