Χιλιάδες αμερικανοί πληρώνουν οδηγό για να διασχίσουν μια από τις πιο «τρομακτικές» γέφυρες

Η γέφυρα στον κόλπο Τσέσαπικ των ΗΠΑ, που συνδέει τις ανατολικές με τις δυτικές ακτές του Μέριλαντ, είναι μία από τις πιο «τρομακτικές» της Αμερικής. Κατά το Travel & Leisure Magazine, αποτελεί την ένατη πιο τρομακτική γέφυρα στον κόσμο εξαιτίας του φόβου που προκαλεί σε πολλούς κατοίκους της πολιτείας του Μέριλαντ.

Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, είναι χιλιάδες οι κάτοικοι της Βαλτιμόρης και της Ουάσινγκτον που φοβούνται να διασχίσουν τη γέφυρα με το αυτοκίνητό τους και πληρώνουν οδηγό για να τους μεταφέρει από τη μία άκρη στην άλλη.

Το πλάτος της δεν είναι μεγάλο. Ούτε το οδόστρωμα ίσιο. Ανηφορίζει, κατηφορίζει, περνά από τούνελ. Και όλα αυτά, λίγα μέτρα πάνω από τη θάλασσα.

Η κατασκευή της γέφυρας, που φέρει το όνομα William Preston Lane Jr, ολοκληρώθηκε το 1952 και στην εποχή της υπήρξε η μεγαλύτερη μεταλλική κατασκευή που διερχόταν πάνω από θάλασσα. Το μήκος της ξεπερνά τα επτά χιλιόμετρα και το ανώτατο ύψος της είναι 56 μέτρα.

Σε αυτή την περιοχή «συχνάζουν» δυνατές θύελλες και βροχοπτώσεις που κάνουν για πολλούς κατοίκους ακόμη πιο δύσκολη τη διάβαση της γέφυρας. Όμως επειδή είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν στις δουλειές τους, καταφεύγουν στις υπηρεσίες του Άλεξ Ρόμπινσον ο οποίος χρεώνει 25 δολάρια για να μεταφέρει τους φοβισμένους οδηγούς από τη μία όχθη στην άλλη

Κάθεται ο ίδιος στο τιμόνι του αυτοκινήτου τους και με τον τρόπο αυτό, όπως αναφέρουν οι New York Times, έχει εξελιχθεί σε έναν ερασιτέχνη ψυχολόγο. Συνολικά, η οικογενειακή επιχείρηση που έχει ο Ρόμπινσον, (Kent Island Express) εξυπηρετεί περί του 5.800 πελάτες.

Ο ίδιος λέει πως όταν κάθεται στο τιμόνι του αυτοκινήτου κάποιου πελάτη του, τον συμβουλεύει να μιλά για οτιδήποτε άλλο εκτός από την γέφυρα. «Οι περισσότεροι είναι νευρικοί στα 10 με 15 λεπτά που χρειάζεται να διασχίσουμε τη γέφυρα. Μιλούν συνεχώς για οτιδήποτε. Για τα παιδιά τους μέχρι και τους πρώτους τους έρωτες…»

Κάποτε, λέει ο Ρόμπινσον, είχε έναν πελάτη ο οποίος επί χρόνια πλήρωνε 50 δολάρια τη μέρα για να πάει το πρωί στη δουλειά του και να επιστρέψει το βράδυ, μέσω της γέφυρας.