[TRASHme] Δυο δυο, στην μπανιέρα δυο δυο

Ημουν προχθές βρε Πέτρο μου με κάτι κορίτσια που οι τσέπες του σορτς τους ήταν πιο μακριές από τα μπατζάκια και λέγανε διάφορα… Οτι θα κάνουν όλες τα μαλλιά τους «όμπρε», δηλαδή αφήνεις την κορφή μαύρη και βουτάς τις άκρες στη χλωρίνη να ξεβάψουν και αυτό είναι πολύ κουλ – γιατί το τρέντι, ως λέξη, είναι πασέ. Και μετά ήρθε ένας κομμωτής (ροζ μαγουλί παντελόνι, τιρκουάζ μπικινί μπλούζα και πράσινο λαχανοκραμβί τσόκαρο) και έλεγε κι αυτός για όμπρε. Και μετά είπα  «μετροσέξουαλ» για να κάνω τον μοντέρνο, αλλά μου είπαν ότι και αυτό είναι πασέ. Και είπα «πετροσέξουαλ» γιατί σκεφτόμουν τι δώρο θα σου έπαιρνα αν είχα λεφτά και αηδίασαν. Ε, και μετά χάθηκα στις σκέψεις μου… Λοιπόν, δόντια δεν βγάζει! Επίσης, δεν κάνει στατικές μελέτες. Δεν αλλάζει τσιμούχες, αλλά γι’ αυτό δεν παίρνω όρκο. Γιατί όλα τα άλλα (με την καλή έννοια)  ο Γιάννης Ζουγανέλης τα κάνει! Τραγουδιστής και ηθοποιός συνεχούς απασχόλησης, συνθέτης, παρουσιαστής, τηλεπαρουσιαστής, κονφερανσιέ, γενικώς συμμετέχων και κυρίως  διαφημισάκιας. Αλλη ρεκλάμα στην τηλεόραση, άλλη στο Ιντερνετ. Στη μια οραματίζεται, στην άλλη ξυρίζεται. Αν έκανε και φιλανθρωπίες, θα ήταν (όχι η γιαγιά μου που επίσης και  οραματίζεται και ξυρίζεται) ο Ρουβάς.

Δυο δυο πέρασαν,

να τα τα κορίτσια

Θα μου πεις, εδώ μέχρι και ο Σαββόπουλος… Και θα σου πω … πόνος! Πριν από λίγα χρόνια ακούσαμε ένα από τα πιο λυρικά τραγούδια του, αυτό που λέει «Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά στην αγορά, στο Λαύριο» ως μουσική επένδυση σε διαφήμιση γιαουρτιών. Ενα τόσο τρυφερό τραγούδι. Δεν λέω, τρυφερό και το γιαούρτι αλλά παίζει ρόλο και η ούγια της τρυφερότητας. Αλλο τρυφερή είναι η νύχτα, άλλο τρυφερή είναι η μυζήθρα. …Και τώρα η «Θαλασσογραφία» σε διαφήμιση μπίρας. Να ακούς αυτή τη μουσική, το «Να μας πάρει μακριά», τον στίχο που σε κάνει να θέλεις να πετάξεις, και να γεμίζει η οθόνη σου με τριχωτές γάμπες που κρέμονται από βάρκες. Η απόλυτη προσγείωση. Αλλο ένα τέτοιο και θα πάω να παραδοθώ στην Πάολα.

Δυο δυο στη ζωή,

τον χιονιά και τη βροχή

Ωραία ταινία, Πέτρο μου. Με νόημα και μήνυμα. Το «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» με την  Τίλντα Σουίντον. Την είχα καταφχαριστηθεί. Το ίδιο και η τηλεπαρουσιάστρια Μαρία Μενούνος. Το πατριωτάκι μας που είναι πολύ περήφανο εκεί στο Αμέρικα για το ότι είναι Ελληνίδα και το δείχνει φορώντας σουτιέν με την ελληνική σημαία. Ναι, η «θεία απ’ το Σικάγο» της εποχής μας. Αυτή που λέει ότι μικρή μιλούσε με τις κατσίκες. Η Μενούνος  λοιπόν, το «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» το έκανε πράξη! Εδωσε συνέντευξη στην οποία μιλάει συνέχεια για τον Κέβιν. Και ο Κέβιν αυτό και ο Κέβιν το άλλο και ο Κέβιν έτσι και ο Κέβιν γιουβέτσι. Οοοοχι! Δεν πρόκειται για τον Κέβιν της Τίλντα. Ο Κέβιν της Μαρίας είναι ένας αρραβωνιστικός που τον είχε χρόνια κρυμμένο και τώρα είπε «ξαμολάτε τον». Γιατί θα κάνει τη ζωή τους ριάλιτι τύπου Καρντάσιαν. Πειράζει που εγώ είμαι περήφανος γιατί ήταν Ελληνίδα η Βασιλειάδου και όχι η Μενούνος;

Δυο δυο,

σαν τους Χιώτες δυο δυο

Και μια ποικιλία για δύο για να κατεβεί η μπίρα του Σαββόπουλου. Κερασμένη από μένα! Και τα λιμά σε γκαζόζες, να τις βάλουμε στις μπίρες να τις κάνουμε πανασέ που πίνουν και στο Παρίσι. …Παρίσι είπα και θυμήθηκα τη Χάρη Αλεξίου  που πολύ της αρέσει και η οποία θα παρουσιάσει στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών (που σημαίνει πληρωμένη συναυλία), ό,τι ακριβώς έπαιξε και τον χειμώνα στο Gazarte. Γιατί  όμως διάλεξε για τίτλο της παράστασης το «Είμαστε ακόμη ζωντανοί», δηλαδή τραγούδι της Πρωτοψάλτη;

Και ο σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας που φέτος το καλοκαίρι σκηνοθετεί… 24ωρη παράσταση, στην οποία εγώ προσωπικά δίνω τον τίτλο «Ο Μπέκετ και το σόι του» και τον χειμώνα θα σκηνοθετήσει Ρέμο, γιατί δεν σκηνοθετεί μια και καλή το «Από τη Γη στη Σελήνη» να τα βγάλει και τα δύο με έναν πόνο; Δε βαριέσαι, δουλίτσα να υπάρχει…