Η Βουλή με την απόφασή της έστρωσε το χαλί με την άσκηση της ποινικής δίωξης εις βάρος του  Γιώργου Παπακωνσταντίνου, αλλά οι ανώτατοι δικαστές κρατούν στα χέρια τους το κλειδί που οδηγεί στην παραπομπή ή μη του πρώην υπουργού στο Ειδικό Δικαστήριο.
Και αυτό γιατί πριν από τη «μάχη» για τη συγκέντρωση των αποδεικτικών στοιχείων που μένει να αποτιμηθούν από τους φυσικούς δικαστές του πρώην υπουργού, υπάρχουν πολλά νομικά μέτωπα ανοιχτά.                                                                              
Ο πρώτος σκόπελος, σύμφωνα με νομικούς, αφορά την ενδεχόμενη εξάλειψη του αξιοποίνου για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου σε σχέση με τις κατηγορίες που του αποδίδονται για τους χειρισμούς του στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.
Πρώτο δείγμα για το αγκάθι της παραγραφής έδωσε μάλιστα από το βήμα της Βουλής ο ανεξάρτητος βουλευτής Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος εκτίμησε ότι τα αποδιδόμενα στον πρώην υπουργό αδικήματα έχουν πλέον παραγραφεί, καθώς έχουν μεσολαβήσει δύο κοινοβουλευτικές περίοδοι, συνυπολογίζοντας και τη «Βουλή της μιας ημέρας» που προέκυψε από τις εκλογές του Μαΐου του 2012.
Το χρονικό αυτό όριο αποτελεί συνταγματικό άβατο, καθώς το άρθρο 86 του Συντάγματος ρητά ορίζει ότι η Βουλή μπορεί να ασκήσει ποινική δίωξη «μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής Συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος».
Σε κάθε άλλη περίπτωση, εφόσον η προθεσμία αυτή παρέλθει άκαρπη, ουσιαστικά χάνεται το δικαίωμα της Βουλής να κινήσει ποινική δίωξη και μαζί με το δικαίωμά της αυτό εξαλείφεται και το αξιόποινο της πράξης που αποδίδεται σε πρώην μέλος κυβέρνησης.
ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. Ωστόσο, ακριβώς στο ίδιο σημείο που σταματάει το Σύνταγμα αρχίζουν οι ερμηνείες νομικών και δικαστών. Οπως όλα δείχνουν, υπάρχουν δύο σχολές και μένει να διαπιστωθεί ποια θα ακολουθήσουν τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου που θα κρίνουν την υπόθεση. Οι δικαστές εξάλλου, ακόμα και αν δεν θέσει τέτοιο ζήτημα ο Γ. Παπακωνσταντίνου, μπορούν να το εξετάσουν αυτεπαγγέλτως.
«Η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος, είχε δικαίωμα να ασκήσει ποινική δίωξη μέχρι και τη δεύτερη Σύνοδό της. Εφόσον με ευθύνη της Βουλής παρήλθε ολόκληρη η περίοδος εκείνη, με τη διάλυσή της και την προκήρυξη των εκλογών χάθηκε αυτό το δικαίωμα και ως εκ τούτου εξαλείφθηκε το αξιόποινο των πράξεων του πρώην υπουργού», λένε οι υπέρμαχοι της πρώτης σχολής που τάσσονται υπέρ της  παραγραφής των υπουργικών αδικημάτων.
«Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η Βουλή της 6ης Μαΐου 2012 συστάθηκε για να ασκήσει τα καθήκοντά της, δηλαδή να νομοθετήσει, αλλά συγκροτήθηκε ως μεταβατική για να διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές. Συνεπώς δεν μπορεί να εκληφθεί ως κοινοβουλευτική περίοδος και άρα δεν τίθεται ζήτημα αποσβεστικής προθεσμίας των υπουργικών πράξεων», αντιτείνει η αντίθετη σχολή.
Πάντως, το βέβαιο είναι ότι αν ο ζυγός της Θέμιδος γείρει προς την πλευρά της παραγραφής, οι τίτλοι τέλους για την υπόθεση θα πέσουν άμεσα. Σε διαφορετική περίπτωση, οι ανώτατοι δικαστές  θα ξεκινήσουν επί της ουσίας την έρευνά τους.
 Ωστόσο, και για εκείνο το στάδιο έχουν αρχίσει να διατυπώνονται ενστάσεις από τον νομικό κόσμο ως προς τη συγκρότηση των δύο κακουργημάτων (νόθευση εγγράφου και απιστία στην υπηρεσία) που αποδίδονται στον πρώην υπουργό.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ. Και αυτό γιατί, όπως λένε ποινικολόγοι, για να θεμελιωθεί το αδίκημα της νόθευσης εγγράφου απαιτείται η ύπαρξη του πρωτοτύπου. Και εδώ λείπει αυτή η βασική συνισταμένη καθώς - όπως έχει προκύψει - έχουν χαθεί και το πρωτότυπο CD και το πρωτότυπο USB με τα αρχεία της λίστας Λαγκάρντ.
Επιπλέον, θέτουν και έναν ακόμα προβληματισμό που αφορά την απιστία στην υπηρεσία, καθώς ακόμα δεν έχει προσδιοριστεί το ύψος της ζημίας που είναι προαπαιτούμενο για τη συγκρότηση της αξιόποινης πράξης.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από