Το πέρασμα από τον φραπέ στην πολιτική!

Τα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης άρχισαν να θεωρούνται κεντρικό πολιτικό γεγονός – από το οποίο δεν έλειψαν οι απρόβλεπτες εξελίξεις – μετά το 1974. Ηταν έναν χρόνο μετά όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ανήγγειλε από το βήμα της ΔΕΘ, για πρώτη φορά, την οικονομική πολιτική της επομένης περιόδου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ακολούθησε την ίδια τακτική εμπλουτίζοντας το τελετουργικό με μία συνέντευξη Τύπου εφ’ όλης της ύλης.

Ετσι τα εγκαίνια απέκτησαν πολιτικό ενδιαφέρον που κράτησε περισσότερο από τρεις δεκαετίες αδιαλείπτως, με πολύ λίγες εξαιρέσεις. Μία ήταν το 1977, όταν η ισχιαλγία – λόγω γκολφ, φυσικά – κράτησε τον Καραμανλή στην Αθήνα και τα εγκαίνια στη θέση του έκανε ο Παναγής Παπαληγούρας ως υπουργός Συντονισμού. Και μία το 1988, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου νοσηλευόταν στο Χέρφιλντ και ανέβηκαν στη Θεσσαλονίκη οι αντιπρόεδροί του Γιάννης Χαραλαμπόπουλος και Μένιος Κουτσόγιωργας, αφού προηγήθηκαν μεταξύ τους πολυήμερες διαβουλεύσεις για το προβάδισμα – ήταν η πρώτη επεισοδιακή τελετή εγκαινίων.

Η τρίτη εξαίρεση είναι μόνιμη: από το 2012 ο Αντώνης Σαμαράς κατάργησε τη συνέντευξη Τύπου και την πομπώδη πρωθυπουργική παρουσία στη σκιά του Λευκού Πύργου, αφαιρώντας το κατ’ εξοχήν πολιτικό τελετουργικό των εγκαινίων.

ΑΝΔΡΕΑΣ – ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ασφαλώς η πιο συναρπαστική πολιτική σκηνή στο πλαίσιο εγκαινίων της ΔΕΘ διαδραματίστηκε το 1984. Την προηγουμένη ο Ανδρέας Παπανδρέου, την ώρα που φτάνει στην αίθουσα των επισήμων στο αεροδρόμιο του Ελληνικού από όπου θα αναχωρήσει για τη Θεσσαλονίκη, πληροφορείται ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ εξέλεξε αρχηγό του κόμματος τον Κώστα Μητσοτάκη. Η δυσφορία του είναι εμφανής και όλοι γύρω του αναμένουν το ξέσπασμά του.

Το μεσημέρι της επομένης οι δημοσιογράφοι τον περιμένουν με ανυπομονησία στη Ρέμβη, γνωστό εστιατόριο στην Αρετσού, όπου ο Κ. Καραμανλής συνήθιζε να τραπεζώνει τη δημοσιογραφική αποστολή της Αθήνας για άτυπη ενημέρωση, αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου μετέτρεψε σε τακτική συνέντευξη Τύπου.

Πρώτος ο πολιτικός συντάκτης των «Νέων» Γιάννης Φάτσης τού ζητεί να σχολιάσει την εκλογή Μητσοτάκη. Η απάντηση αφήνει άναυδους τους παρευρισκομένους: «Η δημοκρατία δεν θα συγχωρήσει ποτέ έναν Εφιάλτη». Οταν λίγο αργότερα νεαρός συντάκτης μικρής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας του ανέφερε ότι ο Μητσοτάκης θεωρούσε τον εαυτό του διάδοχο του Γεωργίου Παπανδρέου στην Ενωση Κέντρου, απάντησε απότομα: «Ας θεωρεί ό,τι θέλει». Ο Δημήτρης Μαρούδας ψιθύρισε στον συντάκτη στο τέλος: «Δεν άντεχε άλλη ερώτηση για το θέμα».

ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΑΝ. Η συνέντευξη εκείνη δυσκόλεψε τη λειτουργία του πολιτεύματος στη συνέχεια, καθώς ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν μιλούσαν μεταξύ τους και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, χρειάστηκε κάποια στιγμή να τους ενώσει τα χέρια σε μια αναγκαστική χειραψία δημοσίως.

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ.Στον Κωνσταντίνο Καραμανλή οφείλεται το τελετουργικό της υποδοχής του πρωθυπουργού στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης από τις τοπικές Αρχές αλλά και από υπουργούς που όταν δεν τον συνόδευαν είχαν ανεβεί από την προηγουμένη. Κατά τα λοιπά ο Καραμανλής χρησιμοποιούσε το βήμα της ΔΕΘ για να αναγγείλει την εισοδηματική πολιτική του και από τα χείλη του ακούστηκε στη Θεσσαλονίκη για πρώτη φορά το 1975 η φράση «πρόγραμμα λιτότητας». Από εκεί όμως άνοιγε και τα χαρτιά του για τις πολιτικές επιλογές του, όπως την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Επίσης, το 1979, εμμέσως πλην σαφώς αποκάλυψε την πρόθεσή του να εγκαταλείψει την ηγεσία της ΝΔ και να μεταπηδήσει στη θέση του ανώτατου άρχοντα.