Καραγκιοζοπαίχτης ετών εννέα

Στήνει το εργαστήριο κατασκευής των ηρώων του Θεάτρου Σκιών στο σαλόνι και απλώνει τα σύνεργά του σε ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι. Ο Καραγκιόζης, ο Χατζηαβάτης, ο Μπαρμπα-Γιώργος παίρνουν σάρκα και οστά από το χαρτόνι του κουτιού των δημητριακών. Οι πρόβες επίσης γίνονται εδώ αφού εδώ στήνεται ο μπερντές του.

Με μια ειδική σημείωση: ο κατασκευαστής και καλλιτέχνης του Θεάτρου Σκιών κάνει όλα τα παραπάνω κατά τις μη σχολικές ώρες ή μάλλον επιλέγει ανάμεσα σε διαβάσματα και σχολείο να γεμίζει τον ελεύθερο χρόνο του με τη μαγική παραδοσιακή τέχνη. Και ακόμη μια σημείωση: ο καραγκιοζοπαίχτης είναι μόλις εννέα ετών, φοιτά στη Β’ Δημοτικού και λέγεται Δημήτρης Αδάμης. Η αγάπη του Βενιαμίν του κόσμου των καραγκιοζοπαιχτών μάλιστα πυροδοτήθηκε από το αφιέρωμα-προσφορά της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» με τα έργα του Ευγένιου Σπαθάρη πριν από δύο χρόνια. Ηταν σαν να άνοιξαν οι πόρτες ενός καινούργιου κόσμου. Αν και τα πρώτα ερεθίσματα ήλθαν όταν πήγαινε με τον πατέρα του σε παραστάσεις Καραγκιόζη του Τάσου Κώνστα.

«Μου άρεσε πολύ μόλις είδα τα έργα σε DVD. Προσπάθησα να φτιάξω φιγούρες σχεδόν αμέσως, αντιγράφοντας του Σπαθάρη και πολλές από το μυαλό μου. Μόνος μου», λέει ο μικρός Δημήτρης που επίσης μιμείται όλες τις φωνές των ηρώων. Η κλασική ερώτηση που συνήθως απευθύνουμε οι μεγαλύτεροι στους μικρότερους «τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;», εδώ έχει μια προφανή απάντηση, πλην όμως πρωτότυπη: «Καραγκιοζοπαίχτης θέλω γιατί αγαπώ τον Καραγκιόζη», λέει σχεδόν απόλυτα ο Δημήτρης Αδάμης, ο οποίος ήδη έχει ανεβάσει δύο παραστάσεις στο ιδιωτικό σχολείο του στο Περιστέρι, όπου απέσπασε και το πρώτο θερμό χειροκρότημα από τους συμμαθητές και τους γονείς. Την ώρα μάλιστα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο Δημήτρης ετοίμαζε την νέα του παράσταση «Ο Καραγκιόζης Ψαράς» απλώνοντας με σχολαστικότητα στο τραπέζι τους μαρκαδόρους, τα χαρτόνια και το ψαλίδι του. Πάνω από όλα τη φαντασία του – που αποτελεί την πρώτη ύλη της τέχνης του, αν και εδώ έχει αξία να πούμε πως ο μικρός μελετάει τα έργα του Σπαθάρη, βλέπει μανιωδώς Καραγκιόζη, μαθαίνει τα τραγούδια του.

«Η παιδική του φωνή αλλάζει ημέρα με την ημέρα και όλο και υποδύεται καλύτερα ήρωες με μπάσα φωνή όπως ο Μπαρμπα-Γιώργος. Τα σύνεργα (όπως τη σούστα που στέκονται οι φιγούρες) τα αγοράζουμε από τον παλιό καραγκιοζοπαίχτη Θανάση Σπυρόπουλο», συμπληρώνει η μητέρα τού Δημήτρη και χαμογελάει με καμάρι. Εξάλλου στο πρόσωπο του εννιάχρονου μαθητή αποτυπώνεται όχι μόνο το μεράκι, ο αθώος ερασιτεχνισμός, η φαντασία, η αισθητική, το ταλέντο, αλλά και η σύγχρονη τάση που θέλει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της νεολαίας να ασχολείται πολύ σοβαρά με την παραδοσιακή τέχνη του Θεάτρου Σκιών.