Οι άλλες ταινίες

«Μια νύχτα στην όπερα». Οι ελληνικές εταιρείες διανομής, γνωρίζοντας πως ούτως ή άλλως οι έλληνες σινεφίλ τιμούν τους αδελφούς Μαρξ, παίζουν ένα σίγουρο χαρτί (η ταινία έχει επανεκδοθεί και στο παρελθόν) – και γιατί να μη τους βγει; Εδώ, στα σίγουρα, θα το ξαναδώ κι εγώ!

Στο συγκεκριμένο φιλμ (γυρισμένο το 1935), η τρελοπαρέα βάζει ξανά στο στόχαστρό της τον δυτικώς προσδιορισμένο καθωσπρεπισμό, βοηθώντας ένα ερωτευμένο ζευγάρι τραγουδιστών να υπερνικήσουν τα εμπόδια των «εχθρών» τους και να θριαμβεύσουν στην όπερα. Η οποία όπερα, ως γνωστόν, υπήρξε πρωτίστως τέχνη για τα λαϊκά στρώματα, προτού διασωθεί από τους μουσικόφιλους μεγαλοαστούς – και οι Μαρξ την επιστρέφουν εκεί, σε μια κωμωδία όπου οι ξεκαρδιστικές ατάκες και τα σουρεαλιστικά γκαγκς πέφτουν βροχή.

Σαπουνόπερα

«Ιδιαίτερες αδυναμίες» (Two mothers). Ναόμι Γουότς και Ρόμπιν Ράιτ: χαίρεσαι να τις βλέπεις στη μεγάλη οθόνη. Ακόμη και σε ταινίες όπως αυτή στην οποία ενσαρκώνουν δύο κολλητές που ζουν σε παραθαλάσσια πόλη της Αυστραλίας, περνώντας ευχάριστα με τους δύο γιους τους. Ωσπου αρχίζουν οι ερωτοτροπίες: ο γιος της μιας τα φτιάχνει με την άλλη και το αντίστροφο! Διαβάζω πως το φιλμ βασίζεται σε δυνατό μυθιστόρημα της (βραβευμένης με Νομπέλ) Ντόρις Λέσινγκ, όμως αυτό που προκύπτει εδώ συναγωνίζεται στα ίσα μια ελληνική σαπουνόπερα.

Είναι τόσο αλλοπρόσαλλα αυτά που συμβαίνουν, δοσμένα με τέτοια απουσία δραματουργικής συνοχής, που ακόμη και όταν προσπαθείς να πάρεις την ταινία στα σοβαρά, εκείνη σε απωθεί. Σκεφτείτε πως ακόμη και η συγκαλυμμένη μισανδρία του όλου πράγματος δεν είναι ικανή να σε εκνευρίσει.