Στιγμές στη μόδα: Η Ρόμι Σνάιντερ / Πέμπτη 10 Απριλίου 1958 / Αεροδρόμιο Ορλί, Παρίσι / με μαντίλι Hermes

Την εποχή που η Σιμόν ντε Μποβουάρ έγραφε στο χαρτί τις «Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης» η Ρόμι Σνάιντερ ονειρευόταν επίσης να ζήσει ελεύθερη. Γι’ αυτό και είχε αποφασίσει να αντιμετωπίσει τη βαριά σκιά της υπερπροστατευτικής μητέρας της, ηθοποιού Μάγδας Σνάιντερ.

Με δύναμη από τα νιάτα των 20 χρόνων της αποφασίζει να γυρίσει την πλάτη στα έπη της πριγκίπισσας Σίσι – που την είχαν κάνει διάσημη – και να δεχτεί την πρόταση του γάλλου σκηνοθέτη Πιερ Γκασπάρ-Ουί. Αφορούσε το ριμέικ της ταινίας «Λιμπελάι» του Μαξ Οφίλς. Η Ρόμι Σνάιντερ θα υποδυόταν την Κριστίν, ρόλο που είχε ερμηνεύσει η μητέρα της στην ταινία του 1933.

Κατά την άφιξή της στο Παρίσι θα συναντούσε και τον συμπρωταγωνιστή της: τον νεαρό Αλέν Ντελόν. Ο οποίος, σύμφωνα με τις υποδείξεις των παραγωγών, θα την υποδεχόταν με μία ανθοδέσμη. Η φωτογραφία στο παρισινό αεροδρόμιο δίνει μία επιπλέον πληροφορία: ότι οι δύο πρωταγωνιστές λάμπουν από ευτυχία. Εκείνος με τον αέρα του ατίθασου νέου. Εκείνη με μία αύρα άνετης κομψότητας και φίνας ομορφιάς. Το μεταξωτό τετράγωνο μαντίλι Hermès, μοντέλο του 1952 και σχεδιασμένο από τον καλλιτέχνη Ούγκο Γκριγκάρ, δεμένο γύρω από τον λαιμό της, υπογραμμίζει την απόφαση της Σνάιντερ να ακολουθήσει τη διαίσθησή της και όχι τις κοινωνικές συμβάσεις.

«Σε περίμενα με την ανθοδέσμη κι ένιωθα ηλίθιος, ανάμεσα σε μία αγέλη φωτογράφων. Εσύ κατέβηκες κι εγώ πλησίασα. Ρώτησες τη μητέρα σου ποιο είναι αυτό το αγόρι. Εκείνη σου απάντησε ότι μάλλον είναι ο συμπρωταγωνιστής σου, ο Αλέν Ντελόν. Και μετά τίποτα. Μετά πήγα στη Βιέννη, όπου γυρίσαμε την ταινία. Και εκεί σε ερωτεύτηκα τρελά. Κι εσύ ερωτεύτηκες εμένα. Στο τέλος των γυρισμάτων σου είπα: “Ελα να ζήσεις μαζί μου στη Γαλλία”… Θυμάσαι; Η οικογένεια, οι γονείς σου, ήταν έξαλλοι. Ολη η Αυστρία και η Γερμανία επίσης, που με κατηγορούσαν για απαγωγέα της “πριγκίπισσάς” τους», έγραφε ο Ντελόν στην αποχαιρετιστήρια επιστολή του προς τον έρωτά του, συντετριμμένος από τον θάνατό της, το 1982.

«Πρέπει να ξέρεις να χειρίζεσαι άψογα τους κανόνες ώστε να τους ανατρέψεις με επιτυχία», είναι το σχόλιο του καλλιτεχνικού διευθυντή του οίκου Hermès Πιερ Αλεξίς Ντιμά, εξηγώντας την παράδοση των τετράγωνων μεταξωτών μαντιλιών που ξεκίνησε το 1937 ο παππούς του, Ρομπέρ Ντιμά. Ο προσκεκλημένος του οίκου καλλιτέχνης αφηγείται μία ιστορία με τα σχέδια των τετράγωνων μεταξωτών μαντιλιών, τα οποία γίνονται διακριτικό σύμβολο ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής. Της εφησυχαστικής πολυτέλειας. Τον οποίο η Ρόμι Σνάιντερ του 1958 απολαμβάνει ανέμελη, ενώ γύρω της η εποχή αλλάζει ραγδαία: οι Αμερικανοί εκτοξεύουν τον πρώτο τους διαστημικό δορυφόρο, τον «Εξπλόρερ», και η NASA γίνεται το κέντρο των εξελίξεων στην κατάκτηση του Διαστήματος. Είναι η ίδια χρονιά που στη Γαλλία ο Σαρλ ντε Γκολ εκλέγεται πρόεδρος και ανακηρύσσει τη Πέμπτη Δημοκρατία και οι αρχιτέκτονες Πιερ Λουίτζι Νέρβι, Μαρσέλ Μπράουερ, Μπερνάρ Ζερφίς παραδίδουν το νέο κτίριο της UNESCO στο Παρίσι. Εκεί δηλαδή όπου η υπεράσπιση της ειρήνης γίνεται με όπλα την επιστήμη, την παιδεία και τον πολιτισμό.