[Η ιστορία της ημέρας] Ενα εισαγόμενο «πολιτικό νέφος» πνίγει τη Σιγκαπούρη

«Το νέφος είναι πολιτικό», είχε πει κάποτε ο Αντώνης Τρίτσης. Ο αείμνηστος υπουργός και δήμαρχος υπονοούσε ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για να εφαρμοστούν μέτρα που θα περιόριζαν μεν τη ρύπανση, αλλά θα έθιγαν και κάποια συμφέροντα. Επί 30 ολόκληρα χρόνια η ρήση Τρίτση παραμένει επίκαιρη. Εσχάτως μάλιστα βρίσκει την εφαρμογή της στην Απω Ανατολή, με τις τεράστιες πυρκαγιές στην Ινδονησία.  Ολόκληρη η Σουμάτρα φλέγεται ανεξέλεγκτα έπειτα από μία ασυνήθιστα μακρά περίοδο ανομβρίας. Και ο καπνός από το νησί έχει πνίξει κυριολεκτικά και γειτονικές χώρες, όπως είναι η Μαλαισία και κυρίως η Σιγκαπούρη. Ιδιαίτερα στην υπερανεπτυγμένη οικονομικά Σιγκαπούρη οι… μασκοφόροι πολίτες ούτε την κορυφή των ουρανοξυστών μπορούν να διακρίνουν. Ετσι, την περασμένη Παρασκευή ο υπουργός Περιβάλλοντος της Σιγκαπούρης ξεκίνησε «επείγουσα περιοδεία» για να κινητοποιήσει τις πολιτικές ηγεσίες του Αρχιπελάγους ώστε να αντιδράσουν «τάχιστα, συντονισμένα και αποφασιστικά στη μάστιγα που απειλεί την περιοχή». Ξεκίνησε φουριόζος από την Τζακάρτα ο υπουργός, αλλά ο ινδονήσιος ομόλογός του του έκοψε τη φόρα: «Πάψε να συμπεριφέρεσαι σαν παιδί», του είπε! Και στην πνιγμένη στο νέφος Μαλαισία, όμως, ως αφελή και παλιμπαιδίζοντα τον αντιμετώπισαν. Η εξήγηση είναι απλή: ούτε η Ινδονησία ούτε η Μαλαισία θέλουν να χάσουν την κότα που τους γεννά τα χρυσά αυγά. Οι δύο αυτές χώρες συμμετέχουν κατά 80% στην παγκόσμια παραγωγή φοινικελαίου, η ζήτηση του οποίου αυξάνεται τα τελευταία χρόνια με ετήσιο ρυθμό 13%. Πώς μπορούν να αυξηθούν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις; Καίγοντας τα τροπικά δάση. Μόνο παιδιά και ο υπουργός της Σιγκαπούρης δεν το καταλαβαίνουν.