Mατ Ντέιμον: «Είμαι τυχερός που μπορώ να πηγαίνω με τα πόδια τα παιδιά μου στο σχολείο»

Είναι διάσημος, είναι από τους περιζήτητους του Χόλιγουντ κι όμως έχει μια απολύτως φυσιολογική ζωή. Μια καθημερινότητα χωρίς το άγχος που προκαλεί σε άλλους το αδυσώπητο κυνηγητό των παπαράτσι.

Ο Ματ Ντέιμον, πατέρας τριών κοριτσιών και μιας θετής κόρη από τον γάμο του με τη Λουτσιάνα Μποτσάν Μπαρόζο, είχε μια ισορροπημένη ζωή και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την αναγνωρισιμότητά του κάνει πολλούς – διάσημους – φίλους του να τον ζηλεύουν. Διαδικασίες που για εκείνον είναι απολύτως φυσιολογικές και αναπόσπαστες της καθημερινότητάς του, για άλλους, όπως για τον φίλο του Μπραντ Πιτ, μάλλον αποτελούν περιπετειώδεις πρακτικές, αν δεν είναι τελείως απαγορευμένες.  

«Αν μπορείς να ελέγξεις τη διάσημη πτυχή του εαυτού σου, τότε αξίζει να είσαι διάσημος. Παρατηρώ τον Μπραντ – και τον παρατηρώ χρόνια τώρα – και όταν είμαστε παρέα βλέπω την άγρια πλευρά της διασημότητας», έλεγε ο Ματ Ντέιμον με αφορμή την κυκλοφορία της πρόσφατης ταινίας «Elysium», στην οποία πρωταγωνιστεί με την Τζόντι Φόστερ, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι βρέθηκε στη βιομηχανία του θεάματος στα 18 του, δηλαδή για τα δεδομένα του Χόλιγουντ άρχισε την καριέρα του κάπως μεγάλος.

«Θυμάμαι, όταν του είπα πως εγώ πηγαίνω με τα πόδια τα παιδιά μου στο σχολείο, με κοίταξε έκπληκτος με έναν μορφασμό απογοήτευσης και λίγη δόση ζήλειας, σαν να έλεγε “κ…φαρδε”. Διότι κι εκείνος θα ήθελε να κάνει το ίδιο, εντούτοις δεν μπορεί».

Μπορεί και έχει ιδιωτική ζωή, υποστηρίζει, χάρη στο γεγονός ότι παντρεύτηκε μια συνηθισμένη γυναίκα και όχι κάποια που συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της. «Στάθηκα τυχερός. Ερωτεύτηκα τη Λουτσιάνα η οποία δεν είναι δημόσιο πρόσωπο. Δεν είναι ηθοποιός, ούτε καν διάσημη ηθοποιός. Διότι διαφορετικά η προσοχή που θα τραβούσαμε πάνω μας θα ήταν διπλάσια. Το στοιχείο αυτό πολλαπλασιάζει την έκθεση. Διότι καθένας θέλει να ξέρει τι γίνεται στην κρεβατοκάμαρά σου, που λέει ο λόγος».

Αλλά κι εκείνος, τονίζει, προσέχει. «Δεν δίνω αφορμές, ούτε προκαλώ. Στην πραγματικότητα δεν τους δίνω την παραμικρή αιτία για να ασχοληθούν μαζί μου. Θέλω να πω ότι δεν θα με δεις να χοροπηδώ από την μπάρα κάποιου μπαρ ή να βάζω σε κάτι φωτιά είτε να απατώ τη σύζυγό μου. Με άλλα λόγια, δεν δίνω λαβές και τροφή. Δεν αποκλείω ότι κάποιοι θα επιχειρήσουν να βρουν κάτι να μου προσάψουν. Ομως από τη στιγμή που η αφήγηση για τη ζωή μου δεν διαφοροποιείται –  δηλαδή είμαι ένας μεσόκοπος, παντρεμένος, με τέσσερα παιδιά – και μάλιστα επαναλαμβάνεται, τότε δεν υπάρχει κάτι για να ανοίξει την όρεξη, να προκαλέσει την προσοχή».