Oδηγός επιβίωσης στα καλοκαιρινά φεστιβάλ

Ο ενδυµατολογικός κώδικας της Επιδαύρου παραπέμπει σε αρχαία τραγωδία. Οι κυρίες θέλουν να εναρμονιστούν με το πνεύμα του χώρου, οπότε πάνε κι έρχονται τα σανδάλια και τα ποδήρη φορέματα. Πολλές από όσες έσπευσαν, π.χ., να παρακολουθήσουν τη «Μήδεια» δύσκολα θα τις ξεχώριζες από τον Χορό με τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ.

Μπορεί να μη γνωρίζουν λεπτομέρειες των παραστάσεων, αλλά ξέρουν τους κώδικες της σωστής εμφάνισης. Ετσι, σπανίως θα «ακουστούν» ψηλά τακούνια, αλλά οι πλατφόρμες δεν αποφεύγονται.

Για το Ηρώδειο οι επιλογές στα παπούτσια είναι περίπου ίδιες καθώς δεν  θεωρείται ενδεδειγμένη στυλιστική επιλογή το 12ποντο. Αλλωστε οι ηλικίες (των γυναικών) που συνθέτουν το κοινό υποφέρουν συχνά από αρθρίτιδες, οπότε δεν αντέχουν παρά τα σχεδόν φλατ αλλά κομψά πέδιλά τους. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω ρεπερτορίου, ο ηλικιακός πήχης έχει κατέβει αρκετά. Ανάμεσα στα «καλοστημένα» ταγεράκια και στα ακριβά «ανεπιτήδευτα» φορέματα θα ξεχωρίσουν και κορίτσια τα οποία πριν από την παράσταση είχαν πάει για καφέ στην Πλάκα.

Η Τεχνόπολις έχει διευρυμένο ενδυματολογικό κώδικα. Ρούχα  σε αυστηρές γραμμές που μαρτυρούν ότι «τέλειωσα μόλις τη δουλειά μου, το γραφείο είναι δίπλα», τζιν συνδυασμένα με Τ-σερτ με στάμπες, ίσως και κάποιες μάρκες που λίγοι μπορούν να τις πληρώσουν ακόμη.  

Στο Θέατρο Λυκαβηττού, οι παραστάσεις ανήκουν στην πλειονότητά τους στον χώρο του εντέχνου. Το μουσικό ύφος ακολουθείται και στο ντύσιμο. Φούστες μακριές, τζιν, All Star και σαλβάρια κυριαρχούν.

Στη Μαλακάσα το σκηνικό γίνεται πιο ροκ και το dress code «σκληραίνει». Αρβύλες συνδυασμένες με σορτς η με μίνι φορέματα, μακό με logo, και φυσικά σακίδια στην πλάτη! Στη συναυλία της Λάνα ντελ Ρέι στο Terra Vibe, για παράδειγμα, τα κοριτσάκια ήταν ντυμένα λες και βγήκαν από ταινία της δεκαετίας του ’60; Επρεπε να δείξουν εμπράκτως την αγάπη τους στο είδωλό τους,  του οποίου οι ενδυματολογικές επιλογές βγαίνουν από αυτή την εποχή.