Σαμπάνια και «αγανάχτηση»

Στην εποχή των Μνημονίων η «αγανάχτηση» πουλάει όπως πουλούσε κάποτε ο νταλκάς. Κάνει ζημιά. Δεκάδες μπουκάλια σαμπάνιας. Ο Αντώνης Ρέμος το γνωρίζει. Ετσι, θώπευσε το κοινό του βρίζοντας τον Σόιμπλε. Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Στην πίστα άλλωστε εφαρμόζεται πάντα το αγγλοσαξονικό αξίωμα «δώστε στον λαό αυτό που θέλει».

ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ
Ο άρχοντας της πίστας κατά του συστήματος
Σχολιάζει το «σύστημα» – όχι μόνο σε ρυθμό 9/8 – πολύ πριν ανακαλύψουν το σπορ άλλοι. Οι πολιτικοί είναι για τον Notis εκμαυλιστές, παραμυθατζήδες. Η «ΧΑ ουσιαστικά αφυπνίζει αυτό που έπρεπε κατά βάση να κάνουμε μόνοι μας. Να μην επιτρέπουμε δηλαδή σε κανέναν να έρθει να μας βιάσει». Ανησυχεί γιατί «έκαναν μία κοινωνία πουτάνα κυριολεκτικά, όμως πουτάνα η οποία άγεται και φέρεται όπως θέλει ο πελάτης». Σε αντίθεση με άλλους, έχει προτάσεις. Χειροπιαστές. Πρέπει, λέει, να αποδείξουμε στην πράξη ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Α! Κι αν δεν το ξέρατε, «ο Παπαδόπουλος ήταν φιλόπατρις». Αντιστέκεται δε και αρνούμενος να πληρώσει χαράτσια.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ
Καλύτερο παιδί Vs καπιταλισμού
Ο απόλυτος τροβαδούρος του έρωτα μιλά ενίοτε και για πιο πεζά πράγματα. Οπως, φέρ’ ειπείν, το κατεστημένο. Δήλωσε λοιπόν σε συνέντευξή του τον περασμένο Μάιο ότι θα ψήφιζε «ένα ακραίο κόμμα αν μας έβγαζε από το αδιέξοδο». Αφού προηγουμένως έχει κάνει μια δακρύβρεχτη ανάλυση για τις ευθύνες των πολιτικών και της – sic – καπιταλιστικής χούντας. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγινε χαμός και έτσι το «καλύτερο παιδί» αναγκάστηκε να εκδώσει ανακοίνωση στην οποία διευκρίνιζε ότι μόνη του έγνοια «αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η ελληνική κοινωνία είναι η χώρα να βγει από το αδιέξοδο και να έχει ευημερία και πρόοδο».

ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΪΤΑΝΟΣ
Υμνοι στη Χρυσή Αυγή
«Η Χρυσή Αυγή: μ’ αρέσει ο τσαμπουκάς της», είπε σε τηλεοπτική συνέντευξη. Και για όποιον δεν κατάλαβε τη βαθιά πολιτική σκέψη του αοιδού που έκανε καριέρα υμνώντας τη χριστιανική αγάπη κάθε Μεγάλη Εβδομάδα, εξηγήθηκε: «Κυκλοφορώ στους δρόμους και βλέπω να πωλούνται τα CD μας και θέλω να πιάσω αυτούς τους μαύρους και να πάρω όλα τα CD και να τα σπάσω στο κεφάλι τους». Αργότερα ανασκεύασε με την πολιτικώς ορθή – πλην αντιφατική με την επιθυμία να σπάει κεφάλια μεταναστών – δήλωση: «Δημοκρατία είναι ο καθένας να εκφράζει αυτό που αισθάνεται, ακόμα και αν αυτό είναι ακραίο, μέχρι το σημείο βέβαια που δεν θίγονται 
η ανθρωπιά, η ανθρώπινη υπόσταση και η κοινωνία».

ΝΙΚΟΣ ΒΕΡΤΗΣ
Ο Λεωνίδας και οι 300… της Βουλής
Υπάρχουν και οι σταρ που ευαγγελίζονται την αλλαγή με πιο ήπιους τόνους. Για τον Νίκο Βέρτη λοιπόν «ένας Λεωνίδας (σ.σ.: ο γνωστός των Θερμοπυλών) που θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι κι άλλοι θα ακολουθήσουν» είναι ο άνθρωπός μας. «Αν βγει ένας Λεωνίδας με πυγμή και δυναμική, ώστε να μπορέσει να αλλάξει τη χώρα, να μη φοβηθεί το κατεστημένο και τη γραφειοκρατία», σύμφωνα με τη βέρτειο πολιτική ανάλυση, οι καλύτερες ημέρες θα έρθουν. Πάντως, δεν απορρίπτει συλλήβδην το εγχώριο πολιτικό σύστημα. Τουναντίον. «Η Χρυσή Αυγή από τα 100 που θα πει μπορεί τα 10 να είναι καλά, ο Συνασπισμός το ίδιο, ο καθένας έχει κάτι».