Την εποχή που αρχίζει το πρωτάθλημα στον τόπο μας ξεκινάει και η κυνηγετική περίοδος. Καμία σχέση, θα σκεφτεί κάποιος, κι όμως. Διαβάστε ομοιότητες:
- Οι κυνηγοί, οι στερούμενοι τις υπηρεσίες κυνηγόσκυλου, από μήνες αναζητούν τον τέλειο σύντροφο-εργαλείο για το χόμπι τους, μέχρι να ακουστεί η πρώτη τουφεκιά στα βουνά και στους κάμπους. Αλλοι αναζητούν ιχνηλάτες, άλλοι σκυλιά φέρμας, για πουλιά.
- Οι ομάδες, οι στερούμενες τους απαραίτητους παίκτες για τις γραμμές τους προστρέχουν στην αγορά για να καλύψουν τα κενά μέχρι να ακουστεί το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή. Αλλες ψάχνουν αμυντικά χαφ, άλλες επιτελικούς μέσους, άλλες κυνηγούς...
- Οι έχοντες το χρήμα πρόεδροι ομάδων ξέρουν τι θέλουν, γνωρίζουν τι τους λείπει και προτάσσοντας τις γεμάτες χούφτες τους δελεάζουν τους πωλητές.
-  Οι έχοντες τον οικονομικό τρόπο κυνηγοί θα χτυπήσουν την πόρτα μεγάλων κυνοτροφείων και αφού παρακολουθήσουν τις επιδόσεις των τετράποδων θα διαλέξουν ό,τι τους γυαλίσει μη φειδώμενοι των ευρώ.
Ως εδώ καλά και αυτονόητα. Η Μπαρτσελόνα πήρε τον Νεϊμάρ, η Μπάγερν τον Τιάγκο Αλκάνταρα και τον Γκέτσε, η Γιουνάιτεντ τον Βαρέλα.
Ο Αντωνάκης αγόρασε τη Λούση, άριστο σέτερ με χαρτιά γενεαλογίας που γεμίζουν ένα συρτάρι, ο Μιχαλάκης, έπειτα από περιοδεία στη Μακεδονία, έφερε τον Σάντρο, το πόιντερ που «γαζώνει» σε όλα τα θηράματα.
Αυτά για τους έχοντες και τους ανοιχτοχέρηδες, κυνηγούς πτηνών και τριχωτών, αλλά και κυνηγούς ταλέντων και αστέρων.
Και τώρα, πάμε στους μη έχοντες…
Οι φτωχοί της ιστορίας κοιτάζουν να κλείσουν τις τρύπες τους με άτσαλο καρίκωμα.
Βρίσκουν έναν παίκτη, που συνήθως τους έχουν προτείνει οι επιτήδειοι μάνατζερ με λόγια που γλυκαίνουν τα αυτιά και δεν πικραίνουν την τσέπη: «...είναι παικταράς το παιδί, ο νέος Μέσι. Πάρ' τονε πριν μας τον πάρουν άλλοι. Δεν τον έχουν δει ακόμη οι μεγάλοι, όταν τον δουν θα είναι στα χέρια σου και θα τον μοσχοπουλήσεις»...
Και με του κυνηγούς μια από τα ίδια: «...Αυτό δεν είναι κυνηγόσκυλο, είναι άνθρωπος. Το ζητάνε από Σερβία, Βουλγαρία, αν δεν το πάρεις θα χτυπάς το κεφάλι σου. Φθηνό, γιατί σε συμπάθησα, πάρ' το και άναβέ μου ένα κερί»...
Και οι δουλειές κλείνουν. Και οι αγοραστές τρίβουν τα μάτια τους, και οι πωλητές τρίβουν τα χέρια τους...
Κι έρχονται τα πρώτα σημάδια. Στα φιλικά ο παικταράς δείχνει λίγο κουρασμένος, λίγο παχύς, λίγο αδιάφορος, λίγο από μπάλα, λίγο απ' όλα. Ο πρόεδρος, λίγο σφιγμένος, δίνει λίγο χρόνο. Οταν έχεις λίγα, με το λίγο βολεύεσαι...
Και να τα πρώτα εκπαιδευτικά στην Κωπαΐδα. Το σκυλί πολύ αδιάφορο, πολύ παχύ, πολύ κουρασμένο, πολύ από τίποτα. Ο αγοραστής, πολύ απογοητευμένος, θα δώσει πολύ χρόνο. Το πολύ πάθος φέρνει το καθόλου σε όλα...
Και το πρωτάθλημα αρχίζει και το κυνήγι αρχίζει. Και τα κελεπούρια μένουν στον πάγκο, αν πρόκειται για παίκτες, στο αυτοκίνητο όταν πρόκειται για σκυλιά.
Και οι πρόεδροι και οι κυνηγοί καταλαβαίνουν το λάθος τους άλλα είναι πλέον αργά. Για την ώρα και οι δύο επιδίδονται σε ένα μπαράζ δικαιολογιών που βαραίνει την ψυχολογία τους, κυρίως: «Δεν έχει ακόμη δέσει με την ομάδα, δεν έχουν λυθεί τα πόδια του, είναι που άλλαξε αφεντικό, την πέρδικα δεν την είχε δει...».
Και τα χρόνια περνούν και τα χρήματα φεύγουν και στους φτωχούς συνήθως δεν φθάνει ποτέ ο παικταράς, ή ο σκύλαρος. Μόνο που καμιά φορά από κουτάβια ή από τις ακαδημίες βγαίνουν κάτι αστέρια που αστραποβολούν. Και οι φτωχοί τα πουλάνε για να βγάλουν τα σπασμένα από τα «παλτά» που έχουν στοιβάξει στη ζωή τους, και τότε oι πλούσιοι γίνονται πιο δυνατοί και οι φτωχοί φτωχότεροι κι ανίσχυροι.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από