Της νύχτας τα καμώματα

Η τρίτη ταινία της σειράς «Hangover» απογοητεύει σε μια φτωχή κινηματογραφικά εβδομάδα όπου καλύτερη ταινία με διαφορά είναι μια επανέκδοση των αδελφών Μαρξ από το 1935!

«The hangover III». «Παραδομένη εδώ και πολλά χρόνια είναι η αμερικανική κωμωδία στη σκατολογία και τη φτηνή φάρσα. Ιδέες δεν υπάρχουν και οι εναπομείναντες καλοί κωμικοί επιδίδονται σε γκριμάτσες και κωλοτούμπες, περιμένοντας έναν δραματικό ρόλο για να αποδείξουν ότι είναι κάτι περισσότερο από νευρόσπαστα. Ε, το υπέροχο “The Hangover” έρχεται να ανατρέψει το σκηνικό». Αυτά έγραφα στις ίδιες σελίδες πριν από τέσσερα χρόνια και δύο σίκουελ, όταν το εν λόγω φιλμ έκανε την έξοδό του καλοκαιριάτικα.

Επιστρέφοντας σπίτι από την προβολή του «Hangover III», βρήκα το παλαιό κείμενό μου και το διάβασα, έτσι για να θυμηθώ πόσο μου είχε αρέσει η πρώτη ταινία. Απίστευτο πόσα αλλάζουν μέσα σε τέσσερα χρόνια. Στα οποία μέτρησα και κάποια προσωπικά hangover, εκτοξεύοντας πού και πού την κλασική φράση «Δεν θα ξαναπιώ ποτέ!» – δεν είναι να απορούμε λοιπόν που οι ήρωες του εν λόγω σίκουελ υπέπεσαν στο ίδιο «αμάρτημα». Αλλά σε αυτήν τη δεύτερη συνέχεια δεν έχουν καν hangover!

Εχουν μονάχα να εξαργυρώσουν τις απαιτήσεις των παραγωγών τους: τα νούμερα λένε πως το πρώτο φιλμ αποτελεί σήμερα την πιο πετυχημένη εμπορικά κωμωδία για «ενηλίκους» σε ολάκερη τη φιλμική ιστορία, αγγίζοντας το μισό δισ. δολάρια σε εισπράξεις. Και το πιο εντυπωσιακό είναι πως η Warner Bros είχε δώσει το «πράσινο φως» για το «Hangover II» προτού καν το πρώτο βγει στις αίθουσες – αυτό το τελευταίο για να καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί μερικές φορές η χολιγουντιανή μηχανή που σπανίως αφήνει κάτι στην τύχη.

Εδώ λοιπόν, ένας μαφιόζος (τον υποδύεται διεκπεραιωτικά ο Τζον Γκούντμαν) αναθέτει στους τρεις κολλητούς να εντοπίσουν τον Τσάο, τον τρελιάρη κινέζο μαφιόζο της σειράς, παίρνοντας «όμηρο» και τον Νταγκ (τον φίλο τους, που επίσης έψαχναν στο πρώτο φιλμ), τον οποίο και σχεδιάζει να εκτελέσει σε τρεις ημέρες. Από εκεί ξεκινά και μια μικρή αναδρομή στους συμπαθείς δεύτερους ρόλους της σειράς, ένα «χάιδεμα» που όμως δεν φέρνει και τα πολυπόθητα γέλια.

Και εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα: το «Hangover III» είναι καλογυρισμένο, διαθέτει καλές καταδιώξεις, τρεις – τέσσερις σκοτωμούς που σε πιάνουν εξ απροόπτου, μια εντυπωσιακά στημένη επικίνδυνη σεκάνς και μια αποκεφαλισμένη καμηλοπάρδαλη στο πρώτο πεντάλεπτο. Αλλά δεν έχει πλάκα! Ο Ζακ Γαλυφιανάκης (που, ουσιαστικά, είναι ο πρωταγωνιστής) δεν έχει σπουδαίο υλικό να αναδείξει, ο Μπράντλεϊ Κούπερ – που στο ενδιάμεσο τσέπωσε μια υποψηφιότητα για Οσκαρ στον «Οδηγό Αισιοδοξίας» – δείχνει βαριεστημένος περιμένοντας τον επόμενο «δυνατό» ρόλο, ενώ οι υπόλοιποι είναι από συνοδευτικοί ώς ανύπαρκτοι.

Οχι τίποτε άλλο, αλλά το «Hangover III» είναι η μόνη ταινία της σειράς που οι ήρωες δεν αγγίζουν το αλκοόλ και βλέποντάς τη θα προτιμούσες να τσούγκριζες και κάτι, για να πάνε κάτω τα φαρμάκια.