[Η ιστορία της ημέρας] Ο ρατσισμός της γειτονιάς χτυπά τους άνεργους νέους

Ολοι το υποψιάζονταν, αλλά λίγοι το παραδέχονταν: ο ρατσισμός της γειτονιάς είναι εξίσου παρών – πάει μαζί, θα λέγαμε – με τον ρατσισμό της καταγωγής σε ένα βιογραφικό σημείωμα. Ερευνα που διενήργησε η ιστοσελίδα της «Φιγκαρό» σε συνεργασία με το γαλλικό Παρατηρητήριο Ευαίσθητων Οικιστικών Ζωνών καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια «καλή» διεύθυνση κατοικίας τριπλασιάζει τις πιθανότητες να κληθεί σε συνέντευξη ένας υποψήφιος για την πλήρωση μιας κενής θέσης εργασίας. Αντίθετα, ένας υποψήφιος που κατοικεί σε υποβαθμισμένη γειτονιά ή σε πόλη με βιοτικό, μορφωτικό ή πολιτιστικό επίπεδο χαμηλότερο του μέσου όρου, έχει σοβαρά μειωμένες πιθανότητες να διεκδικήσει τη θέση.

Για κάποια επαγγέλματα, μάλιστα, ο τόπος κατοικίας του υποψηφίου έχει πρωτεύοντα ρόλο. Στο επάγγελμα του σερβιτόρου ή του εργαζόμενου στον ευρύτερο κλάδο του τουρισμού και της εστίασης, για παράδειγμα, η ευγένεια και οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς εκτιμώνται ιδιαιτέρως. Και στη συνείδηση των εργοδοτών η διαμονή σε μια καλή, μεσοαστική συνοικία υπόσχεται καλύτερη συμπεριφορά προς τους πελάτες. Τι κάνει όμως κάποιος που μένει σε κακόφημη γειτονιά; Μετακομίζει; Οχι, απαντά η διευθύντρια του γραφείου ευρέσεως εργασίας Νταϊάν Εξέκιουτιβς, Βανέσα Σαραγκάλια. Απλώς φροντίζει να παραδώσει ιδιοχείρως το βιογραφικό του στον εργοδότη ώστε με τη φυσική παρουσία του να αποτρέψει κάθε παρανόηση περί του επιπέδου του και άδικη εις βάρος του διάκριση. Ε, και αν δεν είναι δυνατή η φυσική παρουσία του υποψηφίου, τότε αξίζει να γράψει ένα ψεματάκι στο βιογραφικό του. Να δώσει μια φανταστική διεύθυνση. Πρέπει όμως να γνωρίζει ότι οι ψεύτες οφείλουν να έχουν γερή μνήμη.