[Τrashme] Αρχίνα γλώσσα μου γλυκιά, κι αχείλι μου μελέτα

Θα τρελαθώ, κουνιάδα! Αυτό το τοκ τοκ μου κάνει τα νεύρα κρόσσια… Της Σαμαρείτιδος αύριο. Εχουμε τίποτα σε σαμάρι που γιορτάζει; … Να το πάλι το τοκ τοκ! Μα τι είναι αυτός ο θόρυβος, ο ξύλινος, ο εκνευριστικός; Το τσόκαρο της από πάνω; Οι καστανιέτες της διπλανής; Μπα! Είναι ο λόγος του Πλούταρχου. Οχι των «Βίων Παράλληλων»! Του «Φυσάει πολύ απ’ το σπασμένο μου το τζάμι». Τι ωραία που τα είπε τα ξύλινα τα λόγια τα μεγάλα! Σαν να άκουγα τον Δελαπατρίδη ή τη Μαρίκα Παλαίστη! Θέλει αρετή και τόλμη η ασυναρτησία… Εκείνο το «η σκέψη μου και η έννοια μου είναι να βγει η χώρα από το αδιέξοδο» δεν είναι μόνο πρωτότυπο, είναι και ουσιαστικό. Ο Πλούταρχος έρχεται, η κρίση φεύγει.  Αυτό το «με ενδιαφέρει η λύση του προβλήματος απ’ όπου και αν προέρχεται» με ανησυχεί κομμάτι αλλά… άντε να αφήσουμε τα αστεία! Η κρίση δεν νομιμοποιεί τον οποιοδήποτε να κάνει δηλώσεις. Ο άκριτος ντεμέκ πολιτικός λόγος είναι και επικίνδυνος και ύποπτος. Και όσο για το «κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει την αξιοπρέπεια», την έθαψε ο ίδιος προ πολλού κάτω από τα πανέρια των γαρδενογαρίφαλων. Παλιά. Τότε που γέμιζε μαγαζιά. Γιατί τώρα τα κλείνει με πιο συνοπτικές διαδικασίες από την ίδια την κρίση.

Δεν μιλάμε ίδια γλώσσα κι ούτε επικοινωνούμε

Είδες ο Βούρος; Καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος! Μην ασχοληθεί ηθοποιός με την πολιτική και πιάσει το κόμμα του στασίδι στην εξουσία! Με το ζόρι θα τον βάλουν να διαμορφώνει το θεατρικό τοπίο. Τώρα, θα μου πεις, ως «Ταύρος με Τοξότη» ο Γιάννης, αυτός «θ’ αποφασίσει» μέχρι πού θα τον πάνε «οι φιλοδοξίες» του. Μπορεί και σε ρετιρέ «Πολυκατοικίας»… Και επειδή το ΚΘΒΕ υποστηρίζει το ελληνικό ρεπερτόριο, φαντάζομαι ότι θα δούμε σε θεατρική μεταφορά τις μεγάλες του βιντεοταινίες όπως το «Ματάκιας και βρωμόστομος» ή «Οι σκληροί του Μπραχάμι»… Νo problem τι δουλειά κάνει κάποιος για να βγάλει το ψωμί του. Το θέμα είναι με πόσο ψωμί χορταίνει. Και έπειτα από πολλές μασαμπούκες ψωμί, δύσπεπτο το (καλλιτεχνικό) παντεσπάνι…

Να μάθεις την μποέμισσα τη γλώσσα της μαγκιάς

Βρε κουνιάδα, επειδή βλέπω τα σποτ για το καινούργιο CD του Αντώνη Ρέμου που τραγουδά μέσα σε μια άδεια αποθήκη, μήπως ξέρεις κανέναν από τους μάνατζερ και τους πατέρατζέρ του; Να τους δώσεις μια συμβουλή; Γιατί με την μπιροκοιλιά, συν την παντελή απουσία λαιμού, συν όλο το κινησιολογικό και εκφραστικό αποτύπωμά του, μάλλον με εκφορτωτή που στα διαλείμματά του πιάνει μια σιδερόβεργα και κάνει τον τραγουδιστή μοιάζει. Και συγγνώμη από τη συμπαθή τάξη των φορτοεκφορτωτών, διότι ξέρω και κάτι φορτοεκφορτωτές, κουνιάδα μου, να τους δεις και να μη βρίσκεις τον δρόμο να γυρίσεις στον άντρα σου.

Μπράβο στον Σάκη (ή μήπως Σάχη;) Ρουβά. Μετά το πρώτο επεισόδιο του «Ηρωες ανάμεσά μας» βγήκε για να ευχαριστήσει τους φίλους του που του μήνυσαν στο twitter πόσο καλά «γράφει» στο γυαλί. Εύγε και φεύγε!

Αρχισε, γλώσσα μ’, άρχισε… τραγούδια ν’ αραδιάζεις

Πολύ λυπάμαι την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του ΑΝΤ1 αλλά και τηλεκριτή στο ίδιο της το κανάλι Κατερίνα (… κερνά, Κατερίνα πίνει) Γκαγκάκη! Σου λέει πως όταν ανέλαβε αυτή τη θέση την απασχόλησε πολύ το πόσο χαμηλά θα έπεφτε. «Συναναστρεφόμουν άτομα που θεωρούσαν το θέαμα κάτι χαμηλού επιπέδου», δήλωσε. Μήπως της έκαναν και φάλαγγα για να δεχθεί τη θέση;

Να μιλήσει ξανά και ξανά για το πρόβλημα του αλκοολισμού που αντιμετώπισε ο Θοδωρής Αθερίδης. Κάποιους μπορεί ακόμη να βοηθήσει. Αλλα το να καταγγέλλει τι προκάλεσε την κρίση και αυτούς που τσίμπησαν το δόλωμα των παροχών, είναι το οριστικό διαζύγιό του από την αυτοκριτική. Συμπαθής μεν αλλά και από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που έκαναν καριέρα στην πλάτη μιας επίπλαστης ευμάρειας. Νομίζω;