Μόνος εναντίον όλων ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ

Στα 76 του, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ πρωταγωνιστεί και υπογράφει την καλύτερη ταινία μιας «γεμάτης» εβδομάδας, με επτά ακόμη επιλογές.

«Ο κανόνας της σιωπής» (The company you keep). Ελάχιστοι σήμερα θυμούνται την οργάνωση Weather Underground – κι όμως, ηγετικά στελέχη της ήταν οι πανεπιστημιακοί Μπεναρντίν Ντορν και Μπιλ Εϊρς, μέντορες του Μπαράκ Ομπάμα. Ξεκινώντας από τα διδάγματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, και σε συνεργασία με κινήματα εναντίον του Πολέμου στο Βιετνάμ, οι νέοι της Weather Underground απελπίστηκαν βλέποντας τις ειρηνικές διαδηλώσεις των αμερικανών πολιτών να πνίγονται στο αίμα (με δολοφονικές εισβολές αστυνομικών σε πανεπιστημιακές καταλήψεις).

Αδύνατο να περιγράψουμε σε λίγες λέξεις τα τραύματα που άφησαν πίσω τα τρομοκρατικά «χτυπήματα» της οργάνωσης (που κι αυτά άφησαν πίσω τους νεκρούς) στην αμερικανική πολιτική συνείδηση, και το αμερικανικό σινεμά έχει αμελήσει να μας τα εκθέσει. Να ‘ναι καλά ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, λοιπόν. Που, στα 76 του χρόνια, παραμένει οξυδερκής, έντιμος και σπουδαίος αφηγητής.

Οξυδερκής επειδή καταπιάνεται με ένα θέμα – ταμπού για την αμερικανική φιλμογραφία δίχως να το μεταχειρίζεται ευκαιριακά, μιλώντας άφοβα για την τραγική αναγκαιότητά του, σε πολιτικό αλλά και σε ανθρωποκεντρικό επίπεδο (μια πολύ πιο ουσιαστική μορφή «κριτικής»).

Εντιμος, επειδή διανθίζει το καστ με σπουδαία ονόματα, σε καθένα εκ των οποίων χαρίζει κι έναν όμορφο και πλήρη ρόλο: Νικ Νόλτε, Στάνλεϊ Τούτσι, Μπρένταν Γκλίζον, Ρίτσαρντ Τζένκινς, Σούζαν Σαράντον, Κρις Κούπερ, Σαμ Ελιοτ και η υπέροχη Τζούλι Κρίστι, η αφρόκρεμα της δυτικής υποκριτικής δηλαδή, αποδίδει τα μέγιστα σε μια περίπλοκη ιστορία.

Και σπουδαίος αφηγητής, καθώς αναπτύσσει όλες τις σημάνσεις αυτού του αγωνιώδους πολιτικού θρίλερ σεβόμενος απόλυτα τον θεατή του – κοινώς, δεν τον περνά για ηλίθιο. Γιατί φιλμάροντας την ιστορία του Τζιμ, ενός δικηγόρου που ύστερα από 40 χρόνια βρίσκεται αδίκως κατηγορούμενος για φόνο όταν αποκαλύπτεται η ιδιότητά του ως πρώην ακτιβιστή της οργάνωσης, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ διηγείται έναν απολύτως καθηλωτικό μύθο. Αυτόν ενός άντρα ο οποίος διεκδικεί την αθωότητα και το δίκιο του σ’ έναν κόσμο όπου, απ’ όποια μεριά του φράχτη κι αν σταθεί, κουβαλά τη δική του ενοχή.

> Οι άλλες ταινίες

Σπονδυλωτή κωμωδία
«Ενα πιστόλι σε κάθε χέρι» (Una Pistola en Cada Mano). Οι πρωταγωνιστές έξι σπονδυλωτών ιστοριών γαργαλιστικού περιεχομένου συναντιούνται στο φινάλε αυτής της συμπαθέστατης σπονδυλωτής ταινίας ισπανικής παραγωγής. Τα σκετς είναι ως συνήθως άνισα μεταξύ τους, οι ηθοποιοί όμως είναι εξαιρετικοί και οι διάλογοι καλογραμμένοι. Γελάς δηλαδή – πολύ περισσότερο από κάτι γαλλικές «φάρσες» που βλέπουμε καλοκαιριάτικα, χάνοντας και το λίγο χιούμορ που μας είχε απομείνει.

Βαθμοί: 6

Η ιστορία ενός φονιά
«The iceman». Η αληθινή ιστορία του πολωνού επαγγελματία δολοφόνου Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι που στα τριάντα χρόνια δράσης του είχε σκοτώσει πάνω από 250 άτομα, πολλά από τα οποία για λογαριασμό της ιταλοαμερικανικής Μαφίας. Πειστική ανασύσταση εποχής και ένας συγκλονιστικός Μάικλ Σάνον. Πέραν τούτου, ελάχιστα: όποιο βάθος σκέψης προκύπτει εκ του φιλμ αφορά περισσότερο στην ερμηνεία του χαρισματικού πρωταγωνιστή της. Επίσης με Γουινόνα Ράιντερ και Ρέι Λιότα.

Βαθμοί: 5

Διαστημικό σίκουελ
«Star Trek: Into darkness». Οχι μόνο καθαιρείται ο κυβερνήτης Κερκ, αλλά έχει και να αντιμετωπίσει έναν επικίνδυνο τρομοκράτη (καλά διαβάσατε) στο νέο σίκουελ του… αναγεννημένου «Star Trek» που δεν έχει να επιδείξει και κάτι αληθινά εμπνευσμένο. Και μεταξύ μας, δεν θυμίζει και πολύ «Star Trek». Α, βέβαια, είναι πανάκριβο και εντυπωσιακό. Και λοιπόν;

Βαθμοί: 4

Για την τηλεόραση
«Γεννημένοι ξανά» (Venuto al Mondo). Ζευγάρι παθιασμένο, μα και σε κρίση, αναζητεί παρένθετη μητέρα στο Σαράγεβο. Ολα αυτά τα φοβερά σε μελόδραμα, σε σκηνοθεσία του Σέρτσιο Καστελίτο – ο οποίος και εμφανίζεται στο φιλμ πλάι στους πρωταγωνιστές Εμίλ Χιρς και Πενέλοπε Κρουζ. Αποκλειστικά για τηλεοπτική χρήση.

Βαθμοί: 3

Χορός της κοιλιάς
«Μια γυναίκα μόνο ξέρει» (Just like a woman). Γυναίκες – φυγάδες: η μια επειδή έπιασε τον σύζυγο να της τα φορά, η άλλη επειδή σκότωσε… κατά λάθος τη φρικτή πεθερά της. Μαζί γυρίζουν την Αμερική χορεύοντας περιστασιακά χορό της κοιλιάς, κάτι που τις φέρνει αντιμέτωπες με χοντρές και άσχημες ρατσίστριες – τις περισώζουν όμως οι καλοί Ινδιάνοι. Αυτή είναι λίγο – πολύ η πλοκή της ταινίας που φίλμαρε σε αμερικανικό έδαφος ο Ρασίντ Μπουσαρέμπ με τις πεντάμορφες Σιένα Μίλερ και Γκολσιφτέ Φαραχανί. Δηλαδή, λίγο σκονισμένη μισανδρεία, λίγο «αντιαμερικανισμός» και ορίστε η «εναλλακτική» πρόταση.

Βαθμοί: 2

Μακριά, ο Σάντλερ
«Οι μεγάλοι 2» (Grown ups 2). Λαϊκός ωραίος τυπάς αφήνει τη δουλειά του ως ατζέντης στο Χόλιγουντ και επιστρέφει στη γενέτειρά του και στους χαβαλεδιάρηδες φίλους του. Ο Ανταμ Σάντλερ, ό,τι χειρότερο πέρασε τα τελευταία χρόνια από την αμερικανική κωμωδία, σε άλλο ένα «υπέροχο» δείγμα του είδους.

Βαθμοί: 2

Αλλη μια επανέκδοση
«Η άρπα της Βιρμανίας»
. Ιαπωνικό διαμάντι του ’56, όπου παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες στρατιωτικής μονάδας του ιαπωνικού στρατού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που, για να διατηρεί ψηλά το ηθικό, τραγουδά παρέα με ταλαντούχο στρατιώτη που χρησιμοποιεί… άρπα αντί σινιάλου. Εξοχο, αλλά προσοχή στην κόπια.

Βαθμοί: 9