Παρακαλώ, πιστοί και πιστές, μην αναρωτιέστε. Δεν είναι το «ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές του Αϊ- Γιάννη αχ πόσα ξέρεις και μου λες» (του κλήδονα, ντε, που είναι και οι μέρες του). Δεν είναι παλλαϊκό προσκύνημα στη Λούρδη μηδέ στην Παναγιά την Κανάλα («να μεγαλώσεις γρήγορα σαν τα κορίτσια τ' άλλα»). Είναι ο αοιδός πίστας Παντελίδης που δίνει στα αλαλάζοντα λαμπαδηφόρα πλήθη εκείνο που ζητούν: «Αφού δεν έχετε ψωμί, φάτε... σουξέ»!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Ερεβος η ψυχή του (κάθε) κτήνους, μάτια μου
Κυρία Αθηναίου, καλησπέρα.
Σε τούτες τις ημέρες της μαύρης οθόνης και του «πολέμου» εξουσίας για την ΕΡΤ, ήθελα απλώς να σας θυμίσω το κείμενο του αξέχαστού μας Μάνου Χατζιδάκι (που μας άφησε πριν από 19 χρόνια, 15 Ιουνίου ήταν), όταν τον έκοψαν για τα «Σχόλια» στο Τρίτο Πρόγραμμα:
«Σαν άρχισα τα “Σχόλια” στο Τρίτο το ’78, δεν είχα αποσαφηνίσει μέσα μου ούτε το ύφος της γραφής τους ούτε καλά καλά τους στόχους μου. Γνώριζα βέβαια πως θα ‘πρεπε να ξεκινήσω απ’ την πραγματικότητα του τόπου μας, αλλά όχι με τον τρόπο της “βραδυνής” και “μεσημβρινής” παραδημοσιογραφίας – τρόπος και είδος γραφής που απεχθάνομαι από νέος και περιφρονώ», γράφει με τη συγκλονιστική του γραφή ο μεγάλος συνθέτης.
«Σχόλιο με σχόλιο λοιπόν σχημάτιζα τον τρόπο, τη γραφή και το επίπεδο μέσα από το οποίο έβλεπα τον νεοελλαδικό κόσμο μας και επικοινωνούσα ολοένα με ένα πλατύτερο κοινό ή καλύτερα με ένα μεγαλύτερο κοινό, γιατί ποτέ, είναι αλήθεια, δεν υπήρξα κατάλληλος για το πλατύ κοινό.
Φυσικά επικοινωνούσα με όλους, εκτός από τους παραδημοσιογράφους και τον αρμόδιο υφυπουργό – ανίκανους για μια οποιαδήποτε επικοινωνία. Αυτοί όμως ενοχλήθηκαν πολύ σαν συνειδητοποίησαν το γεγονός ότι επετυγχάνετο επικοινωνία χωρίς τη συμμετοχή τους, χωρίς τα δημοσιογραφικά ή τα πολιτικά οφέλη, έτσι κι η αντίδρασή τους ήταν άμεση – ενορχηστρωμένη λασπολογία, “αγανακτισμένοι ακροατές”, μηνύσεις και ένας υφυπουργός πιεζόμενος από την κοινή, κοινότατη γνώμη.
Το Τρίτο σταμάτησε τη λειτουργία του, σταμάτησαν και τα “Σχόλια”. Για μιαν ακόμη φορά η ποιητική συνείδηση και η έκφρασή της καταδιώχθηκαν και εξαναγκάστηκαν στη σιωπή. Η έκδοση λοιπόν αυτών των “Σχολίων” ήταν επιβεβλημένη για να μην ξεχνάμε την αθλιότητα και τις οδυνηρές αλήθειες του καιρού μας και του τόπου μας.
Αθήνα, 27 Νοεμβρίου 1980».
Για την αντιγραφή, Σεβαστή Καλιόγλου, Καισαριανή
Ο Μάνος, αγαπητή Σεβαστή, για να το θυμηθούμε κι αυτό πέρα από όσα είχε καταμαρτυρήσει στις εξουσίες, είχε μιλήσει και για τον νεοναζισμό, τον φασισμό, τον ρατσισμό και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς, που «δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυσμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του». Για να μαθαίνουν και οι θερια-κλήδες της Σκοτεινής Δύσης, όπως προτείνει ο αναγνώστης Νίκος Δετοράκης να καθιερώσουμε, καθώς «είναι πιο κοντά στο ερεβώδες της ταυτότητάς τους».
Τσιμπάνε οι σκορπιοί (ακόμη κι άψυχοι)
Αγαπητή Φοίβη.
Αφού στους αναγνώστες σου υπάρχουν και κάποιοι που σκέφτονται όπως ο καθηγητής στο Πάντειο, σου στέλνω να διαβάσεις και αυτό το κείμενο.
Αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Τουρκία με τον Ερντογάν μάς δείχνουν ότι, επιτέλους, μια μερίδα των Τούρκων άρχισε να σκέφτεται με σύγχρονο ευρωπαϊκό πνεύμα.
Η ιστορία αυτού του λαού, που γνωρίζεις βέβαια από πού ξεκίνησε, δεν ήταν άλλη από το να επιβάλλουν τη βαρβαρότητά τους, σφάζοντας τους κατακτημένους λαούς.
Υπάρχει μια διαφορά στην ιστορική διαδρομή των διαφόρων λαών. Και εδώ έρχονταν οι Πέρσες, σκότωναν και αυτοί για να κλέψουν.
Σκότωνε και ο Μέγας Αλέξανδρος βέβαια, αλλά είχε και επέβαλλε κάποιο σύστημα πολιτισμού, που ωφελούσε τους κατακτημένους λαούς, οι οποίοι αργότερα το αναγνώρισαν.
Δεν γνωρίζω την ηλικία σου, όπως φαίνεται όμως παρασύρεσαι από τη δήθεν λογική κάποιων αναγνωστών σου, τους οποίους, έστω και αν δεν τους πιστεύεις, νομίζεις ότι γαρνίρουν το e-mail σου…
Ο Λεωνίδας Παπ. δεν το βάζει κάτω!
Είναι γνωστό ώς τα πέρατα της υφηλίου, αγαπητέ Λεωνίδα, ότι οι Ελληνες – αρχαίοι και νέοι – και η Εκκλησία – καθολική και ορθόδοξη και εν γένει – έσφαζαν για καλό σκοπό. Για να επιβάλλουν εκ-πολιτισμό και ηθική. Είναι παγκοίνως γνωστό επίσης ότι έχουν δικαιωθεί ασκαρδαμυκτί και ολούθε για τις όποιες σφαγές, διότι ήταν μόνο για καλό σκοπό. Ομως σας πάει η καρδιά να βάλετε αυτό το θέμα, το ποταπό και πράο, μπροστά στη μεγαλοσύνη της πολλοστής επανένωσης των Scorpions ειδικά για να παίξουν στην Ελλαδάρα μας (δεν νομίζω ότι εμφανίζονται και πουθενά αλλού!), που είναι σαν τα αποχαιρετιστήρια κοντσέρτα της Νάνας Μούσχουρη – ήτοι, ποτέ δεν τελειώνουν; Ε, σας πάει;
Google news
