Το Διαμάντι έγινε κάρβουνο

Είναι κάποιοι που συγκρίνουν τις ικανότητες ενός καλού ποδοσφαιριστή με εκείνες του καλού χειρουργού. Ποιες είναι αυτές; Δεξιότητα των χεριών στους μεν, των ποδιών στους δε, εξάσκηση και πείρα, αμεσότητα και ακρίβεια. Επίσης ψυχραιμία, ευστροφία, ευελιξία (ο ένας στα πόδια, ο άλλος στα χέρια), διορατικότητα και κυρίως σοβαρότητα. Ο χειριστής του νυστεριού με ανεπάρκεια σε μια από τις πιο πάνω αρετές χαρακτηρίζεται χασάπης. Ο χειριστής της μπάλας που δεν εμφανίζει στο «σκιαγραφικό» τού χαρακτήρα του ένα εκ των προαναφερθέντων προτερημάτων αποτελεί μετριότητα και έναν ακόμη αριθμό στη λίστα με τους επίδοξους Μέσι που διακρίθηκαν τελικά στο Playstation. Η ειδοποιός διαφορά έγκειται στο εξής: ο κακός χειρουργός είναι επικίνδυνος για τη ζωή των άλλων, ο κακός ποδοσφαιριστής για τη δική του.

Ο Πελέ ήταν ένας εξαίρετος ποδοσφαιριστής, κατά πολλούς (συμπεριλαμβανομένου του υπογράφοντος) ο καλύτερος μπαλαδόρος που πάτησε ποτέ σε γήπεδο. Συγκέντρωνε όλες τις αρετές που διέπουν ένα ταλέντο από τη γέννηση ώς το (επαγγελματικό) τέλος του. Επί δύο δεκαετίες μεσουρανούσε και γοήτευε.

Ο Πελέ πανηγύρισε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, γνώρισε δόξα σε όλα τη μήκη και πλάτη της υδρογείου. Και το κυριότερο: αν πλησιάσεις μια γριούλα στα ξεχασμένα Αγραφα και της ζητήσεις  να σου πει μια λέξη που της έρχεται στον νου, αν της πεις Πελέ, θα σου απαντήσει ποδόσφαιρο! Γιατί αυτό ήταν ο Πελέ, το ποδόσφαιρο, που όταν το εγκατέλειψε στράφηκε στη… χειρουργική.

Ο Πελέ λοιπόν συνδύασε άψογα την ποδοσφαιρική του δεινότητα με τη… χειρουργική: κατάφερε και εκρίζωσε με ακρίβεια που μόνο ένας ψύχραιμος χειριστής του νυστεριού γνωρίζει το ταλέντο από τον εαυτό του και την αγάπη του κόσμου από δισεκατομμύρια θαυμαστές του.

Η ιστορία είναι παλιά. Το Μαύρο Διαμάντι έγινε άνθρακας μόλις κρέμασε τα ποδοσφαιρικά παπούτσια του στο μουσείο και άφησε την ιδρωμένη φανέλα του στον Αμέρικο. Ο Πελέ φόρεσε τα ακριβά Allen Edmonds, ντύθηκε με τα κοστούμια των δεξιώσεων και έγινε ο πρεσβευτής του παγκόσμιου κεφαλαίου ανά τον κόσμο. Πότε εκπρόσωπος πιστωτικών καρτών, πότε διαφημιστής του προκλητικού lifestyle, πάντα ο αγαπημένος των ισχυρών του αθλητισμού. Κολλητός και παρατρεχάμενος μεγαλόσχημων παραγόντων, υπουργών, πρωθυπουργών που πασχίζουν να έχουν πλάι τους έναν παραμορφωτικό φακό για να δείχνουν τα έργα τους μεγάλα και τις ανομίες τους μικρές. Αυτός έγινε ο Πελέ. Από Βασιλιάς, γελωτοποιός των βασιλιάδων. Κάποτε η παγκόσμια ομοσπονδία ποδοσφαίρου, η αμαρτωλή και πανίσχυρη ΦΙΦΑ, διοργάνωσε δημοψήφισμα με το δίλημμα: Πελέ ή Μαραντόνα. Ο κόσμος ψήφισε τον Αργεντινό με αρκετή διαφορά από τον Πελέ. Η ΦΙΦΑ προκάλεσε: «Δεν ξέρουμε εσείς τι ψηφίσατε, εμείς θεωρούμε τον Πελέ ως τον καλύτερο», είπαν και βράβευσαν και τους δυο προς αποφυγήν διαμαρτυριών!

Ετσι σιγά σιγά ο μάγος μεταλλάχτηκε. Το ταλέντο εξαφανίστηκε σαν κακοήθης όγκος  βομβαρδισμένος από την ακτινοβολία του χρήματος και της χλιδής. Η ευελιξία και η δεξιότητα από τα πόδια πέρασε στα χέρια που απλώνονταν ταχύτατα σε κάθε προσφορά. Η εξάσκηση σε συνδυασμό με την αμεσότητα και την ακρίβεια οδήγησαν σε άλλες πιο προσοδοφόρες οδούς από εκείνη του μονοθεματικού ταλέντου. Η ευστροφία ενεργοποιήθηκε σε άλλους τομείς, η διορατικότητα επίσης, αλλά στο τέλος απωλέσθη η σοβαρότητα.

Η Βραζιλία φλέγεται τον τελευταίο καιρό από διαδηλώσεις και οργή για την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και την κατασπατάληση σε έργα βιτρίνας για το Μουντιάλ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Και ο Πελέ βγήκε να καλμάρει τον λαό του… Είπε χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ στους πεινασμένους από τις φαβέλες να μαζευτούν στα σπίτια τους και να ασχολούνται μόνο με το ποδόσφαιρο, για να εισπράξει ένα μεγάλο γιούχα.

Η δόση είναι εκείνη που κάνει το δηλητήριο, λένε, και πλέον οι δόσεις των λόγων τού πάλαι ποτέ Βασιλιά είναι επικίνδυνα τοξικές για την υγεία του λαού του.

Ο Πελέ κάποτε σταμάτησε έναν πόλεμο: η Νιγηρία και η Μπιάφρα κήρυξαν ανακωχή για να τον δουν να παίζει. Τώρα προκαλεί πόλεμο με τα λόγια του. Οσοι είχαν την τύχη να τον δουν να αγωνίζεται είχαν πιστέψει πως υπάρχει αθανασία, όσοι έχουν την ατυχία να τον ακούν εύχονται την εξαφάνισή του. Κρίμα!