Ολοι γνωρίζουν ότι η μεσογειακή φώκια – ο μισός εναπομείνας πληθυσμός της οποίας ζει στην Ελλάδα – είναι από τα περισσότερο απειλούμενα με εξαφάνιση θηλαστικά στον κόσμο. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι η ακρίδα chorthippus lacustris – ενδημικό της Ηπείρου, που έχει εντοπιστεί στην Παμβώτιδα και στην Παραμυθιά – κατατάσσεται στα κρισίμως κινδυνεύοντα στο «Κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδος».
«Πράγματι υπάρχουν πολλά είδη ζώων που δεν είναι τόσο προβεβλημένα και τα οποία κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Εντούτοις δεν προστατεύονται. Για την προστασία τους ισχύει ένας κατάλογος του 1981», λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής Ζωικής Ποικιλότητας στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Αναστάσιος Λεγάκις. «Συνήθως τα ζώα που προβάλλονται με στόχο να προστατεύονται περισσότερο και να μην εξαφανιστούν είναι τα μεγαλύτερα, τα πιο γνωστά», προσθέτει. Ενα ψάρι που μπορεί να υπάρχει μόνο στη λίμνη της Βιστωνίδας, για παράδειγμα, και το οποίο πλέον απειλείται, είναι κάτι που το γνωρίζουν «μόνο οι ντόπιοι ψαράδες και οι επιστήμονες».
Στις κατηγορίες κρισίμως κινδυνεύοντα και κινδυνεύοντα είναι αρκετά από τα χειλόποδα (στα οποία ανήκει και η γνωστή σαρανταποδαρούσα) που βρίσκονται στη χώρα μας. Για παράδειγμα, το dignathodon pachypus συναντάται μόνο στη Λέρο. Θεωρείται εξαιρετικά σπάνιο και απειλείται λόγω των πυρκαγιών και της περιορισμένης εξάπλωσής του.
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ακόμη πως η πλέον απειλούμενη ομάδα ανάμεσα στα σπονδυλόζωα είναι τα ψάρια του γλυκού νερού. Το 38,58% του συνόλου των ειδών απειλείται, χωρίς να λείπουν και τοπικές εξαφανίσεις. Το 27,27% των αμφιβίων που απαντούν στην Ελλάδα εντάσσεται σε κατηγορία κινδύνου.
Η έκδοση
Το «Κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδος» αποτελεί έκδοση της Ελληνικής Ζωολογικής Εταιρείας. Για την υλοποίησή του η ΕΖΕ συνεργάστηκε με το WWF, την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, την Ελληνική Ερπετολογική Εταιρεία και το Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών Ερευνών. Μια συλλογική προσπάθεια άνω των 100 ζωολόγων.