Αυτές τις ημέρες ο Φερνάντο Σάντος έχει στα χέρια του έναν κορμό ποδοσφαιριστών. Δουλεύει μαζί τους ενόψει του αγώνα με τη Λιθουανία (7 Ιουνίου) για τα προκριματικά του Μουντιάλ.
Σταδιακά, αναμένεται να ενσωματωθούν στην Εθνική και οι παίκτες που θα ολοκληρώσουν αργότερα τις υποχρεώσεις με τις ομάδες τους. Πρόκειται για μια μίνι προετοιμασία, κάτι που θεωρείται αναγκαίο. Ακόμη πιο απαραίτητο, ωστόσο, είναι να επιστρέψουν οι παίκτες από το εξωτερικό με την ίδια καλή διάθεση, με την ανάλογη φόρμα που δείχνουν αυτές τις ημέρες. Γιατί είναι σαφές ότι οι παραστάσεις εκτός Ελλάδας τονώνουν τους ποδοσφαιριστές. Και αν ρίξουμε μια ματιά, διαπιστώνουμε ότι (και φέτος) οι περισσότεροι κέρδισαν.
Ο Τοροσίδης αναμένει τον τελικό του ιταλικού Κυπέλλου για να κλείσει ένα εξάμηνο στη Ρώμη, όπου ξαναβρέθηκε σε συνθήκες έντονου συναγωνισμού και βελτίωσε τη συγκέντρωσή του στο παιχνίδι, κάτι που του έλειπε. Ο Καραγκούνης πήγε ακόμη καλύτερα στη Φούλαμ σε σύγκριση με ό,τι περίμενε. Δεν ήταν μόνο οι φωνές των Αγγλων πως θα τους λείψει ο μέσος, ούτε η αναγνώρισή του από τον κόσμο ως παίκτη-κλειδί. Επρόκειτο, κυρίως, για τον ρυθμό που βρήκε ο Καραγκούνης σε ένα σκληρό πρωτάθλημα. Και ο Γκέκας, σαφώς πήρε μεγάλη δημοσιότητα με τα κατορθώματά του στην Τουρκία. Απέδειξε ότι στα 33 του παραμένει σε πολύ ικανοποιητική κατάσταση, με δεδομένο ότι με τα γκολ του έσωσε την Ακισασπόρ και έγινε σύνθημα από τους Τούρκους. Ο δε Παπασταθόπουλος, γίνεται μήλον της Εριδος από ισχυρά γερμανικά κλαμπ και ο ίδιος ο κεντρικός αμυντικός φτάνει σε μια ακόμη ακριβή μεταγραφή καριέρας.
Είναι ξεκάθαρο πως η ομοιογένεια μιας ομάδας παίζει τον ρόλο της. Θεωρείται όμως σίγουρο ότι για πρώτη ίσως φορά η πλειονότητα των ποδοσφαιριστών που έπαιξαν στο εξωτερικό επιστρέφουν σε καλή κατάσταση και αγωνιστικά δείχνουν πανέτοιμοι. Εκαναν μεστή σεζόν, επιβεβαίωσαν ότι ο ανταγωνισμός βελτιώνει και στάθηκαν όρθιοι σε δύσκολες συνθήκες.