Το λουλούδι που πίνεται

Αγαπημένο ποτό των φαραώ, το υπόξινο καρκαντέ ή τσάι ιβίσκου που δρόσιζε ανέκαθεν τους κατοίκους της αρχαίας κοιλάδας του Νείλου από την κάψα της ερήμου, πίνεται τακτικά στη Μέση Ανατολή αλλά και σε όλο τον κόσμο από την Κίνα μέχρι το Μεξικό και την Καραϊβική. Εκτός από την υψηλή περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C και μέταλλα, είναι επίσης πλούσιο σε φλαβονοειδή και αντιοξειδωτικά. Σύγχρονες έρευνες έδειξαν ότι το εκχύλισμα ιβίσκου έχει τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα με το κόκκινο κρασί και το πράσινο τσάι και μπορεί να περιορίσει τη χοληστερόλη, να ρυθμίσει το κυκλοφορικό, τον διαβήτη και να ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό ρίχνουμε 1 κ.τ.γλ. σέπαλα ή ένα σακουλάκι ιβίσκου για 5 λεπτά.

Πίνεται σκέτο, με μέλι ή ζάχαρη, και παγωμένο με φυλλαράκια δυόσμου ή λουίζας, μερικές σταγόνες γρεναδίνης, σόδα και/ή αφρώδες κρασί, βότκα, τσίπουρο. Εξαιρετικό είναι επίσης με χυμό πορτοκάλι, λάιμ και μια φέτα λεμονιού. Στην Τζαμάικα το σερβίρουν με χυμό φρέσκου τζίντζερ, ζάχαρη και ρούμι. Με σιρόπι ιβίσκου συνοδέψτε παγωτά, κρέπες ή φρέσκα φρούτα ή ένα ποτήρι γάλα.

Διαλύστε 5 φλ. ζάχαρη σε 4 φλ. νερό που βράζει, προσθέστε 4 φλ. αποξηραμένο ιβίσκο και αφήστε να βράσει σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μειωθεί στο 1/3. Σουρώστε και φυλάξτε το σιρόπι σε μπουκάλια στο ψυγείο.