«Εμοιαζε με αρχαίο έλληνα θεό»

Το ημερολόγιο δείχνει 10 Μαρτίου 1956. Ο 26χρονος φωτογράφος Αλφρεντ Βερτχάιμερ δουλεύει στον σκοτεινό θάλαμο του εργαστηρίου του, στη Νέα Υόρκη, όταν χτυπάει το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής ένας εκπρόσωπος της δισκογραφικής εταιρείας RCA Victor τον ρωτάει αν είναι διαθέσιμος στις 17 Μαρτίου να τραβήξει ορισμένες διαφημιστικές φωτογραφίες ενός νεαρού ονόματι Ελβις Πρίσλεϊ. Ακολουθεί σιγή 15 δευτερολέπτων. Και ο φωτογράφος ρωτάει: «Ποιος είναι αυτός ο Ελβις;».

Η άκομψη αυτή τηλεφωνική συνδιάλεξη ήταν «η στιγμή που άλλαξε τη ζωή μου», λέει σήμερα ο 82χρονος πλέον φωτογράφος στον βρετανικό «Ομπσέρβερ» με αφορμή την έκδοση του τόμου «Ο Ελβις και η γέννηση του ροκ εντ ρολ» (εκδόσεις Τάσεν) που περιλαμβάνει ανέκδοτες φωτογραφίες του αμερικανού τραγουδιστή-θρύλου από δύο διαφορετικές περιόδους: από το 1956 και από μία συγκεκριμένη ημερομηνία του 1958, τις 22 Σεπτεμβρίου, όταν ετοιμαζόταν να πάει στη Γερμανία ως νεοσύλλεκτος στρατιώτης.

Το πρώτο ραντεβού με τον φωτογράφο είχε δοθεί στα στούντιο του τηλεοπτικού δικτύου CBS, στο Μανχάταν, όπου ο Ελβις περίμενε τη σειρά του για να εμφανιστεί σε ένα σόου. Ο Βερτχάιμερ μπήκε στα παρασκήνια και γνώρισε τον νεαρό τραγουδιστή που είχε ταξιδέψει από το Μέμφις στη Νέα Υόρκη για να εμφανιστεί στην εκπομπή.

«Γρύλισε ένα “ΟΚ” χωρίς καν να με κοιτάξει», θυμάται ο Αλφρεντ Βερτχάιμερ. «Καθόταν με τα πόδια πάνω στο τραπέζι κοιτάζοντας επίμονα το δάχτυλό του, ενώ περιφερόταν στον χώρο ένας μεσήλικος. Αυτό κράτησε για κάμποση ώρα, ώσπου συνειδητοποίησα ότι ο άνδρας ήταν πωλητής κοσμημάτων και μόλις του είχε παραδώσει ένα δαχτυλίδι που είχε παραγγείλει. Ηταν αφοσιωμένος στο νέο του απόκτημα. Είχε το χάρισμα να ασχολείται με ένα μόνο πράγμα αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο. Και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ήταν τόσο υπέροχο να τον φωτογραφίζεις».

Κάπως έτσι ξεκίνησε μια σχέση που καθόρισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του Βερχάιμερ και καθιέρωσε τον Ελβις ως είδωλο του ροκ εντ ρολ, ενώ έκανε τον  Τζον Λένον να δηλώσει αργότερα ότι «πριν από τον Ελβις δεν υπήρχε τίποτα».

Ντροπαλός

«Η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι εκτός σκηνής ήταν ντροπαλός και σου επέτρεπε να τον πλησιάσεις», θυμάται ο φωτογράφος. Λίγο μετά το πρώτο εκείνο ραντεβού ο Βερτχάιμερ ταξίδεψε στο Μέμφις για να φωτογραφίσει τον Ελβις σε πιο χαλαρές στιγμές, με την οικογένεια και τους φίλους του. Είχε ωστόσο συναίσθηση ότι απέναντί του βρισκόταν κάποιος που άλλαξε την ιστορία της μουσικής; «Είχε το δικό του στυλ και ειδικά προφίλ έμοιαζε με αρχαίο έλληνα θεό. Και παρά το γεγονός ότι είχε κάποια εξανθήματα δεν τον ένοιαζε».

Η τελευταία φορά που τον είδε ζωντανό ήταν στις 22 Σεπτεμβρίου 1958 στο λιμάνι του Μπρούκλιν. «Για 19 χρόνια δεν μου ζητήθηκε ούτε μία φορά να τον φωτογραφίσω. Από τις 17 Αυγούστου 1977 (σ.σ.: ημερομηνία θανάτου του Πρίσλεϊ) το τηλέφωνό μου δεν σταμάτησε να χτυπάει».