Η ήρεμη δύναμη που έκανε το μπαμ

Χαμογέλασε, υποκλίθηκε, χαιρέτησε. Το ευρύ κοινό ίσως δεν τον πολυήξερε. Οι πιο προσεκτικοί τον θυμήθηκαν. Ηταν ο Οσμάν Μπέης – ο αυστηρός τούρκος διπλωμάτης – στην «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη. Και οι πιο ψαγμένοι – αλλά και το σινάφι του – είδαν στον δικό του θρίαμβο και μια δική τους παρηγορητική επιβεβαίωση: ο συνεσταλμένος και αθόρυβος Θέμης (Θεμιστοκλής) Πάνου που βραβεύτηκε ως ο καλύτερος άνδρας ηθοποιός στο 70ό Φεστιβάλ Βενετίας για την ερμηνεία του στην ταινία «Miss Violence» του Αβρανά, δεν ήλθε σαν αλεξιπτωτιστής στην τέχνη της υποκριτικής. Με παραπάνω από 30 χρόνια σε θέατρο και κινηματογράφο (είναι γεννημένος το 1960), έχει ερμηνεύσει ρόλους σύγχρονου και κλασικού ρεπερτορίου, έχει συνεργαστεί με πολλούς σκηνοθέτες και αποτελούσε για χρόνια μια «ήρεμη δύναμη» που αίφνης μοιάζει να λούστηκε στα φλας και στα χειροκροτήματα με την κορυφαία διάκριση που απέσπασε. «Αιφνιδίως… έκανε το μπαμ», είπε στα «ΝΕΑ» μετά τη βράβευση η θεατρική σκηνοθέτις Εφη Θεοδώρου που είχε συνεργαστεί μαζί του στο Εθνικό Θέατρο με τις παραστάσεις «Μαρά/Σαντ» και «Γλυκό πουλί της νιότης».

«Ο Θέμης είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός, σεμνός και διακριτικός που ξεχωρίζει για την πολύ καλή του χρήση της γλώσσας. Δεν χρειάζεται πολλές υποδείξεις πώς θα παίξει, είναι ασκημένος πάνω στις έννοιες, πάνω στη γλώσσα. Χάρηκα πολύ, να που η σοβαρότητα μπορεί και να επιβραβεύεται, δεν χρειάζεται να τα εκβιάζουμε όλα», συμπληρώνει η Εφη Θεοδώρου.

«Είναι ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος που παίζω στο σινεμά ύστερα από 30 χρόνια στο θέατρο, ο Αλέξανδρος με εμπιστεύτηκε και όλο αυτό είναι πολύ σημαντικό. Νιώθω ότι υπάρχει μια περιδίνηση γύρω από τα ελληνικά πράγματα και ότι μάλλον κάνουμε καλή δουλειά παρ’ όλες τις αντίξοες συνθήκες. Πρέπει να βρούμε τους τρόπους να το συνεχίσουμε αυτό, να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και να πιέσουμε ώστε να ανοίξουν οι πόρτες», λέει ο ίδιος ο Θέμης Πάνου.  

«Κάθε φορά που η τέχνη βοηθάει να αποκαλύπτονται μυστικά, κοινωνικά ή προσωπικά, αυτό είναι πάντα προς το συμφέρον της κοινωνίας. Πιστεύω πως η ταινία θα βοηθήσει να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότερα μυστικά», συμπληρώνει ο ηθοποιός για το σκληρό στόρι της ταινίας όπου πρωταγωνιστεί και έχει ως θέμα την ενδοοικογενειακή βία. Σημειωτέον, ο ίδιος εκτόπισε από τη λίστα δυο μεγάλα φαβορί, τον Νίκολας Κέιτζ και τον Αντόνιο Αλμπανέζε.

Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1960, ο Θέμης Πάνου αποφοίτησε από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Δραματικής Σχολής Ε. Χατζίκου, συμμετείχε σε δεκάδες πειραματικές ομάδες σε σχολεία και δήμους της Αθήνας, είχε αρχικά μια αγάπη για τον πειραματισμό και για κείμενα συγγραφέων όπως ο Πεσόα. Από το 2000 παίζει στο Εθνικό Θέατρο και έχει συνεργαστεί με δεκάδες σκηνοθέτες (Κόκκος, Παπαβασιλείου, Χατζόπουλος, Χατζάκης, Κακλέας, Πατεράκη, Αρβανιτάκης, Θεοδώρου, Αντύπας, Λιβαθινός, Χουβαρδάς κ.ά.).

Δεκάδες είναι επίσης οι συμμετοχές σε ταινίες (πάνω από δώδεκα είναι αυτές, και ίσως θυμάστε το πρόσωπό του ως θαλαμοφύλακα στην πρώτη θρυλική «Λούφα και παραλλαγή» του Περάκη), ενώ το 2009 τιμήθηκε με τη Διάκριση Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας στο 32ο Φεστιβάλ Δράμας για την ταινία της Ε. Αστρινάκη «Μια νύχτα μαζί». Εχει εμφανιστεί, μεταξύ άλλων, στις ταινίες «Μαύρο γάλα», «Μπραζιλέρο», «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου».

Ο Θέμης Πάνου είναι μια ξεχωριστή περίπτωση διανοούμενου καλλιτέχνη με αγάπη στη γλώσσα. Επιπλέον διδάσκει Υποκριτική στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μια άγνωστη πλευρά του είναι η μεταφραστική αλλά και η συγγραφική, αφού, εκτός από κείμενά του σε λογοτεχνικά περιοδικά, έχει καταθέσει και ένα μικρό βιβλίο 43 σελίδων με δεκαπέντε ιστορίες αιφνίδιων θανάτων, μια επιστροφή και μια ιστορία ενός ανεκπλήρωτου έρωτα, με τον τίτλο «Αιφνιδίως… και μια επιστροφή» (εκδ. Ροδακιό). Ενας αθόρυβος ηθοποιός μιας άλλης Ελλάδας που το παλεύει σχεδόν μόνη της.