Οι Rolling Stones στο Γκλάστονμπερι: Κωμικοτραγικά ζόμπι ή ηρωικοί επιζήσαντες;

Η πρώτη εμφάνιση των Rolling Stones στο φετινό Γκλάστονμπερι, το περασμένο Σαββατοκύριακο, συνέπεσε με την πρώτη τηλεοπτική ζωντανή μετάδοση εκτενών αποσπασμάτων του φεστιβάλ από το BBC. Σύσσωμη σχεδόν η επίσημη μιντιακή πιάτσα χαιρέτισε με τόνους υπερθετικών χαρακτηρισμών τη συναυλία του (προ)ιστορικού γκρουπ – ενθουσιασμός που συμμερίστηκε από την πλειονότητα του κοινού που κατάφερε να εξασφαλίσει το μαγικό χαρτάκι εισόδου στο φεστιβάλ (τα εισιτήρια κόστους 250 ευρώ είχαν εξαντληθεί προ μηνών μέσα σε μία ώρα). Πολλοί όμως από όσους παρακολούθησαν την εμφάνιση (το τελευταίο ημίωρό της, για την ακρίβεια) από το σπίτι τους, έσπευσαν κατόπιν να δηλώσουν στο twitter και στο facebook την απέχθειά τους για το «οικτρό θέαμα» του οποίου έγιναν μάρτυρες. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα είναι επώνυμοι. Οπως ο κωμικός Φράνκι Μπόιλ, ο οποίος έγραψε: «Οι κινήσεις του Τζάγκερ μοιάζουν με σημειώσεις φυσικοθεραπευτή για περιπτώσεις ασθενών χωρίς ελπίδα θεραπείας», ενώ ο συνάδελφός του Μπιλ Μπέιλι δήλωσε: «Με τρελαίνει ο τρόπος που ο Κιθ Ρίτσαρντς μοιάζει να παίζει ένα διαφορετικό κομμάτι από την υπόλοιπη μπάντα, σε διαφορετικό τέμπο, ενώ βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική διάσταση».

Συνοψίζοντας τα σχιζοφρενικά σχόλια αγάπης / μίσους για το συγκρότημα που κατέκλυσαν τους λογαριασμούς του twitter, ο επίσης κωμικός Ρος Νομπλ έγραψε χαρακτηριστικά: «Χάρη στο twitter φαίνεται ότι όλοι συμφωνούν πως οι Rolling Stones ήταν φρικαλέοι / συγκλονιστικοί», προτρέποντας όσους δεν παρακολούθησαν τη συναυλία από την τηλεόραση ή από το Ιντερνετ να δουν σε fast forward το γνωστό θρίλερ με ζόμπι «Η νύχτα των ζωντανών νεκρών», ως ιδανική προσομοίωση της εμπειρίας.

Οι υπεύθυνοι της βρετανικής κρατικής τηλεόρασης δήλωσαν ικανοποιημένοι από τη θεαματικότητα της τηλεοπτικής κάλυψης της εκδήλωσης, θεαματικότητα που κορυφώθηκε στην εμφάνιση των Stones το Σάββατο το βράδυ, φτάνοντας τα 2,54 εκατομμύρια θεατές. Το νούμερο μοιάζει εντυπωσιακό, όχι όμως αν σκεφτεί κανείς ότι την ίδια ώρα το πρόγραμμα του BBC 2 παρακολούθησαν 2,78 εκατομμύρια. Τι έδειχνε; Την ταινία «Πολύ σκληρός για να πεθάνει 3», η οποία μεταδόθηκε για πολλοστή φορά. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας οι θεατές του φεστιβάλ από την τηλεόραση δεν ξεπέρασαν τους 800.000, τη ίδια στιγμή που η τηλεθέαση του Γουίμπλεντον προσέλκυσε σχεδόν 3 εκατομμύρια.

Η κριτική της συναυλίας από τον Αλέξη Πετρίδη, τον πιο γνωστό ίσως από τους μουσικοκριτικούς της «Γκάρντιαν», είναι χαρακτηριστική του δέους με το οποίο αντιμετωπίστηκε η συναυλία των Stones από τα παραδοσιακά έντυπα μέσα ενημέρωσης: «Το εκπληκτικό ήταν πόσο συγκλονιστικά σκόρπιοι ακούγονταν. Σε αντίθεση με άλλους “δεινόσαυρους” συναδέλφους τους που παίζουν αποκλειστικά σε μεγάλα στάδια, μπορείς να ακούσεις τις ατέλειες, τις λάθος νότες. Ακούγονται μάλλον σαν αληθινή μπάντα, παρά σαν βαρεμένοι δισεκατομμυριούχοι που συνεχίζουν από κεκτημένη ταχύτητα – γεγονός που προσθέτει μια αυθεντική διάσταση στις ζωντανές εκτελέσεις των μεγάλων επιτυχιών τους».

Ο Μπράιαν Βάινερ πάλι, της πιο λαϊκής «Ντέιλι Μέιλ», έκανε την πλάκα του στη δική του κριτική, αλλά παρέμεινε τελικά περιδεής ενώπιον της εμφάνισης του γκρουπ: «Από κοντά, η ηλικία τους είναι τρομακτικά ολοφάνερη. Ο Κιθ Ρίτσαρντς μοιάζει με εκτροχιασμένο παππού του Τζον Μάκενρο, ενώ ο ντράμερ Τσάρλι Γουότς μου θύμισε τη θεία μου τη Δάφνη που φορά ένα μόνιμο καλόβολο μειδίαμα στις οικογενειακές συγκεντρώσεις, ανακουφισμένη που δεν χρειάζεται να στέκεται όρθια. Ο Τζάγκερ πάντως ήταν εντυπωσιακός, μια ένδοξη παρωδία του εαυτού του, γεμάτος μανιακή ενέργεια και αστείρευτο ενθουσιασμό. Στο τέλος μιας εμφάνισης που κράτησε πάνω από δύο ώρες, έμοιαζε έτοιμος για πολύ παραπάνω… Τελικά, είναι εξαιρετικά παρήγορη η σκέψη ότι οι έφηβοι που παρακολούθησαν ζωντανά την εμφάνιση των Stones στο φετινό Γκλάστονμπερι επέστρεψαν σπίτια τους έχοντας βιώσει το απόλυτο ροκ κοντσέρτο, εμπειρία που ενδεχομένως μοιράζονται πλέον με τους γονείς ή ακόμη και τους παππούδες τους…».