«Δεν θέλουμε να πάψει η γραμμή»

Αυτές τις ημέρες, όσοι αποβιβάζονται στο νέο τέρμα που επιλέγουν οι οδηγοί, περίπου τρία χιλιόμετρα μακριά από τα Νεόκτιστα, αναγκάζονται να καλύπτουν την απόσταση μέχρι τα σπίτια τους με τα πόδια. «Προσαρμόζουμε το πρόγραμμά μας ανάλογα με το λεωφορείο για να αποφεύγουμε το σκοτάδι. Ο πατέρας μας μπορεί να έχει δουλειά στο χωράφι και να μην είναι δυνατόν να μας παραλάβει με το αμάξι», λέει η 19χρονη Δέσποινα Γκολέμη, από τους τακτικούς επιβάτες της γραμμής μαζί με την αδελφή της Βάσω. «Δυστυχώς, συζητώντας και με τους γονείς μας, βλέπουμε ότι φτάνουμε σε παλαιότερες εποχές, τότε που και εκείνοι δεν είχαν λεωφορείο να τους πηγαίνει σπίτι τους», προσθέτει. «Εάν ερχόσουν πριν από μία εβδομάδα θα έβλεπες και την Αστυνομία. Από τις 8.30 υπήρχε περιπολικό πλάι στο λεωφορείο», λέει ο Ηλίας Φετφατζίδης, κάτοικος της περιοχής.

Ο οδηγός Κώστας Λαμπρόπουλος δεν θέλει να διακοπεί η γραμμή. Αναγνωρίζει, όπως λέει, τη χρησιμότητά της για τους ντόπιους. Με αυτήν εξυπηρετούνται κυρίως μαθητές και συνταξιούχοι. Αλλά και τα μέλη της τοπικής ομάδας, του Ικαρου Νεοκτίστων. «Είναι μεγάλο μάθημα η οδήγηση σε λεωφορείο. Μεροκαματιάρηδες έρχονται σ’ εμάς. Υπάρχουν εκείνοι που σέβονται τον οδηγό. Αλλά υπάρχουν και άλλοι που μεταφέρουν τα προβλήματα του σπιτιού τους εδώ», τονίζει ο κ. Λαμπρόπουλος. «Ολοι όμως είμαστε εργαζόμενοι. Κανένας οδηγός δεν θέλει να κοπεί το δρομολόγιο».