Τέλος εποχής με αβέβαιη εξέλιξη

Προβληματισμό προκαλούν στην Αθήνα τα γεγονότα στην Τουρκία, καθώς το τρωθέν κύρος του Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να αποδειχθεί προάγγελος απρόβλεπτων πολιτικών εξελίξεων στη γειτονική χώρα. Παρότι διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι ο τούρκος Πρωθυπουργός εντέλει θα ελέγξει την κατάσταση, δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι αυτή είναι η αρχή του τέλους της παντοδυναμίας Ερντογάν χωρίς ωστόσο να είναι σαφές τι θα ακολουθήσει, καθώς οι διαδηλώσεις διαμορφώνουν νέες ισορροπίες εντός του κυβερνώντος κόμματος AKP.
Στην Αθήνα επαναλαμβάνουν την πάγια θέση ότι η σταθερή και ευρωπαϊκή Τουρκία είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας (με ή χωρίς τον Ταγίπ Ερντογάν). Παράλληλα και ενώ αναδεικνύεται η κοινωνική και πολιτική σύνθεση των διαδηλωτών, στην Αθήνα επικρατεί προβληματισμός για το τι μέλλει γενέσθαι με το κουρδικό άνοιγμα του Τ. Ερντογάν, κίνηση η οποία είχε οδηγήσει σε ύφεση το μέτωπο του Αιγαίου, το οποίο φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή δεν αποτελεί προτεραιότητα της Αγκυρας. Κυρίως, όμως, ερωτηματικό παραμένει αν το μεγάλο κύμα αντίδρασης στον τούρκο Πρωθυπουργό και στις πολιτικές του κυβερνώντος κόμματος θα δώσει ευκαιρία σε στοιχεία του βαθέος κράτους και στους κεμαλιστές να ανακάμψουν.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ. Πολλά θα κριθούν τους επόμενους μήνες, καθώς μπορεί να μην υπάρχει αντίπαλος στον Τ. Ερντογάν αυτή τη στιγμή, αλλά η γειτονική χώρα εισέρχεται σε περίοδο απανωτών εκλογικών αναμετρήσεων που θα κρίνουν πολλά τους επόμενους μήνες και κυρίως εντός της ερχόμενης χρονιάς. Τον ερχόμενο Οκτώβριο διεξάγονται στην Τουρκία εκλογές για την Αυτοδιοίκηση, ενώ το 2014 λήγει η θητεία του Αμπντουλάχ Γκιουλ στον προεδρικό θώκο. Η θητεία του Πρωθυπουργού λήγει το 2015 και αν δεν καταφέρει να περάσει το δημοψήφισμα για την αλλαγή του Συντάγματος που θα αλλάξει το σύστημα της Τουρκίας από κοινοβουλευτική σε προεδρική δημοκρατία, θα πρέπει να αποχαιρετίσει το όνειρό του να γίνει Πρόεδρος. Σε κάθε περίπτωση, ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2015 το περιθώριο του Ερντογάν για πολιτικούς ελιγμούς στενεύει, ενώ στην Αθήνα εκτιμούν ότι οι διαδηλώσεις θέτουν όρια στις πολιτικές φιλοδοξίες του.
Για την ώρα, η Αθήνα φαίνεται να συμφωνεί με την πεποίθηση που εξέφρασε πριν από λίγες ημέρες κατά τη συνάντησή του με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο ο υπουργός Αμυνας της Τουρκίας Ισμέτ Γιλμάζ. Οτι, δηλαδή, η κατάσταση θα εκτονωθεί και θα τεθεί υπό έλεγχο παρότι θα αφήσει ουλές στο πρεστίζ του Τ. Ερντογάν. Ωστόσο, διπλωματικές πηγές σημείωναν ότι οι διαδηλώσεις σηματοδοτούν το τέλος εποχής για τη γείτονα, χωρίς να είναι βέβαιη η επόμενη ημέρα. Αν και θεωρείται απίθανο οι υποστηρικτές του AKP να αποσύρουν τη στήριξή τους από το κυβερνών κόμμα, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ εκτιμούν ότι στο εξής στο πολιτικό σκηνικό θα κυριαρχήσει η κόντρα του Τ. Ερντογάν με τον Α. Γκιουλ, ειδικά αν ο δεύτερος διεκδικήσει την επανεκλογή του στην Προεδρία το 2014. Η κόντρα σοβούσε εδώ και καιρό, όμως, με τη στάση που πήρε ο Πρόεδρος της Τουρκίας διαχώρισε  τη θέση του από τον Ερντογάν, δικαιώνοντας το προφίλ του μετριοπαθούς.
Με ενδιαφέρον παρακολουθούν στην Αθήνα και το γεγονός ότι το ισλαμικό κίνημα του Φετουλάχ Γκουλέν, από τους βασικούς υποστηρικτές του Ερντογάν στην πορεία της σύγκρουσης με τους κεμαλιστές, βγήκε κόντρα στον Ερντογάν. Ολες οι αναλύσεις συγκλίνουν ότι η αξιωματική αντιπολίτευση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος δεν αποτελεί απειλή για τους ισλαμιστές. Ωστόσο, παρότι θεωρείται απίθανο οι συντηρητικοί ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος να το εγκαταλείψουν, δεν είναι λίγοι όσοι εκτιμούν ότι η στήριξη θα μεταφερθεί στο πρόσωπο του Α. Γκιουλ.