Ε-Books: Νέοι παραμυθάδες του PC και της ταμπλέτας

εν είναι ότι δεν αγαπώ το χαρτί. Το iPad όμως προσφέρει τη δυνατότητα να ντύσεις μια ιστορία με μουσική και animation, κάνοντας τη δημιουργική διαδικασία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τους συντελεστές και το διάβασμα πιο ελκυστικό στα μάτια των παιδιών», λέει η 28χρονη Σοφία Παπαπολύζου, η οποία τα τελευταία χρόνια, ύστερα από σπουδές Οικονομικών και Επικοινωνίας στη Βρετανία, ασχολείται επαγγελματικά με αυτό που από παιδί αγαπούσε: το γράψιμο. Είτε αυτό αφορά σύντομα διηγήματα και κόμικς όπως «Η ιστορία του Αλβέρτου», μιας πολιτισμένης καμηλοπάρδαλης που μετακόμισε από τη σαβάνα στην πόλη, είτε διαδραστικά παραμύθια για iPad όπως το «A Vs B».

«Νομίζω ότι τα παιδιά θα παίρνουν πιο εύκολα πια στα χέρια τους μια ταμπλέτα παρά ένα βιβλίο. Aυτό βέβαια δεν είναι απαραιτήτως κακό, γιατί μια ταμπλέτα μπορεί να ισούται και με μια ολόκληρη βιβλιοθήκη», σχολιάζει η νεαρή συγγραφέας διηγημάτων και παραμυθιών. Η Σοφία Παπαπολύζου επιλέγει συνειδητά τις νέες τεχνολογίες ως κανάλι προώθησης της δουλειάς της γιατί θεωρεί ότι αυτές προσφέρουν αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

«Το ότι εκδίδω τις ιστορίες μου ηλεκτρονικά σημαίνει ότι μπορώ να τις μοιραστώ εύκολα, με περισσότερο κόσμο και να έχω άμεση ανατροφοδότηση», εξηγεί. «Για τον ίδιο λόγο γράφω συχνά και στα αγγλικά – αν και πολλές φορές νιώθω ότι η ίδια η ιστορία μού υπαγορεύει τη γλώσσα. Κάπως έτσι έγινε και με τη σύντομη ιστορία “How Bea Became Butterflies” που είναι διαθέσιμη στο Amazon αλλά και στην ιστοσελίδα της e-anagnosis», σχολιάζει η Σοφία σπεύδοντας, ωστόσο, να διευκρινίσει πως στην εποχή της τεχνολογίας δεν είναι ούτε όλα ρόδινα ούτε εφικτά, όπως πολλοί ίσως φαντάζονται. «Πλέον είναι πιο εύκολο από ποτέ να εκδώσεις τις ιστορίες σου, όμως είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ξεχωρίσεις από το πλήθος».

Η πρώτη της επαφή με τα παραμύθια έγινε ενώ ακόμη εργαζόταν ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία. Χωρίς να το πολυκαταλάβει, άνοιξε ένα νέο έγγραφο στον υπολογιστή και άρχισε να πληκτρολογεί, σχεδόν αυτόματα, μια ιστορία. Εναν μήνα αργότερα, στο πλαίσιο σεμιναρίου δημιουργικής γραφής που παρακολουθούσε, έγραψε μια ιστορία με τίτλο «Το ολοστρόγγυλο donut και η τελείως πλακέ τάρτα λεμόνι», ένα παραμύθι το οποίο διακρίθηκε στο 6ο Story telling Festival του Μικρού Πολυτεχνείου. Η αρχή είχε μόλις γίνει. Η συνέχεια βέβαια ήταν… ηλεκτρονική.

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ. «Ενώ μου είχε περάσει από το μυαλό να εκδώσω κάποιες από τις ιστορίες μου ηλεκτρονικά, δεν είχα σκεφθεί να τις κάνω διαδραστικές ώσπου η εταιρεία Publisto μού πρότεινε αυτό το πρωτότυπο εγχείρημα. Τη δημιουργία, με άλλα λόγια, μιας εφαρμογής που – πέρα από τη δυνατότητα μιας βασικής διάδρασης με τις εικόνες (πατάω το δεντράκι και εκείνο κουνιέται) – θα επιτρέπει στον αναγνώστη να καθορίσει και την πλοκή της ιστορίας. Στο εκπαιδευτικό παραμύθι “A Vs B” τα παιδιά μπορούν να επιλέξουν το πώς θα δράσουν και θα αντιδράσουν οι ήρωες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ένα και μοναδικό τέλος. Υπό μία έννοια, η διαδραστικότητα που παρέχει η ταμπλέτα τού δίνει μια επιπρόσθετη εκπαιδευτική αξία αφού και η ζωή είναι μια σειρά από επιλογές με διαφορετικά αποτελέσματα».

Παραμύθια για iPad γράφει και η Πωλίνα Γουρδέα η οποία, αν και ξεκίνησε γράφοντας κριτικά κείμενα σε ηλεκτρονικά περιοδικά, ασχολήθηκε – ως δημιουργός αυτή τη φορά – και με τον μαγικό κόσμο των παιδικών ιστοριών. «Είχα πάντα μέσα μου το μικρόβιο της γραφής. Οταν λοιπόν πέντε νέα παιδιά από τον χώρο του βιβλίου έψαχναν συγγραφείς, εκφωνητές και εικονογράφους για να δημοσιεύσουν παραμύθια για iPad και μου πρότειναν να συμμετάσχω, δέχτηκα αμέσως», λέει η Πωλίνα που, παρά τον ενθουσιασμό, μέσα της έκρυβε έναν μικρό δισταγμό για αυτή τη νέα προσπάθεια. «Ηξερα πως η γραφή έπρεπε να είναι ειλικρινής και ευφάνταστη. Οχι επειδή γράφω για ταμπλέτα αλλά επειδή γράφω για παιδιά. Πρέπει σε κάθε περίπτωση να πλησιάσεις την παιδικότητά τους».

Την ώρα που οι εκδοτικοί οίκοι ανοίγουν όλο και πιο δύσκολα τις πόρτες τους σε νέους και χωρίς εξασφαλισμένη επιτυχία συγγραφείς, το iPad ανοίγει καινούργιους, πιο ελπιδοφόρους, ορίζοντες. Οχι μόνο δημιουργίας αλλά και επαγγελματικής αποκατάστασης. «Ο χώρος των εκδόσεων είναι δυσπρόσιτος. Οι νέες τεχνολογίες όμως είναι μια καλή αρχή για όσους θέλουν αλλά δεν μπορούν να εκδώσουν τη δουλειά τους», υποστηρίζει η Πωλίνα, η οποία στο μικρό διάστημα που ασχολείται με τα ηλεκτρονικά παραμύθια έχει ήδη συναντήσει νέους ανθρώπους που κατάφεραν να βρουν εργασία στον χώρο αυτόν.

Περισσότερες πληροφορίες για τη Σοφία Παπαπολύζου θα βρείτε στο http://shortofcool.wordpress.com και για τον Θοδωρή Γεωργακόπουλο στο http://www.georgakopoulos.org/

Τεχνικοί περιορισμοί
Η δημιουργία ενός παραμυθιού για ταμπλέτα έχει ορισμένους αυστηρούς τεχνικούς περιορισμούς. «Κάθε μικρή ιστορία δεν πρέπει να ξεπερνά τις 300 λέξεις, ώστε να μπορεί να χωρίζεται σε διακριτά στάδια», εξηγεί η Πωλίνα Γουρδέα. «Η έμπνευση από την άλλη, το βασικό συστατικό του παραμυθιού, προέρχεται κατά βάση από την καθημερινότητα, από ανθρώπους και γεγονότα γύρω μου. Υπάρχουν βέβαια και οι θεματικές, όπως η διασκευή κλασικών παραμυθιών ή οι ιστορίες για τις νέες τεχνολογίες στη ζωή μας, όπως “ο πρώτος μου υπολογιστής”».