ΠΟΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;
H τριετία των Μνημονίων έχει συνδεθεί, εκτός όλων των άλλων, με μια άνευ προηγουμένου φοροεπιδρομή: παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, οι φορολογούμενοι στην πλειονότητά τους πληρώνουν αγόγγυστα τους αυξημένους φόρους κάθε είδους, που θεσμοθετεί το οικονομικό επιτελείο.

H τριετία των Μνημονίων έχει συνδεθεί, εκτός όλων των άλλων, με μια άνευ προηγουμένου φοροεπιδρομή: παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, οι φορολογούμενοι στην πλειονότητά τους πληρώνουν αγόγγυστα τους αυξημένους φόρους κάθε είδους, που θεσμοθετεί το οικονομικό επιτελείο. Το ελάχιστο που απαιτούν, επομένως, είναι δικαιοσύνη και καθαρούς κανόνες. Ομως για ποια δικαιοσύνη μπορούμε να μιλάμε, όταν με τα όσα ανακοινώθηκαν χθες (σελ. 32-33) οι ιδιοκτήτες οικοπέδων σε «μεσαίες» περιοχές θα κληθούν να πληρώσουν υψηλότερο φόρο ακίνητης περιουσίας από τους προνομιούχους των πολύ ακριβών προαστίων; Και για ποιους καθαρούς κανόνες να μιλήσουμε, όταν στο προσχέδιο του Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών (σελ. 33) θεσμοθετείται ουσιαστικά το δικαίωμα στο «ολίγον κλέψιμο» της Εφορίας από τους επιτήδειους; Η νέα κυβέρνηση έχει υποχρέωση να δημιουργήσει ένα απλό, καθαρό και τίμιο πλαίσιο στη φορολογία και όχι να θεσπίζει κίνητρα για τη διαιώνιση της φοροδιαφυγής!













