Βιβλίο και ταινία για το «Αφεντικό»

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν σε λίγες ημέρες θα είναι κοντά μας. Με ένα ντοκιμαντέρ παραγωγής του Ρίντλεϊ Σκοτ, που η παγκόσμια προβολή του θα γίνει στις 22 Ιουλίου και στην Αθήνα θα φιλοξενηθεί στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς. Στο ντοκιμαντέρ αυτό, με τίτλο «Ο Σπρίνγκστιν κι εγώ», υπάρχει ένα νέο χαρακτηριστικό στο περιεχόμενό του: αποτελείται από βιντεοκλίπ συναυλιών του που έστειλαν οι θαυμαστές του. Και ο Σκοτ ξεχώρισε ανάμεσα σε αυτά και κάποια πλάνα από την ελληνική ομάδα του.

Ο Σπρίνγκστιν έχει μεγάλη σχέση με τους θαυμαστές του, που διαρκεί σαράντα χρόνια. Γιατί εκείνος ξέρει πώς να τους ικανοποιεί. Πολύ απλά, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του παρελθόντός του αλλά τους τρέφει με νέα τραγούδια και χορταστικά άλμπουμ. Για να μην πούμε για τις μαραθώνιες συναυλίες του που την περασμένη χρονιά ξεπέρασαν κάθε ρεκόρ σε διάρκεια. Το «Αφεντικό» έφτασε να παίζει πάνω στη σκηνή για τέσσερις ώρες. Και μέσα σε αυτό το χρονικό όριο θα κινηθεί το Σάββατο στο Παρίσι, στη συναυλία του που έχει επίκεντρο το νέο του άλμπουμ «Wrecking Ball» .

Η επίδραση – ή μάλλον θα ήταν προτιμότερο να πούμε η επέλαση – του ροκ ήρωα έχει και συνέχεια. Εκδοτική. Με την κυκλοφορία της βιογραφίας του με τον απλό τίτλο «Μπρους», που υπογράφει ο Πίτερ Εϊμς Κάρλιν και που η ελληνική της μετάφραση έχει ξεκινήσει.

Ο συγγραφέας της βιογραφίας του 63χρονου μουσικού εστιάζει και σε λιγότερο γνωστές πλευρές της ζωής τού Σπρίνγκστιν. Ξεκινά από την ταπεινή καταγωγή του και διατρέχει την καριέρα του σταρ της ροκ με τον χαμηλών τόνων τρόπο ζωής.

Σύμφωνα με τον βιογράφο του, ο Σπρίνγκστιν χρωστά τη σωτηρία της ψυχής του στους θαυμαστές του. Οπως στις περιόδους κατάθλιψης και θυμού που επισκέπτονται συχνά τον ροκ σταρ. Ενας θυμός που φαίνεται ότι κληρονόμησε από τον πατέρα του, έναν εργάτη παρακατιανό και κοινωνικά περιθωριοποιημένο με τον οποίο ο Σπρίνγκστιν δεν είχε πάντα καλές σχέσεις.

Και το χρονικό σημείο που έδεσε αυτή η σχέση ήταν το 2002, με το«Rising». Οταν αφιέρωσε ένα ολόκληρο άλμπουμ στο χρονικό της Αμερικής μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Από τότε έγινε ο εκφραστής της αμερικανικής ψυχής και ο υποστηρικτής της δημοκρατικής φωνής της, συμμετέχοντας ενεργά στις προεκλογικές εκστρατείες των εκπροσώπων της.